26. Δεκεμβρίου 2011 || 18.57

Σκληρά Χριστούγεννα

του Σέργιου Τρίφκοβιτς
από το περιοδικό Chronicles
περισσότερα άρθρα του συγγραφέα


Χριστιανοί προσκυνητές ανάβουν κεριά στον ιερό ναό της Γεννήσεως του Χριστού στην Βηθλεέμ στην Δυτική Όχθη.

Τουλάχιστον 25 άτομα σκοτώθηκαν από βομβιστική επίθεση ισλαμιστών ανήμερα των Χριστουγέννων σε εκκλησία στην πρωτεύουσα της Νιγηρίας Αμπούζα.

Κόπτες Χριστιανοί θρηνούν τους νεκρούς τους μετά την σφαγή από τον Αιγυπτιακό Στρατό στο Μασπέρο.

Ιρακινός στρατιώτης φυλάσσει χριστιανική εκκλησία στην Βαγδάτη, δίπλα σε τοιχογραφία με τα θύματα βομβιστικής επίθεσης από ισλαμιστές στις 31 Οκτωβρίου 2011.

Αυτά τα Χριστούγεννα ας αφιερώσουμε μία σκέψη και ας πούμε μία προσευχή για τους αναρίθμητους Χριστιανούς θύματα της μουσουλμανικής κτηνωδίας, ανά τους αιώνες και στην εποχή μας.

Νιγηρία

Μία έκρηξη διέλυσε μία Καθολική εκκλησία κατά την διάρκεια της λειτουργίας των Χριστουγέννων στην πρωτεύουσα της Νιγηρίας Αμπούζα το πρωί της Κυριακής, σκοτώνοντας τουλάχιστον 25 ανθρώπους. Μία ριζοσπαστική μουσουλμανική ομάδα, το «Μπόκο Χαράμ», ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση, όπως και για μία άλλη βομβιστική επίθεση στην πόλη του Τζος, ενώ εκρήξεις συντάραζαν όλο το μουσουλμανικό βορειοανατολικό τμήμα της χώρας. Οι επιθέσεις την ημέρα των Χριστουγέννων δείχνουν την εξάπλωση του «Μπόκο Χαράμ», το οποίο είναι υπεύθυνο για περίπου 500 φόνους μόνο αυτό το έτος. Οι επιθέσεις έγιναν ένα χρόνο μετά από μία σειρά βομβιστικών επιθέσεων την παραμονή των Χριστουγέννων στο Τζος, των οποίων την ευθύνη ανέλαβαν οι φανατικοί μουσουλμάνοι, και άφησαν πίσω τους 32 νεκρούς και 74 τραυματίες.

Αίγυπτος

Ο συρρικνούμενος πληθυσμός Κοπτών στην Αίγυπτο είδε το τελευταίο έτος την θέση του να επιδεινώνεται από επισφαλή σε επικίνδυνη. Αντιμετωπίζοντας ήδη διακρίσεις και διώξεις από το κοσμικό καθεστώς του Μουμπάρακ, βλέπουν τώρα ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν πολύ χειρότερα υπό τους Ισλαμιστές που είναι έτοιμοι να αναλάβουν την εξουσία. Το «τρομερό έτος» (annus horribilis) άρχισε με την Πρωτοχρονιά του 2011, όταν μία ισχυρή έκρηξη βόμβας έξω από μία Κοπτική εκκλησία στην Αλεξάνδρεια, σκότωσε 25 πιστούς και τραυμάτισε περίπου 100, ενώ ολοκληρωνόταν η νυχτερινή λειτουργία. Το επόμενο σημείο καμπής ήταν η σφαγή στο Μασπέρο στις 9 Οκτωβρίου, όταν 27 άοπλοι Χριστιανοί διαδηλωτές σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν, όχι από κάποιους σκοτεινούς Ισλαμικούς εξτρεμιστές, αλλά από τον Στρατό. Μία επίσημη επιτροπή έρευνας, που συγκρότησε ο Στρατός, απάλλαξε, ως αναμενόταν, τον Στρατό από κάθε ευθύνη για τους φόνους.

Η τελική μετάβαση της χώρας σε αυτό που θεωρείται ως δημοκρατία για τον Μουσουλμανικό κόσμο θα κάνει τα πράγματα χειρότερα για τους Κόπτες, οι οποίοι φοβούνται ότι ο Στρατός και τα δικαστήρια δεν θα μπορούν να τους προστατεύσουν από τις αυξανόμενες διακρίσεις και απειλές. Οι ενδείξεις είναι πολλές. Το κόμμα «Ελευθερία και Δικαιοσύνη», απολύτως ελεγχόμενο από την Μουσουλμανική αδελφότητα, νίκησε στον δεύτερο από τους τρεις γύρους των κοινοβουλευτικών εκλογών την περασμένη Τετάρτη και Πέμπτη, καταλαμβάνοντας 38 από τις 59 έδρες. Ένα ακόμα πιο ριζοσπαστικό κόμμα, το Σαλαφιστικό «Νουρ», κατέλαβε 13 έδρες. Οι οπαδοί του πολιτικού Ισλάμ, με άλλα λόγια, έχουν συγκεντρώσει 86% των εδρών του δεύτερου γύρου. Ο πνευματικός τους ηγέτης είναι ο σεΐχης Αλί Γκόμαα, ο Μεγάλος Μουφτής της Αιγύπτου, ο οποίος σε πρόσφατο βίντεο υπενθύμισε στους πιστούς ότι οι Χριστιανοί είναι «κουφάρ», δηλαδή άπιστοι. Αφού ανέφερε το σχετικό απόσπασμα του Κορανίου («Άπιστοι είναι αυτοί που θεωρούν Θεό τον Ιησού, υιό της Μαρίας», Κεφάλαιο 5:17), συνέχισε λέγοντας ότι οποιαδήποτε συσχέτιση του Θεού με έναν άνθρωπο είναι η μεγαλύτερη αμαρτία: «Όποιος νομίζει ότι ο Χριστός είναι Θεός ή Υιός του Θεού, όχι συμβολικά γιατί όλοι είμαστε υιοί του Θεού, έχει απορρίψει την πίστη που ο Θεός απαιτεί για την σωτηρία».

Η άποψη του σεΐχη είναι η επικρατούσα στον Μουσουλμανικό κόσμο, η οποία εξηγεί το γεγονός ότι ο σεΐχης ακόμα θεωρείται μετριοπαθής στην Δύση. Τρία χρόνια πριν, σε ένα άρθρο στο περιοδικό «U.S. News» με τίτλο Βρίσκοντας τις φωνές του μετριοπαθούς Ισλάμ, ο Λώρενς Ράιτ τον περιέγραφε ως «ένα πολύ προχωρημένο υποστηρικτή του μετριοπαθούς Ισλάμ»: «Είναι το είδος του κληρικού που η Δύση επιθυμεί, εξαιτίας των υποσχέσεών του ότι δεν υπάρχει καμία σύγκρουση με την δημοκρατία και καμία ανάγκη για θεοκρατία». Υποσχέσεις πράγματι... Με αυτή την κατάσταση, να αναμένετε μία Κοπτική Έξοδο το 2012 ανάλογη με αυτή των Χριστιανών του Ιράκ μετά την «απελευθέρωσή» τους το 2003.

Ιράκ

Ο συρρικνούμενος Χριστιανικός πληθυσμός του Ιράκ εόρτασε τα Χριστούγεννα την Κυριακή με τους θρησκευτικούς ηγέτες να καλούν για ειρήνη, λίγες ημέρες μετά τις επιθέσεις σε όλη την Βαγδάτη που σκότωσαν δεκάδες ανθρώπους. Μία εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση της αποχώρησης των Αμερικανικών δυνάμεων από την χώρα, ένας επίσκοπος σημείωσε ότι ελάχιστα γίνονται για να αποτραπεί η συνεχιζόμενη Χριστιανική έξοδος από το Ιράκ. Καθώς οι πιστοί συγκεντρώνονταν για την κυριακάτικη λειτουργία των Χριστουγέννων, οι εκκλησίες τους φυλάσσονταν από τεθωρακισμένα οχήματα, πάνοπλους στρατιώτες και αστυνομικούς που περιπολούσαν στις γειτονικές οδούς και φύλαγαν τις ταράτσες. «Το ποίμνιό μου νιώθουν όπως όλοι οι Χριστιανοί στο Ιράκ, νιώθουν φόβο» είπε ο Χαλδαίος επίσκοπος Σλεμόν Βαρντούνι στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Νιώθουν ότι δεν υπάρχει ειρήνη, δεν υπάρχει ασφάλεια, συνεπώς πηγαίνουν όπου μπορούν να ζήσουν εν ειρήνη. Δεν συμφωνούμε, δεν θέλουμε (να φύγουν), αλλά λένε «Αν δεν φύγουμε, μπορείτε να εξασφαλίσετε την ζωή μου, το επάγγελμά μου, το μέλλον μου;» Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ζωές μας, πως εμείς μπορούμε να εξασφαλίσουμε τις ζωές τους;»

Η Χριστιανική κοινότητα του Ιράκ ήταν περίπου δύο εκατομμύρια πριν την Αμερικανική εισβολή το 2003. Περίπου τα 4/5 εκτιμάται ότι έχουν φύγει από την χώρα τα τελευταία έτη, κατόπιν μίας σειράς επιθέσεων από Μουσουλμάνους εξτρεμιστές. Στις 31 Οκτωβρίου 2010, μία επίθεση της Αλ Κάιντα σε εκκλησία της Βαγδάτης άφησε νεκρούς 44 πιστούς, 2 ιερείς και 7 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας. «Έχουμε ανησυχίες για την αποχώρηση των Αμερικανικών δυνάμεων, αν και οι δυνάμεις ασφαλείας λένε ότι θα είμαστε ασφαλείς» λέει ο Λουί Σακό, Χαλδαίος αρχιεπίσκοπος του Κιρκούκ. «Είναι αποτυχημένη μέχρι σήμερα η διασφάλιση της ασφάλειας των Χριστιανών, οι δυνάμεις ασφαλείας δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένες για να διασφαλίσουν την προστασία των Χριστιανών. Αν και έχουμε ζητήσει επανειλημμένα να αυξήσουν το επίπεδο ασφαλείας, τα αποτελέσματα δεν είναι ενθαρρυντικά». Σύμφωνα με τον Σακό, 57 εκκλησίες και τόποι λατρείας στο Ιράκ έχουν δεχθεί επίθεση από την εισβολή των Αμερικανών, περισσότεροι από 900 Χριστιανοί έχουν σκοτωθεί και περισσότεροι από 6.000 έχουν τραυματιστεί.

Συρία

Η Συρία έχει την μεγαλύτερη Χριστιανική κοινότητα στην περιοχή, περίπου 2,5 εκατομμύρια. Οι περισσότεροι από αυτούς υποστηρίζουν τον Πρόεδρο Μπασάρ Αλ Άσαντ εν μέσω συνεχιζόμενων διαδηλώσεων στην χώρα. Ένας Σύριος Χριστιανός εξήγησε ότι προτιμούν «έναν βίαιο δικτάτορα που εγγυάται τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων από το αβέβαιο μέλλον που θα φέρει η αποχώρηση της Άσαντ». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν η κυβέρνηση Ομπάμα καταφέρει τον διακηρυγμένο στόχο της να ρίξει τον Άσαντ, οι Χριστιανοί της Συρίας θα ακολουθήσουν τους Ιρακινούς αδερφούς τους στην εξορία.

Πακιστάν

2 χιλιάδες μίλια ανατολικά, η Άσια Μπίμπι, μία μητέρα πέντε παιδιών, είναι μία από τους δεκάδες Χριστιανούς στην επαρχία του Παντζάμπ (Πενταποταμία) που περιμένει την έφεση στην απόφαση εκτέλεσης με βάση τους σκανδαλώδεις νόμους βλασφημίας του Πακιστάν. Την ημέρα των Χριστουγέννων, μετά από ένα χρόνο στην φυλακή, δεν θα μπορέσει να προσευχηθεί ή να δει τα παιδιά της και τον άνδρα της. Κρατείται σε απομόνωση, δεν της έχει επιτραπεί να πλυθεί για πάνω από δύο μήνες και δεν μπορεί να σταθεί όρθια χωρίς βοήθεια. Είναι άξιο προσοχής ότι ο κυβερνήτης του Παντζάμπ Σαλμάν Τασίρ δολοφονήθηκε τον Ιανουάριο και ο υπουργός Μειονοτήτων Σαχμπάζ Μπατί σκοτώθηκε τον Μάρτιο επειδή υπερασπίστηκαν την Άσια Μπίμπι και άσκησαν κριτική στους νόμους βλασφημίας του Πακιστάν.

Το Πακιστάν έχει ένα Σύνταγμα που εγγυάται την θρησκευτική ελευθερία, αλλά οι φόνοι, οι διακρίσεις και οι βίαιες απειλές της μικρής Χριστιανικής μειονότητας είναι συνεχείς. Κάθε διαφωνία με ένα Μουσουλμάνο, συνήθως για γη, μπορεί να μετατραπεί σε θρησκευτική σύγκρουση. Οι Χριστιανοί συστηματικά κατηγορούνται για «βλασφημία ενάντια στο Ισλάμ», μία παράβαση που επισείει την ποινή του θανάτου. Κατηγορίες για βλασφημία μπορεί να γίνουν με ελάχιστα στοιχεία - τον λόγο ενός άνδρα ενάντια στον άλλο - αλλά καθώς είναι συνήθως ο λόγος ενός Μουσουλμάνου ενάντια σε έναν Χριστιανό, το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο. Η άνεση με την οποία μπορούν να γίνουν οι κατηγορίες για βλασφημία έχει οδηγήσει σε μία πλημμύρα κακόβουλων κατηγοριών, εξαιτίας προσωπικών αντιπαλοτήτων και απληστίας, ειδικά για την γη των Χριστιανών. Σε πολλές περιπτώσεις οι Χριστιανοί που κατηγορούνται για βλασφημία, δολοφονούνται πριν οι υποθέσεις τους φθάσουν στα δικαστήρια.

Το Κοράνι και οι άπιστοι

Η κατάσταση είναι παρόμοια στην Αλεξάνδρεια, στο Ατσέχ, στην Κωνσταντινούπολη, στην Πρίστινα, στο Καράτσι, στην Ναζαρέτ... Πάνοπλοι αστυνομικοί φρουρούν εκκλησίες καθώς εχθρικά πλήθη κοιτάνε. Όπου οι Μουσουλμανικοί αριθμοί κυριαρχούν, οι Χριστιανοί έχουν λόγο να φοβούνται για την ασφάλειά τους. Η πλειοψηφία ξέρει ότι ο σεΐχης Αλ Γκόμα έχει δίκιο. Η άρνηση των «Λαών των Βίβλου» να αναγνωρίσουν τον Μωάμεθ ως προφήτη του Θεού τους καταδικάζει σε απιστία και αιώνια μαρτύρια μετά θάνατον (Κοράνι, κεφάλαιο 5:72-73). Οι Χριστιανοί είναι θνητοί αμαρτωλοί και η καταδίκη τους είναι αμετάκλητη: «Ο Θεός θα του απαγορεύσει τον κήπο και η φωτιά θα είναι σύντροφός του. Βλασφημούν όσοι λένε: Ο Αλλάχ είναι ένα από μία τριάδα. Γιατί δεν υπάρχει άλλος Θεός, αλλά μόνο ο Αλλάχ. Ο Χριστός, ο υιός της Μαρίας, δεν ήταν κάτι περισσότερο από έναν απόστολο. Πολλοί είναι οι απόστολοι που προηγήθηκαν αυτού» (Κεφάλαιο 5:75).

Καθώς εξελίχθηκε από έναν ηθικό δάσκαλο σε έναν κοσμικό κυβερνήτη της Μεδίνα και κύριο της μοίρας των ανθρώπων, ο Μωάμεθ έφθασε στην τελική ρήξη με τους Ιουδαίους και τους Χριστιανούς, που αποκηρύσσονται μετά μανίας. Οι Μουσουλμάνοι πρέπει να είναι ανελέητοι στους άπιστους, αλλά ευγενικοί ο ένας προς τον άλλο (Κεφάλαιο 48:29). «Όποιος τους κάνει φίλους, είναι ένας από αυτούς» (Κεφάλαιο 5:55). Η τιμωρία για την αντίσταση είναι η εκτέλεση ή αποκοπή των χεριών και των ποδιών από αντίθετες πλευρές (Κεφάλαιο 5:33). Ο Μωάμεθ δεν προσπαθεί πλέον να προσηλυτίσει. Ο Αλλάχ είναι ένας σταθερός εχθρός, ο οποίος αγάλλεται από τα μαρτύρια των απίστων.

Τι μπορεί να γίνει;

13 αιώνες Ισλάμ έχουν πρακτικώς εξαλείψει τον Χριστιανισμό από την γη που γεννήθηκε. Η καταστροφική παρακμή των Χριστιανικών υπολοίπων στην Μέση Ανατολή έχει συνοδευτεί από την αδιαφορία της μετα-χριστιανικής Δύσεως στον επικείμενο θάνατό τους. Οι κάποτε ευημερούσες Χριστιανικές κοινότητες στην Μέση Ανατολή είναι τώρα μικρές μειονότητες και στις περισσότερες χώρες της περιοχής τα ποσοστά τους έχουν περιοριστεί σε μονοψήφια. Αν θα εξαφανιστούν ή όχι, εξαρτάται εν μέρει από τους Δυτικούς ηγέτες που καθυστερημένα εκφράζουν την οργή τους για τις διώξεις των Χριστιανών.

Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Πάρσονς, υπεύθυνο τύπου της Διεθνούς Χριστιανικής Πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, υπάρχει ιστορικό προηγούμενο για μία τέτοια εξωτερική επέμβαση στον Μουσουλμανικό κόσμο για την προστασία των Χριστιανικών κοινοτήτων: «Καθώς η κυριαρχία των Οθωμανών στην Μέση Ανατολή άρχισε να φθίνει, οι Μεγάλες Δυνάμεις εισήλθαν στην περιοχή, συνάπτοντας καθεμία συμφωνία με τον Σουλτάνο στην Κωνσταντινούπολη για να παρέχουν προστασία στα διάφορα εν κινδύνω Χριστιανικά δόγματα. Οι Βρετανοί απεσταλμένοι έφθασαν για να προστατεύσουν τα Προτεσταντικά συμφέροντα, η Γαλλία τους Λιβανέζους Χριστιανούς, η Ρωσία το Ορθόδοξο ποίμνιο. Το Βατικανό επίσης παρενέβη για να βοηθήσει συγκεκριμένα δόγματα. Αυτοί οι Δυτικοί συνομιλητές έφεραν μαζί τους σχολεία, νοσοκομεία και άλλους μοντέρνους θεσμούς, βελτιώνοντας τεραστίως την εκπαίδευση, την υγεία και τις ευκαιρίες εργασίας των Χριστιανών στην περιοχή. Με αυτή την καλοπροαίρετη εισροή, ήρθαν βελτιώσεις για όλους τους λαούς της περιοχής. Μερικοί ντόπιοι σίγουρα θα αντιδράσουν σε κάθε νέα Δυτική παρέμβαση υπέρ των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής ως μία μορφή νεο-αποικιοκρατίας. Αλλά κανένας δεν έχει εδαφικές βλέψεις πλέον». Είναι απλώς θέμα κοινής ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καταλήγει ο Πάρσονς: «Κανένα χάιδεμα Ισλαμικών καθεστώτων! Κυρώσεις αν απαιτείται! Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι για να σταματήσει το ατελείωτο αιματοκύλισμα των Χριστιανών της Ανατολής».

Είναι σχεδόν βέβαιο, ωστόσο, ότι αυτός ο «κάποιος» δεν θα είναι η Αμερικανική κυβέρνηση του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Αν ο Εβραϊκός ή ο Μουσουλμανικός πληθυσμός της Αμερικής ή της Ευρώπης άρχιζε να μειώνεται με τον ρυθμό που εξαφανίζονται οι Χριστιανικές κοινότητες από την Μέση Ανατολή, θα υπήρχε αγανάκτηση από τους ομοθρήσκους τους σε όλον τον κόσμο. Θα δημιουργούνταν προγράμματα, χρηματοδοτούμενα από την κυβέρνηση, για να βρουν τα αίτια και να προτείνουν λύσεις. Οι κινδυνεύουσες μειονότητες θα είχαν αμέσως καθεστώς θύματος και θα αντιμετωπίζονταν ως τέτοιες από τα ΜΜΕ και τους ακαδημαϊκούς. Αντιθέτως, όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ τον Οκτώβριο του 1994, αν και ήταν λίγα βήματα από τα ιερά Χριστιανικά μνημεία, δεν επισκέφθηκε κανένα από αυτά. Δεν συνάντησε κανέναν αντιπρόσωπο της Χριστιανικής κοινότητας, που παρέμεινε αόρατη σε αυτόν. Μία δεκαετία μετά, καθώς φουρνιές Αμερικανών ευαγγελικών κοιτάνε στο Τείχος των Δακρύων και ονειρεύονται ένα νέο ναό που θα τους ανοίξει τον δρόμο για την Συντέλεια, τα υπόλοιπα αυτής της κοινότητας είναι στο χείλος της εξαφάνισης, χωρίς να τους βλέπει και να τους θρηνεί κανένας.


Δημοσκόπηση

Ποιο κόμμα εκφράζει σήμερα καλύτερα τον Ελληνικό Εθνικισμό;
Ανεξάρτητοι Έλληνες
Εθνικό Μέτωπο
ΛΑ.Ο.Σ.
Χρυσή Αυγή
άλλο κόμμα
κανένα