Στερεότυπα χρόνων που καταρρίφθηκαν

  • Δημοσιεύτηκε: 11 Μάρτιος 2020

    Τις τελευταίες ημέρες βιώνουμε γεγονότα για πολλούς από εμάς πρωτόγνωρα. Όχι όμως και για τους ακρίτες συμπατριώτες μας, που συμπαραστέκονται στις δυνάμεις Στρατού και Ασφαλείας, στο δύσκολο έργο της προστασίας των συνόρων της πατρίδας μας.

    Τα γεγονότα αυτά κατέρριψαν αρκετά στερεότυπα που είχαν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια:

    * Αυτό της υποτιθέμενης αδυναμίας φύλαξης των συνόρων (ιδιαιτέρως των θαλάσσιων, την ύπαρξη των οποίων ο προηγούμενος πρωθυπουργεύων ... αγνοούσε).

    * Το πρότυπο του ταλαιπωρημένου και αναξιοπαθούντα πρόσφυγα, αφού πλέον η συντριπτική πλειονότητα όσων προσπαθούν να εισβάλουν στη χώρα κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται σε αυτό.

    * Το πρότυπο του ακραίου κινδυνολόγου και ξενοφοβικού, που επέσυρε πάνω του τους χαρακτηρισμούς του φασίστα, του ναζιστή, του ακροδεξιού κ.λπ., μόλις τολμούσε κάποιος να μιλήσει για λαθρομετανάστευση και εισβολή. Σήμερα, η ορολογία αυτή είναι αποδεκτή και χρησιμοποιείται ακόμη και από τα στελέχη της κυβέρνησης!

    * Το αφήγημα της διεθνούς απομόνωσης της χώρας μας σε περίπτωση που κλείναμε τα σύνορά μας. Συνέβη το ακριβώς αντίθετο!

    Αποκάλυψαν, όμως, και τον ρόλο κάποιων άλλων:

    * Πρωτίστως της Τουρκίας, ως κράτους-διακινητή ανθρώπινων ψυχών.

    * Των διαφόρων οργανώσεων, που υπό το πρόσχημα του ανθρωπισμού είχαν γίνει κράτος εν κράτει και ουσιαστικά επί σειρά ετών διευκόλυναν το έργο των δουλεμπόρων και των διακινητών. Οι εκπρόσωποί τους είναι που πρωτοστατούν σήμερα στις αντιδράσεις της αυτονόητης απόφασης της κυβέρνησης να προστατεύσει τα σύνορα της πατρίδας.

    * Της εν Ελλάδι Αριστεράς, η οποία επέλεξε για άλλη μια φορά στην Ιστορία της να συνταχθεί με τον εχθρό, λασπολογώντας και υβρίζοντας όσους μάχονται αυτές τις κρίσιμες στιγμές για την υπεράσπιση των συνόρων μας.

    * Του ίδιου του ΟΗΕ, που, μετά το κλείσιμο των συνόρων, υιοθέτησε πλήρως την ατζέντα και την επιχειρηματολογία του Ερντογάν.

    Η στάση του ΟΗΕ, και ιδιαίτερα της Ύπατης Αρμοστείας του για τους Πρόσφυγες, είναι κάτι που θα πρέπει να εξεταστεί με προσοχή από την κυβέρνηση. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι εδώ και χρόνια, σε συνεργασία με την Αρμοστεία, δήμοι σε ολόκληρη την χώρα υλοποιούν προγράμματα στέγασης και προστασίας πολλών χιλιάδων «προσφύγων». Μάλιστα, τα προγράμματα αυτά υλοποιούνται έπειτα από σχετικές παρακλητικές επιστολές του προέδρου της Αρμοστείας κ. Λεκλέρκ προς τους δημάρχους.

    Είναι πραγματικά αδιανόητο οι δήμοι της χώρας να συνεχίζουν τη συνεργασία τους με έναν οργανισμό που, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, έρχεται σε αντίθεση και αντιστρατεύεται την αγωνιώδη προσπάθεια της κυβέρνησης για την φύλαξη των συνόρων της πατρίδας μας. Ας μην ξεχνάμε ακόμη ότι η Ύπατη Αρμοστεία είχε λάβει θέση, χαρακτηρίζοντας παράνομη την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για την αναστολή εξέτασης των αιτήσεων ασύλου. Μόλις προχθές, βεβαίως, υπήρξε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την οποία δικαιώνεται η χώρα μας για την απόφασή της αυτή, υπό το σκεπτικό ότι τίθεται θέμα ασφάλειας της χώρας.

    Είναι αλήθεια ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο ελληνικός λαός στο σύνολό του επικροτεί τις πρακτικές της κυβέρνησης. Αυτό που ίσως, όμως, δεν αποτυπώνεται σε αυτές είναι η βούλησή του να παραμείνει πιστή στη γραμμή αυτή και να μην έχουμε πισωγυρίσματα που θα εξακολουθήσουν να διακυβεύουν την ασφάλεια και την κοινωνική γαλήνη της πατρίδας μας. Αυτό είναι κάτι που οι κυβερνώντες δεν πρέπει να ξεχνούν, αφού έχουμε ήδη πληρώσει ακριβό κόστος λόγω της ανοχής μας στο φαινόμενο. Όχι μόνο οικονομικά, αλλά κυρίως σε δείκτες βαριάς εγκληματικότητας και υγειονομικών κινδύνων, που απειλούν πια τη ζωή όλων μας.