15. Νοεμβρίου 2009 || 20.41

«Ναύαρχος»: το ρωσικό διαμάντι του δεξιού κινηματογράφου

του Μιχάλη Αργυρού  

Η επίσημη αφίσα της ταινίας «Ο Ναύαρχος».

Ο Αλεξάντερ Κόλτσακ αναλαμβάνει το τιτάνιο έργο της απελευθέρωσης της Ρωσίας από τους Μπολσεβίκους.

Οι ναύτες εξεγείρονται κατά των αξιωματικών μετά την πτώση του Τσάρου.

Αλεξάντερ Κερένσκυ: ο σοσιαλιστής πολιτικός που προετοίμασε το έδαφος για την δικτατορία των Μπολσεβίκων.

Ο Αλεξάντερ Κόλτσακ με την σύζυγό του Σοφία.

Ο ναύαρχος Κόλτσακ, επικεφαλής του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας.

Η Άννα Τιμίρεβα είναι ερωτευμένη με τον Αλεξάντερ Κόλτσακ.

Ο Βλαντίμιρ Κάππελ, ο ικανότερος συνεργάτης του ναυάρχου Κόλτσακ.

Το πτώμα του ναυάρχου Κόλτσακ ρίχνεται μετά την εκτέλεσή του από τους Μπολσεβίκους στα παγωμένα νερά του ποταμού Ανγκαρά στο Ιρκούτσκ.

Συνδέσεις

Την ταινία την είδα με συνεχή συνοδεία ενός μεταφραστή, άριστου γνώστη των ρωσικών. Την βρήκα σε ένα videoclub ενός ρωσόφωνου Πόντιου. Είχα ήδη ανακαλύψει διαφημιστικά της στο YouTube και εις μάτην την αναζήτησα σε ελληνικής ιδιοκτησίας videoclub. Παρόλα αυτά όμως, ακόμα και χωρίς μετάφραση, με μόνο οδηγό την ιστορική γνώση δεν μπορεί παρά να μαγευτεί κανείς από αυτό το έπος της σύγχρονης ρωσικής κινηματογραφικής τέχνης.

Η ταινία αφηγείται την ζωή και το τραγικό τέλος του ναύαρχου Αλέξανδρου Κόλτσακ, ενός από του σημαντικότερους αντιπάλους των μπολσεβίκων στην μετεπαναστατική Ρωσία. Ακολουθεί την πορεία της ζωής του από τα χρόνια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ως διοικητή ναρκοθέτιδος στην πολεμική ζώνη της Βαλτικής, την τοποθέτηση του ως διοικητού του στόλου της Μαύρης Θάλασσας και την πολεμική του δράση σε αυτό το πολεμικό μέτωπο και μέχρι την επανάσταση. Παράλληλα εξελίσσεται και η αφήγηση της προσωπικής του ζωής με την οικογένεια του (σύζυγο και κόρη), αλλά και τον δυνατό του έρωτα με την Άννα Τιμίρεβα, σύζυγό του συναδέλφου του Σεργκέι Τιμίρεφ.

Η συνεχεία της ταινίας περιγράφει το ιστορικά πιο ενδιαφέρον τμήμα της πολυκύμαντης ζωής του. Ο Κερένσκυ, πρόεδρος της Προσωρινής κυβέρνησης του προσφέρει το Υπουργείο Αμύνης, αλλά ο Κόλτσακ αρνείται καθώς θα στερείται ουσιαστικών αρμοδιοτήτων. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση βρίσκεται στην Σιβηρία, όπου εν μέσω χαοτικών καταστάσεων εγκαθιδρύει ένα δικτατορικό καθεστώς και αρχίζει την αντιμετώπιση των κομμουνιστών. Εκεί γνωρίζει και έναν εξαίρετο στρατιωτικό, τον Βλαντίμιρ Κάππελ που ηγείται των στρατιωτικών αντικομμουνιστικών δυνάμεών.

Παρά της αρχικές του επιτυχίες και την μεγάλη προώθηση του προς δυσμάς, η αδυναμία του να αναπληρώσει τις απώλειες και η προδοσία των συμμάχων του τον οδηγεί στην οπισθοχώρηση. Και ενώ βρίσκεται στο Ιρκούτσκ αναμένοντας τις δυνάμεις του Κάππελ, οι «σύμμαχοι» του, δηλαδή η Τσέχικη Λεγεώνα και ο Γάλλος στρατηγός Ζανίν, εκπρόσωπος των ευρωπαϊκών Δυνάμεων, τον παραδίδουν στους Κόκκινους που τον εκτελούν στις 6 Φεβρουαρίου 1920. Μαζί του εκτελείται και ο απόλυτα πιστός του και πρωθυπουργός της κυβέρνησης του Βίκτωρ Πεπελάιεφ. Τα πτώματα του ρίχτηκαν στον ποταμό Ανγκαρά.

Η αγαπημένη του Άννα τον ακολουθεί μέχρι το τέλος. Στα επόμενα χρόνια περνά μια φρικτή ζωή 30 ετών στα σταλινικά γκουλάγκ μέχρι την απελευθέρωση της στα χρόνια του Χρουστσόφ. Πεθαίνει το 1975. Η ταινία βέβαια δεν μας μιλά για τον Κόλτσακ πριν τα 1914. Υπήρξε σημαντικός εξερευνητής του Βορείου Πόλου και λαμπρός πολεμιστής στον ατυχή Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο του 1905. Μέλος επιστημονικών εταιριών δημοσίευσε μελέτες γεωγραφικής φύσεως.

Η δομή της ταινίας ακολουθεί την σειρά των γεγονότων από το 1915 έως το 1920. Εξαίρετη η αναπαράσταση της περιγραφόμενης εποχής με τους ηθοποιούς να πλησιάζουν σωστά τους περιγραφόμενους χαρακτήρες. Συγκλονιστικές οι δύο σκηνές των σφαγών των αξιωματούχων και αξιωματικών του παλαιού καθεστώτος από τους μπολσεβίκους στην βάση της Κρονστάνδης.

Ο Κόλτσακ είχε υβριστεί και δαιμονοποιηθεί από τους Σοβιετικούς. Με την αλλαγή του καθεστώτος, οι ιστορικοί των αποκατέστησαν και αρκετά αρχεία άνοιξαν για να μάθουμε την ιστορική αλήθεια. Έτσι συνέβη και με όλα τα άλλα ιστορικά πρόσωπα τις περιόδου. Η τσαρική οικογένεια ενταφιάστηκε κανονικά στη Αγία Πετρούπολη, τα λείψανα του στρατηγού Ντενίκιν επέστρεψαν από τις ΗΠΑ στην Μόσχα, όπως και του στρατηγού Κάππελ από το Πεκίνο.

Η ιστορία ξαναγράφεται και οι παλιοί ηττημένοι παίρνουν μια μετά θάνατον εκδίκηση από τους ερυθρούς θύτες τους

 

Δημοσκόπηση

Πρέπει να επεμβαίνει η αστυνομία στους πανεπιστημιακούς χώρους όταν τελούνται κακουργηματικές πράξεις;
Ναι
Όχι
Δεν ξέρω - δεν απαντώ