Επιτέλους ένας καλλιτέχνης τόλμησε να μιλήσει ξεκάθαρα για το αριστερό κατεστημένο που ελέγχει τον χώρο της τέχνης και έχει κατορθώσει να επιβάλλει το απόλυτο ιδεολογικό κενό. Είναι ο Σταμάτης Σπανουδάκης σε συνέντευξη του στον "Τύπο της Κυριακής" στις 15 Απριλίου. Χαρακτηριστικό απόσπασμα των θαρραλέων δηλώσεων του κορυφαίου Έλληνα μουσικοσυνθέτη, ο οποίος ενοχλεί επειδή οι δημιουργίες του έχουν ελληνικό στίγμα, παραθέτουμε.

Τύπος: Τι σας κάνει να είστε τόσο σίγουρος για τις αρνητικές διαθέσεις της εξουσίας απέναντί σας;
Σπανουδάκης: Έχω δηλώσει τι είμαι και το έχω υποστηρίξει. Είναι δυνατόν όλοι οι καλλιτέχνες της Ελλάδας να είναι σήμερα σοσιαλιστικο - αριστερο - ΠΑΣΟΚ; Όλοι δήθεν προοδευτικοί, χωρίς να ξέρεις τι ακριβώς είναι τελικά; Η μόνη καλλιτέχνης που βγαίνει να πει ότι δεν είναι ΠΑΣΟΚ είναι η Βίκυ Μοσχολιού. Κι αυτή πάνε να την βγάλουν γραφική. Ελάχιστοι πάνε κόντρα στο ρεύμα και το πληρώνουν. Αυτό όμως είναι και το στοίχημα.

Αυτά φυσικά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου της αριστερής "συμμορίας" που αναξιοκρατικώς ελέγχει όλους σχεδόν τους τομείς της δημόσιας ζωής στην σημερινή Ελλάδα, από την δημοσιογραφία μέχρι τα πανεπιστήμια, χωρίς να διαμαρτύρεται κανένα κόμμα του πολιτικού κατεστημένου.

Στην Κωνσταντινούπολη βρέθηκε στις 21 Απριλίου η Βουλγαρο-αμερικάνα Μαργαρίτα Τσαντ-Παπανδρέου ως μέλος της οργάνωσης "Winpeace", αντιπροσωπεύοντας τις γυναίκες της Ελλάδος (μην γελάτε, αυτό ισχυρίζεται). Η εν λόγω οργάνωση αυτοχαρακτηρίζεται μη-κυβερνητική, με πρόεδρο την μητέρα (!!) του υπουργού Εξωτερικών Γ.Παπανδρέου, και με αυτή την αιτιολογία είναι μία από τις υποψήφιες για επιδότηση από τον ελληνικό προϋπολογισμό οργανώσεις πολιτών. Bravo Giorgo!

Βιβλίο στα αγγλικά με τίτλο "Η ανίερη συμμαχία: Ελλάς και Σερβία 1991-2000" ανακοίνωσε στις 6 Απριλίου πως ετοιμάζει ο Τάκης Μίχας, δημοσιογράφος της "Ελευθεροτυπίας". Ο λεγάμενος έγινε γνωστός με την παλαιότερη εξοργιστική δήλωση πως "ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ένας σφαγέας λαών" (όλα τα μηδενικά προσπαθούν χτυπώντας τους ήρωες του Ελληνισμού να βγουν από την αφάνεια). Στο βιβλίο, όπως φαίνεται από τον τίτλο, θα καταγγέλλει διεθνώς την πατρίδα του ως υποστηρίξασα την Σερβία. Αν απορείτε γιατί ο κ.Μίχας έχει περιορίσει την συνεργασία στην περίοδο 1991-2000 και δεν αναφέρεται σε παλαιότερες (πχ. 1912-1913, 1916-1918) ή νεότερες (2000 μέχρι σήμερα) περιόδους, ο λόγος είναι ο εξής: θέλει να καταγγείλει τον "εθνικοκομμουνισμό", την ιδεολογία που τάχα συνδυάζει εθνικισμό και κομμουνισμό. Τώρα πως γίνεται να συνδυαστούν δύο τόσο αντίθετες ιδεολογίες, μόνο ο κ.Μίχας ξέρει.