20. Φεβρουαρίου 2006 || 19.24

Ο Παγδάτης τους αποστόμωσε. Ας διδαχθούμε λοιπόν.

του Λάμπρου Γ.Καούλλα
δημιουργού της ιστοσελίδος Νοητική Αντίστασις

Βετεράνος αντάρτης της ΕΟΚΑ δαφνοστεφανώνει τον Μάρκο Παγδάτη.
Η «Παγδατομανία» έχει ήδη καταλαγιάσει. Ήταν επόμενο. Ήταν μια ακόμη έκλαμψη της κυπριακής κοινωνίας, στο πρότυπο των εθνικών αθλητικών και μουσικών - και όχι φυσικά πολιτικών... - θριάμβων των δύο τελευταίων χρόνων: Ποδόσφαιρο, Καλαθόσφαιρα, Ολυμπιακοί, Γιουροβίζιον. Τώρα προστίθεται και η Αντισφαίριση. Δεν γνωρίζω τίποτα από τέννις και ούτε θα κάνω πως γνωρίζω. Ούτε θα αγοράσω ρακέτα και κίτρινα μπαλάκια και από αύριο θα τα βαράω. Αλλά θαυμάζω ειλικρινά εκ βάθους καρδίας τον Μάρκο, που κατάφερε να ανελιχθεί στην κορυφή και να αντιμετωπίσει τους καλύτερους του είδους, κατατροπώνοντας μάλιστα τους πλείστους. Δεν τον θαυμάζω όμως μόνο γι’ αυτό. Κυρίως τον θαυμάζω για τα άλλα, γύρω από αυτό του τον υπέρλαμπρο θρίαμβο, που αν τα λάβουμε υπόψιν και τα αναδείξουμε στο μέγεθος που αρμόζει τότε το «φαινόμενο Παγδατής» πολλαπλασιάζει και την αξία και την σημασία του.

Η νίκη του Παγδατή διδάσκει διάφορα πράγματα, που και ως άτομα και ως κοινωνία πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψιν. Ιδιαίτερα αυτοί που καθορίζουν το εθνικοπολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό μας μέλλον. Ο Μάρκος, με υπομονή, επίμονη, ήθος, αξιοπρέπεια, σαφή προσήλωση στον στόχο του, συνεχείς και εντατικές προσπάθειες έβαλε πλώρη για την απόλυτη νίκη. Δηλαδή δεν σκέφτηκε «αποκλείεται εγώ, ένας μικρός Ελληνοκύπριος, να κερδίσω τα μεγαθήρια της διεθνούς αντισφαίρισης». Δεν πολέμησε για την εικοστή, την δέκατη, την πέμπτη ή την δεύτερη θέση. Πολέμησε, με πάθος και συνέπεια, για την Πρώτη Θέση. Αντίθετα ακριβώς από την πολιτική μας ηγεσία. Που αν έπαιζε τέννις θα ήταν ευχαριστημένη και θα θεωρούσε τον εαυτό της νικητή ακόμη και με την εικοστή θέση. Δηλαδή αν η Πρώτη Θέση στο «Πολιτικό Όπεν» είναι η απελευθέρωση της Κύπρου, και η δεύτερη θέση είναι, ας πούμε, η Ευρωπαϊκή Λύση, τότε η πολιτική μας ηγεσία μάχεται μόνο για την εικοστή, την μερική αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία με το άνοιγμα των τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων σε κυπριακά πλοία και αεροπλάνα. Ας παραδειγματιστεί λοιπόν η πολιτική μας ηγεσία, που έσπευσε σύσσωμη να δρέψει τις δάφνες του Μάρκου, και ας εφαρμόσει και αυτή «τακτική Παγδατή» στον πολιτικό στίβο.

Πέραν αυτών, ο πάντοτε χαμογελαστός Μάρκος Παγδατής απέδειξε ότι είναι ένας σπάνιος άνθρωπος, σεμνός, απλός, προσγειωμένος, φιλόπατρις. Απόδειξη, το φιάσκο με το θέμα των στρατιωτικών του υποχρεώσεων όπου ο ίδιος αποστόμωσε κυριολεκτικά τους πάντες. Αρχικά με την παραφιλολογία από μερίδα της κυβερνητικής πλευράς, και που την έκοψε ο Τάσσος, που έσπευσε να τον απαλλάξει οριστικά από τις υποχρεώσεις του και να τον χρήσει «έφεδρο ανθυπολοχαγό». Στον αντίποδα της κυβέρνησης τοποθετήθηκε η αντιπολίτευση με χαρακτηριστικό παράδειγμα την εφημερίδα «Πολίτης». Γράφει λοιπόν ο «Π» (27/01/2006) για τον «Παγδατή της νέας Κύπρου»: «Η Κύπρος του 1960 φοβάται τους Παγδατήδες γιατί έμμεσα πλην σαφώς την αμφισβητούν. Και επειδή την αμφισβητούν προσπαθούν π.χ. στην περίπτωση Παγδατή, να του θυμίζουν τη θητεία του στο στρατό και άλλες ανοησίες». Ανοησία λοιπόν ο στρατός! Ανοησία το γεγονός ότι φυλούμε σκοπιά για την ασφάλεια, τουλάχιστον, της ελεύθερης Κύπρου! Ανοησία και το γεγονός ότι εδώ και 32 χρόνια οι κάνες του Αττίλα συνεχίζουν να είναι στραμμένες νότια; Ο «Πολίτης» (04/02/2006) συνέχιζε, μιλώντας ειρωνικά για την Εθνική Φρουρά: «Αν ο Μάρκος Παγδατής δεν έφευγε από την Κύπρο, θα γινόταν ο γνωστός Baghdatis; Εγώ πιστεύω, πως, όχι. Απλώς θα ήταν αυτή τη στιγμή ο στρατιώτης Μάρκος Παγδατής του Χρήστου και της 'Αντρης, ΑΣΜ... και θα βρισκόταν ξεχασμένος σε κάποια μονάδα, αναμένοντας την απόλυσή του για να φύγει για τις σπουδές του, όπως κάνουν όλοι...». Ο ίδιος ο Μάρκος όμως τους αποστόμωσε. Ο Μάρκος έκανε τις σημαίες του Κράτους και του Έθνους να ανεμίζουν στους τηλεοπτικούς δέκτες όλου του πλανήτη, και όλα τα μεγάλα ΜΜΕ του κόσμου αναφέρθηκαν στην λιλιπούτεια Κύπρο, αλλά ουδέποτε ζήτησε ως αντίτιμο για την προσφορά του αυτή την απαλλαγή από την στρατιωτική του θητεία όπως κάνουν τόσοι και τόσοι οι οποίοι απαλλάσσονται της θητείας τους στην Εθνική Φρουρά για επιεικώς ηλίθιους, τις πλείστες φορές, δήθεν ψυχολογικούς ή άλλους λόγους και χωρίς ποτέ να έχουν προσφέρει το παραμικρό στην πατρίδα τους. Μετά την συνάντηση του με τον Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο στην οικία του τελευταίου, ο Μάρκος δήλωσε: «Θέλω να του πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη βοήθεια που θα μου δώσει, είναι μια μεγάλη συγκίνηση για μένα και το μόνο που μπορώ να διαβεβαιώσω είναι ότι θα παλεύω πάντα για την πατρίδα μου με την ρακέτα μου. Είπα και στον Πρόεδρο Παπαδόπουλο ότι θέλω να υπηρετήσω την πατρίδα μου αλλά θέλω λίγο χρόνο για να τελειώσω την καριέρα μου που είναι πολύ σημαντική για μένα». Να λοιπόν που τους κλειδοστόμιασε. Ο σεμνός Έλληνας Κύπριος νέος δεν ζήτησε απαλλαγή ούτε ως χάρη ούτε ως ανταπόδοση. Απλά ζήτησε αναστολή για να τελειώσει την καριέρα του. 'Αλλωστε διαβεβαίωσε τον Τάσσο (τον Κύπριο της γενιάς του ’60!) ότι «θα παλεύει πάντα για την πατρίδα του με την ρακέτα του».

Να έχουμε λοιπόν όλοι, και μικροί και μεγάλοι, ως πρότυπο τον Μάρκο Παγδατή! Τον χρειαζόμαστε μέσα στην αποσαρθροποιημένη κοινωνία που ζούμε, όπου είδωλα μας είναι μόνο τα αήθη χρυσοπληρωμένα αλαλίζοντα κύμβαλα, οι παραχθέντες από αμφιβόλου ποιότητας τηλεοπτικές αναμετρήσεις αστέρες και οι κάθε λογής εκπρόσωποι της παρακμιακής παγκοσμιοποιημένης υποκουλτούρας ως και οι φωνασκούντες πολιτικάντηδες κάθε οσμής και απόχρωσης! Τον Μάρκο που αγωνίζεται με υπομονή, με πάθος, με πείσμα, με θάρρος, με δυναμισμό. Τον αξιοπρεπέστατο Μάρκο που τιμά και εκτιμά τις θυσίες των γονιών του και ευχαριστεί απλόχερα όσους τον βοήθησαν. Τον σεμνό και χαμογελαστό Μάρκο που δεν πήρε ο νους του αέρα από τους διεθνείς και πανεθνικούς διθύραμβους στο όνομά του. Τον Μάρκο που κάνει τον σταυρό του και ευχαριστεί τον Θεό για τις νίκες του. Τον λαμπρό και δαφνοστεφανωμένο από αντάρτη της ΕΟΚΑ Μάρκο που πολεμά με την ρακέτα του για την πατρίδα του, που θέλει να υπηρετήσει την θητεία του, που ποτέ δεν λησμονεί την Κύπρο. Τον Μάρκο που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους, ειδικά εμάς τους συνομήλικούς του.


Δημοσκόπηση

Ποιος ευθύνεται για τα επεισόδια του Δεκεμβρίου 2009;
Ο θάνατος του 15χρονου από την Αστυνομία
Η ανικανότητα και η δειλία της κυβέρνησης
Η επαναστατική «γυμναστική» της Αριστεράς
Άλλος
Δεν ξέρω - δεν απαντώ