Ποιοι φοβούνται τη Mαρίν Λεπέν

  • Δημοσιεύτηκε: 25 Απρίλιος 2017

    Μια Ελλάδα που βρίσκεται υπό την πιο ατιμωτική επιτροπεία την οποία έχει δεχτεί στα νεότερα χρόνια έχει ανακαλύψει το … απόλυτο κακό! Αυτό το κακό είναι ξανθό, ετών 48, μιλά γαλλικά και χαρακτηρίζεται ως κακό, και μάλιστα απόλυτο, επειδή είναι «αντιευρωπαϊκό» και «ακροδεξιό». Το όνομα δε αυτής, Μαρίν Λεπέν, η πρόεδρος του γαλλικού Εθνικού Μετώπου, που διεκδικεί την προεδρία της χώρας της. Στις ημέρες μας, εύκολα χαρακτηρίζεσαι «αντιευρωπαϊστής» και «ακροδεξιός».

    Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι απλά να μιλήσεις. Τα λόγια που θα ξεφύγουν από το στόμα σου πρέπει να καταφέρονται εναντίον της ισλαμοποίησης της Ευρώπης, εναντίον της υποδούλωσης των χριστιανών στους αποκεφαλιστές του Ισλάμ, υπέρ της σημαίας, της Ιστορίας και του έθνους σου και κατά της εξουσίας που ασκούν σε περίπου 508.000.000 Ευρωπαίους οι - γνωστοί σε όλους για τον ανθρωπισμό και την ευαισθησία τους - Γερμανοί και μια δράκα ψυχάκηδων κηφήνων της ευρωγραφειοκρατίας.

    Αν κάνεις αυτό το τερατώδες λάθος, το έγκλημα, το ανοσιούργημα να μην σου αρέσουν το Ισλάμ και η ασφυκτική αίσθηση της γερμανικής κυριαρχίας στον σβέρκο σου, τότε είσαι «αντιευρωπαϊστής» και «ακροδεξιός». Επιπλέον θα σε πουν και αντισημίτη! Το τελευταίο οπωσδήποτε το «κολλάνε» σαν αυτοκόλλητο πάνω σου όλοι όσοι στρώνουν το χαλί στους τζιχαντιστές, οι οποίοι θέλουν να αφανίσουν και το κράτος του Ισραήλ και τους κατοίκους του. Κοντολογίς, όλοι αυτοί που ενθαρρύνουν τον πιο έξαλλο, συστηματικό και άρτια οργανωμένο αντισημιτισμό του μαχητικού Ισλάμ καταγγέλλουν τον «αντισημιτισμό» όσων θέλουν να αποτρέψουν την επιβολή της Σαρίας σε ευρωπαϊκό έδαφος!

    Γιατί το κάνουν; Επειδή, αφενός, έχουν λαμβάνειν από αυτή την στάση τους και, αφετέρου, διότι μέχρι τώρα τους … έπαιρνε να το κάνουν. Τα ενοχικά σύνδρομα των φυσιολογικών ανθρώπων καλλιεργούνταν διά της τηλεοράσεως, των υπόλοιπων ΜΜΕ και των μηχανισμών παραγωγής ιδεολογίας πιο εύκολα απ’ όσο καλλιεργούνται οι πατάτες στην Ουκρανία. Ομως, κάπου εδώ κοντά, πίσω από κάποια εκλογικά παραβάν, αναμένεται η λήξη της περιόδου των παχυτάτων αγελάδων της γερμανοκρατίας και της πολιτικής ορθότητας της συμφοράς.

    Κατηγορία: