Αντισημιτισμός;

  • Δημοσιεύτηκε: 29 Ιανουάριος 2010

    Θλιβερό το θέαμα στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης βασιλόπιτας του σωματείου "Οι φίλοι του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα", που πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη την περασμένη Κυριακή. Θλιβερό από πλευράς προσέλευσης των "επισήμων", σε μία εκδήλωση ενός από τα σημαντικότερα σωματεία της πόλης, που ουσιαστικά ίδρυσε και συντηρεί με την δράση του την παρουσία και την προσφορά του σπουδαίου αυτού ιδρύματος.

    Η απαξιωτική συμπεριφορά των "επωνύμων" της Θεσσαλονίκης οφειλόταν στο ότι την ίδια στιγμή πραγματοποιείτο η εκδήλωση της ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης (υπό την αιγίδα βεβαίως της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης!) για το "Ολοκαύτωμα". Και φυσικά ήταν όλοι εκεί. Ήταν εκεί για να τιμήσουν τους ανθρώπους, οι πρόγονοι των οποίων, όταν η Θεσσαλονίκη απελευθερωνόταν από 600 ετών οθωμανικό ζυγό, αυτοί ζητούσαν να παραμείνουν υπό την οθωμανική κυριαρχία!

    Για να τιμήσουν τους ανθρώπους που σήμερα σέρνουν την πατρίδα μας στα διεθνή δικαστήρια, προκειμένου να ανακτήσουν την κυριότητα του χώρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, ισχυριζόμενοι πως κάποτε περιελάμβανε το εβραϊκό νεκροταφείο.

    Για να τιμήσουν τους ανθρώπους που αρνούνται συστηματικά κάθε χρόνο, στις 19 Μαΐου, να στείλουν εκπρόσωπό τους να τιμήσει την μνήμη της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, αν και πάντοτε τους απευθύνεται από τους διοργανωτές η σχετική πρόσκληση. Για να δούμε φέτος, που τα τσούγκρισε η Τουρκία με το Ισραήλ, ποιά θα είναι η αντίδρασή τους;

    Για να τιμήσουν τους ανθρώπους που δεν διστάζουν με την παραμικρή αφορμή ή και σε συγγράμματά τους να επικρίνουν τους Έλληνες ως ρατσιστές και αντισημίτες. Τα δύο πιο πρόσφατα παραδείγματα είναι:

    Της Ρένας Μόλχο, που με απίστευτο θράσος και αχαριστία απαξιώνει την με κίνδυνο της ζωής τους συμπαράσταση των Ελλήνων κατά την διάρκεια της Κατοχής προς το εβραϊκό στοιχείο, λέγοντας τα εξής φοβερά: "Όχι μόνο δεν υπήρξε καμία αντίδραση, αλλά πολύ μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού συνεργάστηκε με τον κατακτητή. Έχουμε περιπτώσεις σαν τα Γιάννινα και την Θεσσαλονίκη με ποσοστό απώλειας, 98% και 96% αντίστοιχα. Όλα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι χριστιανοί κάτοικοι εκεί που ήθελαν διέσωσαν τους Εβραίους κι εκεί που δεν ήθελαν τους κατέδωσαν, ασχέτως αν δεν γνώριζαν ακριβώς τι τους περίμενε. Στην Θεσσαλονίκη οι χριστιανοί περίμεναν από πριν, από τον μεσοπόλεμο, από την μεγάλη πυρκαγιά του '17, πώς και πώς να φύγουν οι Εβραίοι. Έχουμε ποσοστό απώλειας 87% στην Ελλάδα, αυτό είναι αρνητικό ως προς την συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αυτών που μπορούσαν να βοηθήσουν και δεν το έκαναν" (Ελευθεροτυπία, 29/10/2009, συνέντευξη στον Γιάννη Τριανταφύλλου).

    Η δεύτερη περίπτωση αφορά τον εμπρησμό της συναγωγής των Χανίων. Ο διευθυντής της συναγωγής, Νίκος Χαννάν Σταυρουλάκης, σε συνέντευξή του (γνωρίζοντας μάλιστα ότι είχαν συλληφθεί 5 δράστες, εκ των οποίων οι 2 ήταν Βρετανοί και οι 2 Αμερικανοί!), αναφέρει τα εξής, σε σπαστά ελληνικά, όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος: "Νομίζω πως εδώ στην Ελλάδα υπάρχει ένα κλασικό είδος αντισημιτισμού. Οι περισσότεροι άνθρωποι ακόμα, μου το έχουν πει, το έχω ακούσει αυτό, λένε για μας: "Εσείς σκοτώσατε το Χριστό, σταυρώσατε το Χριστό". Και είναι λίγο παράλογο για μένα διότι ο Θεός των χριστιανών είναι Εβραίος. Ο Ιησούς Χριστός ήταν Εβραίος. Η μάνα του ήταν Εβραία. Όλες οι ρίζες, ας πούμε, του Χριστιανισμού είναι στον Εβραϊσμό. Και αντί να ζούμε σαν αδέρφια, που έχουμε άλλες πίστεις ας πούμε, ξέρω 'γω, άλλες παράξενες ιδέες -αλλά, τουλάχιστον αδέρφια είμαστε, μία οικογένεια- έχει γίνει αυτό το μίσος και συνεχίζει αυτό το μίσος από τους χριστιανούς μερικές φορές".

    Αυτούς τους ανθρώπους επέλεξαν να τιμήσουν οι αιρετοί άρχοντες της Θεσσαλονίκης, αλλά ακόμη και κληρικοί και στρατιωτικοί. Την ίδια στιγμή, στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, κάποιοι μιλούσαν για Ελλάδα...


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 28ης Ιανουαρίου 2010 της εφημερίδας Στόχος.
    Κατηγορία: