του Γιώργου Αναγνώστου

Προ καιρού, διαβάζοντας την ιστοσελίδα του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών, μου κτύπησε στο μάτι το όνομα «Μακεδονία». Μπήκα στον πειρασμό και έγραψα για να διαμαρτυρηθώ, θυμίζοντάς τους ότι το καθιερωθέν από τον ΟΗΕ όνομα του κράτους αυτού είναι FYROM. Ομολογώ ότι το έκανα χωρίς να περιμένω απάντηση. Και όμως. Μέσα σε δύο ημέρες πήρα απάντηση από τον Διευθυντή Μεσογειακών Υποθέσεων που μου εξηγούσε ότι, λόγω παλαιοτέρας διμερούς συμβάσεως με το κράτος, από την εποχή του Τίτο, είναι υποχρεωμένοι, σε ορισμένες περιπτώσεις, να χρησιμοποιούν το όνομα «Μακεδονία». Όπου δεν τους δεσμεύει η εν λόγω σύμβαση με διαβεβαίωσαν ότι χρησιμοποιούν το όνομα FYROM.

Δεν έχει αυτή την στιγμή σημασία, αν η εξήγηση που μου έδωσαν ευσταθεί ή όχι, αλλά το ότι δεν άφησαν αναπάντητο το μήνυμά μου, εν αντιθέσει με τους ημέτερους «αγάδες», οι οποίοι, αντί να απαντούν, σε ... γράφουν κανονικότατα. Έχω αποταθεί π.χ. δύο φορές στον πρόεδρο της Βουλής ρωτώντας να μάθω τι απέγινε με τον απαράδεκτο βουλευτή Γκαλίπ Γκαλίπ. Απόλυτος σιωπή. Η ίδια του «τάφου σιωπή» και από τα γραφεία του πρωθυπουργού, του ΥΠΕΞ, του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, στους οποίους κατά καιρούς έχω γράψει για διάφορους λόγους. Τελεία απαξίωση του Έλληνα πολίτη από το καθεστώς Σημίτη, αλλά και την αντιπολίτευση.

Ένα Βρετανικό ΥΠΕΞ μπαίνει στον κόπο να απαντήσει στον οποιονδήποτε του υποβάλλει ένα ερώτημα. Και το κάνει αυτό διότι θεωρεί τον εαυτό του υποχρεωμένο να σέβεται αυτόν που επικοινωνεί μαζί του, άσχετα αν είναι Βρετανός ή αλλοδαπός. Οι αφεντάδες που μας κυβερνούν εφαρμόζουν το «η σιωπή μου προς απάντησή σου». Αρειμάνιοι απόγονοι των Τούρκων αγάδων, θέλουν κατά τα άλλα να λέγονται «Ευρωπαίοι» (τρομάρα τους) και κόπτονται για την "δημοκρατία" εξορκίζοντας ... το κακό πνεύμα του Λε Πεν που θα τους την χαλάσει.