Αμερικανική επίθεση στον Γ.Καρατζαφέρη και τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό

  • Δημοσιεύτηκε: 14 Νοέμβριος 2005

    Έκπληξη προκάλεσε η πρόσφατη έκθεση του State Department σχετικά με τις θρησκευτικές ελευθερίες, η οποία στο σκέλος της που αφορά στην Ελλάδα εξαπολύει μία έμμεση επίθεση κατά του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου και μία άμεση πολεμική κατά του Γ.Καρατζαφέρη και του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Η έκπληξη αυτή έγκειται κυρίως σε δύο γεγονότα:

    1. Στην συγκεκριμένη ονομαστική στοχοποίηση, πράγμα τόσο σπάνιο όσο και επικίνδυνο, καθώς επτά στους δέκα ηγέτες διεθνώς με τους οποίους έχει ασχοληθεί ονομαστικά το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, έχουν γίνει στόχοι δολοφονικών επιθέσεων, και
    2. στον αφορισμό μίας πολιτικής παράταξης που με δημοκρατικές διαδικασίες έχει εκλέξει αντιπρόσωπο της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

    Ισλαμισμός και διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας

    Η έκθεση ουσιαστικώς αποδίδει εύσημα στην κυβέρνηση Καραμανλή για τις κινήσεις που έχει κάνει προς την κατεύθυνση της «θρησκευτικής φιλελευθεροποίησης» της Ελλάδος, επισημαίνοντας ως μόνο μελανό σημείο την καθυστέρηση της ανέγερσης του Ισλαμικού κέντρου στην Παιανία, γεγονός που χρεώνει κυρίως στις αντιδράσεις του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε την σταθερότητα της αμερικανικής πολιτικής στην στήριξη της Ισλαμικής διείσδυσης στα Βαλκάνια, τέσσερα μόλις χρόνια μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου. Αυτή η πολιτική σαφώς αντιστρατεύεται τα συμφέροντα, όχι μόνον της Χριστιανικής Ευρώπης, αλλά και του ίδιου του Αμερικανικού λαού, αφού η αναζωπύρωση της Ισλαμικής τρομοκρατίας που με μαθηματική βεβαιότητα θα προκύψει, δεν θα περιοριστεί στην χερσόνησο του Αίμου. Ήδη τα εκρηκτικά των επιθέσεων της Μαδρίτης και του Λονδίνου, που κατά πάσα πιθανότητα προέρχονται από το Κοσσυφοπέδιο, αποδεικνύουν πως η βαλκανική Ισλαμική τρομοκρατία αποτελεί ένα εξαγώγιμο προϊόν. Οι έρευνες της CIA και της NSA για τις προ 11ης Σεπτεμβρίου διασυνδέσεις των Αλβανο-αμερικάνων Ουτσεκάδων με τον Μπίν Λάντεν ίσως αποδείξουν πως το προϊόν αυτό είχε εξαχθεί προ πολλού και πέραν του Ατλαντικού.

    Στην συνέχεια υπάρχει μία θετική αναφορά στις αποκαλύψεις που έγιναν για τις διασυνδέσεις διαφόρων κληρικών με παραδικαστικά σκάνδαλα και καταχρήσεις, οι οποίες όπως επισημαίνει με θετική διάθεση η έκθεση, ξανα-έφεραν στο προσκήνιο την συζήτηση για τον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Αυτό το σημείο δεν αναζωπυρώνει μόνο τις υποψίες μας για την προέλευση της ενορχηστρωμένης επίθεσης που σε υπερβολικό βαθμό δέχθηκε πέρυσι η Εκκλησία, αλλά έρχεται να προσθέσει και άλλο ένα σημείο ταύτισης των θέσεων της Ελληνικής διεθνιστικής Αριστεράς με την Αμερικανική επιδιωκόμενη «Νέα Τάξη». Φαίνεται πως σε ότι αφορά στο Ελληνικό αύριο, τα σημεία ταύτισης των δύο αυτών φαινομενικά αντίθετων πόλων αρχίζουν να αυξάνονται θεαματικά.

    Ο πολιτικός εχθρός

    Έτσι μάλλον εξηγείται και το γεγονός ότι η μόνη αρνητική αναφορά σε ελληνική πολιτική δύναμη - που έτσι κι αλλιώς πολύ σπάνια συναντιέται σε ανάλογες εκθέσεις - γίνεται για τον ΛΑ.Ο.Σ. και τον αρχηγό του Γ. Καρατζαφέρη. Παρουσιάζεται η δράση του ως ανασταλτική των όσων «θετικών» προαναφέραμε και χαρακτηρίζεται το κόμμα του ως φορέας ενός ριζοσπαστικού Εθνικισμού, και εκφραστής «ρατσιστικών, ξενοφοβικών και αντισημιτικών» απόψεων.

    Για το μεν πρώτο σκέλος δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρουμε κάτι αφού δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να απολογηθούμε για τις ιδέες μας ή να ζητήσουμε την άδεια των Ηνωμένων Πολιτειών προκειμένου να αγωνιστούμε για την ανεξαρτησία, την πρόοδο και τον πολιτισμό του Έθνους μας (1). Το μόνο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι ότι φαντάζει τουλάχιστον κωμικοτραγικό, ο εκφραστής του πιο ακραίου επιθετικού Σωβινισμού και ο φυσικός αυτουργός των σύγχρονων ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων να μας τραβάει το αφτί για τις Εθνικιστικές μας ιδέες.

    Για τους δε υπόλοιπους χαρακτηρισμούς όμως δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι ξεπερνούν τα όρια της συκοφαντίας. Οι θέσεις του ΛΑ.Ο.Σ. στο ζήτημα της μεταναστευτικής πολιτικής - θέσπιση ποσόστωσης στην υποδοχή μεταναστών, τέτοιας που να μην επιβαρύνει την οικονομία και την Εθνική - Κοινωνική συνοχή της χώρας- είναι σαφώς ηπιότερες από την πολιτική που οι ίδιες οι Η.Π.Α. εφαρμόζουν για το ζήτημα αυτό. Τα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών με το Μεξικό έχουν γίνει ο τάφος μεγάλου αριθμού εξαθλιωμένων λαθρομεταναστών που δέχονται ακόμα και τα πυρά των Αμερικανών συνοριοφυλάκων στην προσπάθειά τους να τα περάσουν. Παρότι χώρα μεταναστών, η Αμερική εφαρμόζει ιδιαιτέρως σκληρά μέτρα σε ότι αφορά στην έγκριση εγκατάστασης, αλλά και στην ίδια την διαμονή αλλοδαπών στο έδαφός της. Στα κρατητήρια και στα διάφορα μικρά ή μεγάλα «Γκουαντάναμο», ακόμα κρατούνται εκατοντάδες αλλοδαποί, που παρά την πάροδο πολλών μηνών δεν έχουν το δικαίωμα να δουν ούτε τους δικηγόρους τους. Αν λοιπόν οι υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α. ψάχνουν για ρατσισμό και ξενοφοβία, καλύτερα ας στραφούν πρώτα προς το υπουργείο Εσωτερικών της χώρας τους.

    Η τελευταία κατηγορία, αυτή του αντισημιτισμού, είναι η γνωστή καραμέλα που χρησιμοποιείται εναντίον οποιουδήποτε στον πλανήτη ασκήσει την παραμικρή κριτική στην πολιτική του κράτους του Ισραήλ ή του διεθνούς Σιωνιστικού κινήματος. Ίσως σε αυτή την κατηγορία θα μπορούσε να απαντήσει καλύτερα από εμάς ένας Εβραίος συμπολίτης μας, ο οποίος όπως τόσοι άλλοι συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη, ήρθε κατά την πρόσφατη εθελοντική αιμοδοσία της Νεολαίας Ορθόδοξου Συναγερμού στον «Ευαγγελισμό» να ζητήσει ως βοήθεια κάποια φιάλη αίματος για τον πατέρα του που επειγόταν να υποβληθεί σε εγχείρηση. Η απόφαση των μελών της ΝΕ.Ο.Σ., χωρίς δεύτερη σκέψη ήταν ομόφωνη, να του δοθούν τρεις φιάλες αίματος. Η θέση των νέων αυτών, όπως και όλων των μελών και των στελεχών του ΛΑ.Ο.Σ. ήταν και παραμένει αιχμηρά επικριτική απέναντι στις όποιες αθέμιτες παρεμβάσεις του Σιωνιστικού κινήματος στα εσωτερικά ανεξάρτητων κρατών ή στην ομαλή λειτουργία της διεθνούς κοινότητος. Αυτό όμως αποτελεί πολιτική κρητική που σαφώς δεν παράγει κανένα αρνητικό κριτήριο καταγωγής ή θρησκευτικών πεποιθήσεων απέναντι στους Ισραηλινούς πολίτες ή τους Εβραίους το θρήσκευμα. Δεν πιστεύω ότι αυτά τα απλά μαθηματικά είναι ακατανόητα στους συντάκτες της εν λόγω έκθεσης, απλά προφανώς το ζήτημά τους είναι άλλο.

    Ανεξέλεγκτη δυναμική

    Το ζήτημα που ανησυχεί τις Η.Π.Α. είναι η δημιουργία στην Ελλάδα ενός ανεξέλεγκτου πολιτικού χώρου με μια εξ ίσου ανεξέλεγκτη αυξητική δυναμική, που είναι πολύ πιθανόν να απειλήσει στο μέλλον το δικομματικό σύστημα εξουσίας που εδώ και πολλές δεκαετίες τους έχει εξυπηρετήσει σε ότι και αν θέλησαν. Αντιλαμβάνονται ότι το διπολικό αυτό μόρφωμα δεν πρόκειται να απειληθεί ιδιαίτερα στο μέλλον, όπως δεν απειλήθηκε και στο παρελθόν, από τα κόμματα της Αριστεράς, αλλά από ένα Πατριωτικό κίνημα που να μπορεί να συσπειρώνει όλους τους Έλληνες που αντιδρούν στην πολυ-πολιτισμικοποίηση και στην κοινωνική, εθνική και ηθική αποσάθρωση της Ελλάδος. Η δυνατότητα αυτού του κινήματος να συγκεντρώνει σε έναν νέο πολιτικό πόλο, προσωπικότητες και ψηφοφόρους προερχόμενους από όλο το πολιτικό φάσμα θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για το πολιτικό κατεστημένο της χώρας.

    Αυτό το κίνημα φαίνεται ότι δημιουργεί ο Γιώργος Καρατζαφέρης, και η ανταπόκριση των Ελλήνων στα σαλπίσματα αγώνος του Λαϊκού Συναγερμού φαίνεται ότι αρχίζει να ανησυχεί τους υπερατλαντικούς «εταίρους» των κ.κ. Καραμανλή και Παπανδρέου. Οι παρεμβάσεις του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. που τον έφεραν πρώτο σε ερωτήσεις στο Ευρωκοινοβούλιο, τα αυξανόμενα ποσοστά που εμφανίζουν ακόμα και αυτά τα πετσοκομμένα γκάλοπ, η μαζική κάθοδος του κόσμου στα συλλαλητήρια του κόμματος και η απαρχή πλέον σοβαρών οργανωτικών προσπαθειών, στέλνουν σήματα κινδύνου προς εκείνους που δεν θα ήθελαν σε αυτή την τόσο ευαίσθητη περιοχή, αυτός ο τόσο «απείθαρχος και δυσκολοκυβέρνητος λαός» (2), να σηκώσει κεφάλι.

    Η στοχοποίηση αυτή πρέπει να στείλει σήματα κινδύνου και προς τους Έλληνες πατριώτες, οι οποίοι καλούνται πλέον να είναι σε εγρήγορση. Ας αναμένουμε τις προβοκάτσιες, ας είμαστε προετοιμασμένοι για τα κάτω από την ζώνη κτυπήματα, ας λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας ότι κάποιοι θα επιχειρήσουν την πολιτική -και ίσως όχι μόνον - εξόντωση του Γ.Καρατζεφέρη. Χρέος μας είναι να εντείνουμε τις προσπάθειες μας, να δυναμώσουμε τον αγώνα μας, προκειμένου όλο και περισσότεροι Έλληνες να αποτελέσουν με την αγάπη τους, με την συσπείρωση και την οργάνωσή τους, την ασπίδα γύρω από τον Γ.Καρατζαφέρη, γύρω από τα στελέχη, τους αγωνιστές και ολόκληρο το κίνημα, που τόσο ωμά πια μπήκε στο στόχαστρο εκείνων που φοβούνται την έγερση του Ελληνισμού.

    ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

    1. Σύμφωνα με τον πατέρα της αβασίλευτης Δημοκρατίας, σημαντικό εκφραστή της προοδευτικής παράταξης και πρωθυπουργό Αλέξανδρο Παπαναστασίου «δεν είναι ο πολιτικός εθνικισμός μόνον ζήτημα αισθήματος, αλλά και όρος προόδου και πολιτισμού. Διά τούτο όσον περισσότερον προάγονται τα έθνη, τόσον περισσότερον αισθάνονται ότι έχουν υποχρέωσιν να αγωνίζονται δια την ανεξαρτησίαν τους και δια τον πολιτισμόν τους» (Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, Αθήναι 1916)
    2. «Ο Ελληνικός λαός είναι απείθαρχος και δυσκολοκυβέρνητος και γι αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή να πλήξουμε την γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Αν. Μεσόγειο, στη Μ. Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των Η.Π.Α.» (Χένρι Κίσσινγκερ, Σεπτέμβριος 1994, από την κλασική πια ομιλία του, κατά τη βράβευσή του από επιχειρηματίες των Η.Π.Α. στην Ουάσιγκτον)
    Κατηγορία: