Ένας γιός πολεμιστή που εχάθη στο Σαγγάρη,
με τη μάνα του μιλά, λες και μοιάζει με τον 'Αρη.
Πού 'ναι, μάνα, το ποτάμι το θολό, το ματωμένο,
που μου πήρε τον πατέρα και μ' αφήκ' ορφανεμένο;

Και η μάνα δακρυσμένη τον τρανόν επήρε Χάρτη
Για να δείξει το Σαγγάρη στον εκδικητή κι αντάρτη.
Να το μαύρο το ποτάμι! Να κι ο τάφος του Πατέρα!
Τ' άγια κόκκαλα ζητούνε τον εκδικητή μιά μέρα.

Μάνα δόσ' μου το σπαθί του το παλιό το σκουριασμένο,
δόσ' μου μάνα την ευχή σου πάω με τ' άλλα τα παιδιά,
που 'χασαν κι αυτά πατέρες κι έχουν μαύρη την καρδιά.