Έλλειμα δημοκρατίας και σοβαρότητας

    Δημοσιεύτηκε: 05 Δεκέμβριος 2001

    Στο προηγούμενο φύλλο είχα ασχοληθεί με τον διασυρμό ενός βιβλίου από την δημοσιογραφική ομάδα «Ιός» της Ελευθεροτυπίας, καθώς και τις προσπάθειες που έγιναν για την αποτροπή της εκδόσεώς του. To γεγονός αυτό δεν αποτελεί προϊόν κάποιας βεντέτας απέναντι στα συγκεκριμένα πρόσωπα. Ήταν απλώς ένα καλό παράδειγμα, για να δείξουμε σε πιο βαθμό φτάνει η υποκρισία του πολιτικού, αλλά και του δημοσιογραφικού κατεστημένου της χώρας.

    Πριν στεγνώσει καλά καλά το μελάνι, ένα άλλο περιστατικό κατέστησε την αναφορά στην λογοκρισία και την χειραγώγηση του κοινού από τους εξουσιαστές αυτού του τόπου, απαραίτητη. Μιλάμε φυσικά για την διακοπή της εκπομπής του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, λίγο πριν αρχίσει να απαριθμεί τις περιπτώσεις πολιτικών, μεγαλοεπιχειρηματιών και λοιπόν «παραγόντων» της Α' Εθνικής του πρωταθλήματος καταχρήσεων και καταπατήσεων. Κόψιμο βαρβάτο, με χιόνια και όλα τα σχετικά εφέ.

    Δυστυχώς όμως, το χιονισμένο τοπίο και η χαμηλή ορατότητα δεν περιορίζονται στις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες, όπου τα πράγματα ίπτανται αόριστα και ανεξέλεγκτα πολλές φορές. Χιόνια βλέπουμε και πάνω από τα ταμπλόιντ των εφημερίδων. Ακούγεται βέβαια λογικό, καθώς "scriptae manent" και καλύτερα να μην γράφουμε τίποτα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση λοιπόν, λόγω χιονιού, δεν είδαμε κανέναν διάλογο να ανοίγει, ούτε από τους πράσινους, ούτε από τους μπλε, ούτε και τους κόκκινους. Θλιβεροί, όπως είναι οι περισσότεροι εξ' αυτών, είτε έστρεψαν την κεφαλήν τους προς άλλη κατεύθυνση, είτε - οι πιο θρασείς από αυτούς - ανεφέρθησαν τηλεγραφικά στο περιστατικό, αναπαράγοντας δηλώσεις, δελτία τύπου και τα συναφή.

    Υπήρχαν βεβαίως και οι υπερβάλλοντες, οι οποίοι επέλεξαν να επιτεθούν στον κ. Τριανταφυλλόπουλο. Ανατριχίλα π.χ. μας προεκάλεσε το άρθρο της κ. Πόπης Διαμαντάκου στα "Νέα" (4/12/2001), η οποία προσπαθώντας εμφανώς να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα, «τα ρίχνει» στον ALPHA και στον εν λόγω δημοσιογράφο. Εντελώς ξεκάρφωτα μάλιστα στο κείμενό της, γράφει χαρακτηριστικά: "Το είδος της δημοσιογραφίας που ασκεί ο κ. Τριανταφυλλόπουλος ανήκει στην κατηγορία που οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν «mycracking», δηλαδή σκαλίζω για να σπιλώσω υπολήψεις". Και συνεχίζει το ρεσιτάλ της, αποδίδοντας το γεγονός στο "κυνήγι της τηλεθεάσεως και των αριθμών, βασισμένο στις φοβίες και τις αδυναμίες ενός μικροαστικού κοινού".

    Για την κυρία αυτή, όπως και για πολλούς άλλους, η απαίτηση για ισότητα απέναντι στο νόμο, διαφάνεια και εντιμότητα στις τάξεις των αρχόντων αυτού του τόπου αποτελεί μικροαστική αδυναμία. Σε καμμία περίπτωση δεν επιδιώκουμε να παίξουμε τους υπερασπιστές του Τριανταφυλλόπουλου, όμως το πρόβλημα της ανελευθερίας δεν μπορεί να αποτελεί προσωπική υπόθεση κανενός. 'Αλλωστε οι ιδεολογικές καταβολές και προτιμήσεις του «Μάκη», δεν είναι και τόσο συγγενείς προς τις δικές μας.

    Το πρόβλημα στα ΜΜΕ είναι πρώτα η ελεγχόμενη ενημέρωση, η παραπληροφόρηση, η χειραγώγηση και η συγκάλυψη. Μ' άλλα λόγια μιλάμε για όλα τα συστατικά αυτού που ονομάζουμε στυγνή λογοκρισία. Ύστερα έρχεται η ποιότητα, η αισθητική και το επίπεδο.

    "Η τηλεόραση στο σύνολό της αποτελεί μια διαφήμιση του υπάρχοντος συστήματος, της καθιερωμένης τάξης πραγμάτων. Ακριβώς όπως οι διαφημίσεις προσπαθούν να πουλήσουν προϊόντα και ταυτόχρονα να νομιμοποιήσουν ένα τρόπο ζωής, τα ψυχαγωγικά προγράμματα διαφημίζουν (ή δοξάζουν) αξίες και ένα τρόπο ζωής που συμπίπτει με, και κάνει δυνατή (ή αναγκαία) την αγορά των προϊόντων. Η τηλεόραση έχει μετατραπεί μ’ αυτό τον τρόπο σ' ένα "σύστημα διανομής κινήτρων", μια μαζική ανάμιξη ιδεολογικών μηνυμάτων, μια απλή αλλά ποικιλόμορφη, διαφήμιση μιας προκαθορισμένης προτιμητέας τάξης πραγμάτων". (Robert Dunn, Television, consumption and the commodity form, Theory, Culture & Society, 1986. Έκδοση στα Ελληνικά, Κοινωνία Εξουσία και ΜΜΕ, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ 1989).

    Δεν ξέρουμε λοιπόν για εσάς, κ. Διαμαντάκου, αλλά το μήνυμα που λαμβάνουμε εμείς είναι ότι κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι σε αυτόν τον τόπο, δεν μπορεί κανείς να λέει ό,τι θέλει και πιστεύει, ειδικά όταν αυτό είναι η αλήθεια. Βέβαια, εμάς τους «μικροαστούς» τηλεθεατές, κατά την φωτογραφία που τοποθετήσατε σε άλλο σχετικό με τα ΜΜΕ άρθρο σας, μας βλέπετε σαν μπαμπουΐνους. Ευτυχώς, που υπάρχουν κάποιοι και κάποιες σαν εσάς, για να μας το θυμίζουν. Κι εγώ θα συμφωνήσω με τον χαρακτηρισμό της δημοσιογράφου του συγκροτήματος Λαμπράκη που κρίνει το επικοινωνιακό κατεστημένο της χώρας! Εκείνη όμως μας αποκαλεί μπαμπουΐνους, αναφορικά προς το αποβλακωμένο πρόσωπό μας, ενώ εγώ πρός τον κ**ο που το Λαμπρακιστάν μας έχει κάνει κόκκινο...

    Κατηγορία: