«Διαδημοτική Θεσσαλονίκη»: Η απάντηση των δημάρχων στα σχέδια της κεντρικής εξουσίας

  • Δημοσιεύτηκε: 19 Ιανουάριος 2014

    30 χρόνια περίμεναν οι Θεσσαλονικείς τα έργα που θα άλλαζαν το τοπίο και θα αναβάθμιζαν την ποιότητα ζωής των κατοίκων του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής. 30 χρόνια φαγούρας, μετά τα μεγαλεπήβολα σχέδια του 1985, που όμως παρέμειναν σχέδια εμπαίζοντας τους πολίτες και χρησιμοποιούμενα τακτικά ως προεκλογικές εξαγγελίες. Όλο αυτό το διάστημα η ζωή και η καθημερινότητα των Θεσσαλονικέων υποβαθμίστηκε δραματικά.

    Η ίδια πρακτική δείχνει να ακολουθείται για άλλη μια φορά. Ο ΥΠΕΚΑ κ. Μανιάτης, με έναν θλιβερό θίασο «τεχνοκρατών» και εμπειρογνωμόνων επικαιροποίησε για άλλη μια φορά τα «μεγαλεπήβολα οράματα» για την πόλη μας, υποσχόμενος μάλιστα αυτή την φορά, ότι μέχρι τέλος Φεβρουαρίου, το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Θεσσαλονίκης θα γίνει και νόμος του κράτους. Μας πληροφόρησε μάλιστα, ότι θα πραγματοποιηθεί και διαβούλευση με 4 συνεδριάσεις της Βουλής, μετά τις οποίες θα έχουμε πλέον έναν «οδικό χάρτη» με ορίζοντα 20ετίας για τα μεγάλα έργα που θα αλλάξουν την ζωή μας!

    Συγγνώμη, δεν θα πάρουμε. Και δεν θα πάρουμε, γιατί δεν σας πιστεύουμε. Και δεν σας πιστεύουμε, γιατί υποτιμήσατε επανειλημμένως την νοημοσύνη μας. Και το κάνατε, γιατί πάντα υπήρχαν άνθρωποι με πνεύμα και νοοτροπία Μπουτάρη στην τοπική κοινωνία μας, που οποιαδήποτε φωνή αξιοπρέπειας την χαρακτήριζαν «χωριατιά» απέναντι στην σεπτή Αθήνα.

    Η κεντρική εξουσία αρνήθηκε επανειλημμένως στην Θεσσαλονίκη (όπως και στην Αθήνα, αλλά εκεί υπάρχουν άλλοι τρόποι να δρομολογηθούν εξελίξεις) την αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της και την επίλυση των προβλημάτων της μέσα από μία μητροπολιτική διαχείρισή τους. Αυτό είναι κάτι που πρέπει πλέον να αφεθεί να γίνει μέσα από μία ισότιμη συνεργασία όλων των δημάρχων του πολεοδομικού συγκροτήματος, αλλά και των γύρω περιοχών. Επειδή ως Θεσσαλονίκη δεν είναι δυνατόν να νοηθεί αποκλειστικά ο περίκλειστος Δήμος Θεσσαλονίκης, μόνον το όραμα της «Διαδημοτικής Θεσσαλονίκης», πλαισιωμένο από όλους τους δημάρχους της, δηλαδή από ανθρώπους και φορείς που γνωρίζουν τόσο τα προβλήματα όσο και τις λύσεις τους, που κατανοούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα και την αποτελεσματική αξιοποίησή τους, είναι δυνατόν να προσδώσει μία αναπτυξιακή προοπτική.

    Οι σχεδιασμοί για την πόλη μας 500 χιλιόμετρα μακριά από αυτήν, μέσα στην χωματερή ενταφιασμού όλων των προοπτικών ανάπτυξης της ελληνικής περιφέρειας, δεν έχουν να προσφέρουν το παραμικρό όφελος στην περιοχή μας. Η κεντρική εξουσία μόνον ως αρωγός μπορεί να σταθεί σε αποφάσεις που θα ληφθούν από τοπικούς φορείς (και αυτό υπό προϋποθέσεις). Όσο πιο γρήγορα γίνει κατανοητό αυτό τόσο το καλύτερο για όλους μας...