του Σπύρου Βάιλα
Τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε από τα Μ.Μ.Ε. την νέα διαφημιστική εκστρατεία με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και τον εθελοντισμό. Η νέα διαφήμιση μας παρουσιάζει τον κ Σάμαρανκ το 1997 να είναι έτοιμος να ανακοινώσει από το βήμα την πόλη που θα φιλοξενήσει τους Ο.Α. το 2004, ενώ παράλληλα οι Έλληνες, όπου κι αν βρίσκονται, και όποια δουλειά και εάν έκαναν εκείνη την στιγμή, παρακολουθούν με έκδηλη αγωνία το γεγονός, περιμένοντας το αποτέλεσμα.
Μόλις ο κ. Σάμαρανκ αναγγέλλει ότι διοργανώτρια πόλη θα είναι η Αθήνα, αμέσως όλοι αρχίζουν να πανηγυρίζουν και να χαίρονται, ο ράφτης, ο ψαράς, ο κόσμος στα bar κ.τ.λ. Από εκεί και μετά καλούμεθα όλοι εμείς να γίνουμε εθελοντές. Έγιναν όμως έτσι τα πράγματα το 1997; Μάλλον η διαφήμιση διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, γιατί και δεν μας δείχνει ποιοί πραγματικά πανηγύριζαν για την ανάληψη των Ο.Α., αλλά και γιατί ζητά να γίνουν εθελοντές αυτοί που θα κληθούν να πληρώσουν το μάρμαρο και οι οποίοι θα έχουν μηδαμινό όφελος από αυτή τη διοργάνωση.
Η διαφήμιση θα ήταν αληθινή αν μας έδειχνε να πανηγυρίζουν οι μεγαλοεργολάβοι των κατασκευαστικών εταιρειών, οι βιομήχανοι σιδήρου και τσιμέντου, οι ιδιοκτήτες και αντιπρόσωποι εταιρειών συστημάτων ασφαλείας και εξοπλισμού, όλους αυτοί που λόγω κόμματος τους περίμενε μία θεσούλα στον «ΑΘΗΝΑ 2004» και στις αμέτρητες επιτροπές με παχυλότατο μισθό. Αυτοί πραγματικά πανηγύριζαν για την ανάληψη των Ο.Α. και αυτούς δεν μας τους έδειξε η διαφήμιση.
Ο αγρότης, ο έμπορος, ο ψαράς και όλοι οι άλλοι, δεν είχαν λόγους να πανηγυρίζουν, γιατί γνώριζαν ότι στο τέλος θα κληθούν να πληρώσουν το κόστος των ολυμπιακών έργων στο υπερ-πολλαπλάσιο. Και δεν είναι ψέματα ότι το αρχικώς προβλεπόμενο κόστος των έργων αυτών όχι μόνον έχει απλά ξεπεραστεί, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων έχει υπερδιπλασιαστεί, πέρα από το ότι πολλά από αυτά τα έργα μετά το τέλος των Ο.Α.θα είναι τελείως άχρηστα.
Πρέπει λοιπόν να υπάρχει πολύ θράσος για να ζητούν από τους παραπάνω να γίνουν και εθελοντές, να προσφέρουν δηλαδή και την προσωπική τους εργασία και κόπο δωρεάν, γιατί περί αυτού πρόκειται. Εάν δεν είχαν γίνει οι «υπερβάσεις» των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δρχ. στον προϋπολογισμό των Ο.Α. θα μπορούσαν να προσλάβουν νέους ανθρώπους, αυτούς τους 50.000-60.000 που απαιτούνται για την διοργάνωσή τους.
Γιατί σίγουρα υπάρχουν αυτοί οι νέοι άνθρωποι, οι οποίοι παράλληλα γνωρίζουν και μία τουλάχιστον ξένη γλώσσα, μια και οι γονείς τους έχουν πληρώσει αδρά την «δωρεάν παιδεία», και θα μπορούσαν να εργασθούν. Θα ήταν μία ανάσα και γι αυτούς τους νέους ανθρώπους - έστω και για 2 μήνες - που σήμερα τους μαστίζει η ανεργία.
Η νέα λοιπόν διαφήμιση για τους εθελοντές του 2004 σίγουρα απευθύνεται σε λάθος ανθρώπους, εκτός πλέον και αν μας θεωρούν όλους τόσο αφελείς και ψάχνουν για κορόιδα, όπως λέει ο λαός. Την επόμενη λοιπόν φορά που θα μας ρωτήσουν αν θέλουμε να γίνουμε εθελοντές στους Ο.Α., ας τους δείξουμε σε ποιούς πρέπει να αποταθούν για να βρουν εθελοντές!