του Χρήστου Χαρίτου
Μπαίνοντας στην τελική ευθεία των δημοτικών εκλογών του Οκτωβρίου κάνουμε ένα πρόχειρο απολογισμό του έως σήμερα αγώνος. Όταν τον Μάρτιο του 1998 ξεκινήσαμε την «πορεία στην έρημο», ήτοι τον αγώνα για να οικοδομήσουμε ένα πατριωτικό κίνημα στην Ελλάδα μέσω του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ, γνωρίζαμε τις δυσκολίες του αγώνος.
Ξέραμε την ηθική και πνευματική κατάπτωση του Ελληνισμού, την παντοδυναμία του συστήματος, την κούραση των παλαιών συντρόφων. Αυτά τα ξέραμε, όπως γνωρίζαμε ότι και εμείς θα έπρεπε να μείνουμε όρθιοι ακόμη και εκεί που οι Θεοί του Ολύμπου θα λύγιζαν! Τελικώς ο Μάκης Βορίδης έλαβε σχεδόν 1% στο Δήμο Αθηναίων, δείχνοντας την δύναμη της θελήσεως των Ελλήνων εθνικιστών. Ακολούθησαν οι ευρωεκλογές και οι βουλευτικές στις οποίες το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ κατόρθωσε να μείνει όρθιο σε καθεστώς απόλυτης πολιτικής πολώσεως. Και αυτό είναι νίκη.
Τον Νοέμβριο του 2001 ανακοινώσαμε επισήμως την συμμετοχή του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ στις δημοτικές εκλογές του 2002. Σήμερα που μιλάμε, μόνο 4 κόμματα κατεβάζουν δικούς τους - κομματικούς συνδυασμούς στους τρεις μεγάλους δήμους των Αθηνών, Θεσ/νίκης και Πειραιώς: το ΠΑ.ΣΟ.Κ., η Ν.Δ., το Κ.Κ.Ε. και το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ! Αυτό και αν είναι «θράσος», να τολμάς αυτό που οι άλλοι τρέμουν. Πολλοί προσπάθησαν να διασκεδάσουν την κάθοδό μας. Εμείς απαντάμε με τα λόγια του Νίτσε: «όσο πιο ψηλά πετάς, τόσο πιο μικρός φαίνεσαι από αυτούς που δεν μπορούν να πετάξουν»!
Το αποτέλεσμα είναι σήμερα το εθνικιστικό κίνημα να διαθέτει σοβαρή και υπεύθυνη ιδεολογική-πολιτική εκπροσώπηση. Οι φαιδροί, απατεωνίσκοι και οι εγκάθετοι της Ν.Δ. που έως την εμφάνιση του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ αλώνιζαν στον χώρο μας, ένας-ένας αποστρατεύονται. Εδώ, σε αυτά τα χαρακώματα, θα μείνουν μόνο οι πραγματικοί πατριώτες, μόνο όσοι θέλουν να πολεμήσουν τους εχθρούς της Ελλάδος, μόνο όσοι αντέχουν να κοιτάζουν τον ήλιο κατάματα.
Δεν υπάρχουν εύκολοι αγώνες. Η Ελλάς σήμερα αντιμετωπίζει την εισβολή 2 εκατομμυρίων λαθρομεταναστών, τους οποίους το ΠΑΣΟΚ θα «ελληνοποιήσει». Τα σχολεία της χώρας μας γίνονται «πολυ-πολιτισμικά» με τις ευλογίες της μαρξιστικής αριστεράς. Η εθνική, πολιτιστική και θρησκευτική ομοιογένεια του Ελληνικού χώρου χάνεται στο όνομα της νέας τάξεως. Η Ν.Δ. και ο κ. Καραμανλής παρακολουθούν την εθνική παρακμή χωρίς να αντιδρούν, παραδομένοι στις επιλογές της Αριστεράς.
Η μόνη λύση είναι ο πατριωτισμός των Ελλήνων και η αυτόνομη ανάπτυξη του πατριωτικού κινήματος. Οσοι πιστεύουν στην Συνταγματική επιταγή: «η αφοσίωση στην πατρίδα αποτελεί θεμελιώση υποχρέωση όλων των Ελλήνων» (άρθρο 120). Δεν υπάρχουν μεσσίες, δεν υπάρχει «αόρατος αρχή», όπως και δεν υπήρξε ποτέ. Υπάρχει μόνο η προθυμία αντιστάσεως στον εχθρό, υπάρχει μόνο η θέληση να υπερασπισθούμε το έθνος και τον πολιτισμό μας.
Εκεί θα κριθούμε όλοι, εκεί θα αποδείξουμε αν μας αξίζει η Ελευθερία, αν δικαιούμαστε να έχουμε πατρίδα. Πατρίδα χρειάζεσαι όταν έχεις μία ανώτερη αντίληψη για την ζωή, αν έχεις δημιουργήσει πολιτισμό, παραδόσεις και βιώματα, όταν σέβεσαι τις γενεές που πέρασαν και αυτές που θα έρθουν. Μόνο τότε χρειάζεσαι πατρίδα, όχι για να τα περιχαρακώσεις, αλλά για να υπερασπισθείς.
Τον Οκτώβριο μπορούμε να δώσουμε πρόσωπο στην ελπίδα ψηφίζοντας τους συνδυασμούς του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ. Η εκλογή πατριωτών στα δημοτικά συμβούλια θα σηματοδοτήσει την πορεία εθνικής αφυπνίσεως του Ελληνισμού. Θα δείξει ότι ο Ελληνικός λαός έχει ακόμη αντισώματα για να παραμείνει ζωντανός. Ας ξυπνήσουμε από τον λήθαργο τους συμπολίτες μας, ας ξανα-νοηματοδοτήσουμε την ζωή μας. Όποιος αγαπά βρίσκει τρόπο, όποιος αδιαφορεί βρίσκει δικαιολογίες. Και εμείς πρέπει να βρούμε τρόπο για να επανακτήσουμε την εθνική μας υπόσταση. Τώρα, γιατί αύριο θα είναι αργά.