Ίμια 1996: μία νίκη στο ηθικό επίπεδο

  • Δημοσιεύτηκε: 30 Ιανουάριος 2011

    Το βαθύ τέλμα του αναγκαστικού δανεισμού, της ενεχυριάσεως και απεμπολήσεως των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και του ζοφερού μέλλοντος στο οποίο οδηγήθηκε η χώρα από την κατασπατάληση και καταλήστευση των εθνικών μας πόρων, τους κατ' εντολή αλλοπρόσαλλους χειρισμούς του κατεστημένου και την ηθική εξαχρείωση που διαχέεται πια σε πρωτοφανή βάθη και πλάτη του κοινωνικού ιστού, σε συνδυασμό με τον μεθοδευμένο βομβαρδισμό επιλεγμένων "ειδήσεων" από τα εξωνημένα ΜΜΕ, συσκοτίζουν και απομακρύνουν από το προσκήνιο εκείνα ακριβώς τα στοιχεία που τη στιγμή αυτή είναι τα πιο πολύτιμα εφόδια της συλλογικής μας συνειδήσεως.

    Επίτηδες και όχι τυχαία, το εθνικό έχει δώσει τη θέση του στο οικονομικό, το συλλογικό έχει επισκιασθεί από το ατομικό και το διαχρονικό έχει πλέον υποχωρήσει μπροστά στην ανελέητη προέλαση του εφήμερου. Η αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού, η τόσο απαραίτητη για να εφαρμοστεί η ομοιόμορφη ανασύνθεση του ισοπεδωτισμού της παγκοσμιοποίησης, προϋποθέτει φυσικά, εξασθένηση ή εξάλειψη των στοιχείων εκείνων που συνθέτουν τη συλλογική μας ύπαρξη διαχρονικά, την εθνική μας δηλαδή υπόσταση, αποδεδειγμένα ανθεκτική στις προσπάθειες εξαλείψεώς της.

    Η ιστορική μνήμη, είναι για τα έθνη ότι ακριβώς και οι αναμνήσεις για τα άτομα. Απαραίτητο συστατικό στοιχείο της ουσίας και της υποστάσεώς τους, δομικό στοιχείο της ίδιας της εθνικής τους ταυτότητος. Είναι επομένως κατανοητό το μένος των εθνομηδενιστών εναντίον της ιστορίας μας. Δεν είναι απλά η προσπάθεια του άθλιου κατεστημένου να αποκρύψει τα σημεία όπου τα μέλη του ή οι προκάτοχοί τους άφησαν το προδοτικό τους στίγμα αλλά να εξαφανίσει γενικά τα στοιχεία εκείνα της συλλογικής μας μνήμης που χρησιμεύουν ιδιαίτερα σαν ορόσημα, σταθμοί και υποδείγματα, πολύτιμα εφόδια στην ιστορική μας πορεία και στην οικοδόμηση του μέλλοντός μας που αυτοί προσπαθούν να κάνουν τόσο γκρίζο όσο και την ψεύτικη απεικόνιση του παρελθόντος μας.

    Λίγα χρόνια πριν, τον Ιανουάριο του 1996, Τούρκοι καταδρομείς ανενόχλητοι αποβιβάστηκαν και κατέβασαν την ελληνική σημαία από την βραχονησίδα των Ιμίων. Χωρίς ποτέ να λάβουν την πολυπόθητη εντολή να απομακρύνουν τους επιδρομείς, οι Ένοπλες Δυνάμεις σε επιχειρησιακή ετοιμότητα στην περιοχή, θρήνησαν την απώλεια ενός ελικοπτέρου που καταστράφηκε αύτανδρο.

    Η μοναδική στην ιστορία μας εθνική ταπείνωση της αμαχητί εγκαταλείψεως εθνικού εδάφους στον εχθρό, βάφτηκε με το αίμα τριών ηρωικών αξιωματικών που πιστοί στο καθήκον και τις παραδόσεις, έπεσαν στον βωμό του καθήκοντος: των υποπλοιάρχων Παναγιώτη Βλαχάκου και Χριστόδουλου Καραθανάση και του αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού. Με την θυσία τους τα παλληκάρια αυτά, προσέφεραν στο έθνος το πολύτιμο για τη συλλογική μας μνήμη ιστορικό ορόσημο. Με έμμεσο ηθική προσπέλαση, σαν τους 300 του Λεωνίδα, μετέτρεψαν μία ήττα σε μία νίκη τεράστιας διαχρονικής σημασίας.

    Όλη η Ελλάδα που έζησε επαναλαμβανόμενα από τον κατευθυνόμενο σαδισμό των μεγάλων ΜΜΕ την υποστολή της σημαίας μας από το εθνικό μας έδαφος, τον ίδιο τον πρωθυπουργό μας να ψελλίζει τις ευχαριστίες του στους Αμερικανούς για την αποφυγή του πολέμου, το άβουλο και περιδεές κατεστημένο που προσπαθούσε να γλυτώσει τα ατομικά του κεκτημένα, με εθνικό φρόνημα που εκφράστηκε διά στόματος Πάγκαλου με την ευχή να έπαιρνε την σημαία ο αέρας, γαντζώνεται πια στη μνήμη της θυσίας των τριών αξιωματικών μας, των τριών παιδιών του ελληνικού λαού που όπως αέναα στους αιώνες επαναλαμβάνεται, σήκωσαν το βάρος της εθνικής μας αξιοπρέπειας διασώζοντας την τιμή του έθνους των Ελλήνων, του λαού μας δηλαδή στην ιστορική του πορεία.

    Με ευγνωμοσύνη και ευλάβεια οφείλουμε να τιμούμε αδιάλειπτα τη μνήμη της ηρωικής τους θυσίας αναλαμβάνοντας και εμείς το δικό μας μερίδιο ευθύνης, το δικό μας μέρος του ιερού χρέους, μεταδίδοντας και εμπράκτως στους φίλους, τα παιδιά και τα εγγόνια μας, σε όλους γύρω μας, σταθερά και ανυποχώρητα το μήνυμα:

    Αιώνια τιμή και δόξα στους ήρωες της πατρίδας!
    Ποτέ πια άλλες εθνικές ταπεινώσεις!
    Κατηγορία: