Απόδοση τιμής σ' έναν μεγάλο Έλληνα

  • Δημοσιεύτηκε: 30 Ιανουάριος 2008

    Είναι κάποιες στιγμές που η πλούσια Ελληνική γλώσσα μοιάζει πάμπτωχη. Χάνει θαρρείς την λαλιά της. Σήμερα πόνεσα τόσο πολύ που θα έλεγε κανείς ότι έχασα έναν δικό μου άνθρωπο. Πραγματικά, ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος ήταν ο απόλυτος άνθρωπος κάθε γνήσιου Έλληνα. Υπήρξε ο πνευματικός πατέρας όλων των Ελλήνων και ο ανώτατος θεματοφύλακας της Ελλάδος μας. Εκείνος που επαναπροσδιόρισε και επανένταξε τις αρχέγονες ελληνικές αξίες για Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια στην ελληνική κοινωνία.

    Αληθινός φάρος Ελληνοορθοδοξίας. Όπως διαπίστωσα όταν επισκέφθηκα πριν τέσσερα χρόνια την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και συνομίλησα ως Πρόεδρος της Νεολαίας ΛΑ.Ο.Σ με το πνευματικό του τέκνο αρχιμανδρίτη πατέρα Επιφάνιο, ύστερα από εντολή και επιθυμία του μεγάλου Έλληνα ιεράρχη και εθνάρχη λόγω φόρτου εργασίας του ιδίου. Φόρτος εργασίας που ποτέ δεν έπαψε να ακολουθεί τον εθνεγέρτη μας, είτε για λόγους θετικού και δημιουργικού έργου τού ιδίου, είτε για λόγους αποτροπής των σαρκοβόρων σκοπέλων που κάποιοι γνωστοί έθεσαν στο διάβα από την αρχή της Αρχιεπισκοπίας του.

    Ποτέ δεν αρνήθηκε τον πατρικό λόγο σε κανένα που τού το ζήτησε, με μεγαλύτερο ακόμα ζήλο δε στους νέους της Πατρίδος μας. Γιατί πολύ πίστευσε και πολύ αγάπησε αυτή την Νεολαία. Και την εμπιστεύτηκε για το μέλλον και τη σωτηρία της Πατρίδος. Είναι εκείνος ο λατρεμένος Δεσπότης που πραγματικά δέσποζε με το σπινθηροβόλο πνεύμα και το χαρισματικό λόγο. Γιατί ήταν όντως χαρισματική προσωπικότητα λόγω και έργω. Και εμείς οι νέοι άνθρωποι τον λατρέψαμε γιατί δεν ήταν δήθεν. Δεν ήταν ψεύτικος και κούφιος. Ήταν αληθινός και μεστός νοημάτων.

    Μας έδειξε τον δρόμο του αγώνα για την Μακεδονία, αλλά και τις σκλάβες Πατρίδες του Ελληνισμού. «Δεν υπάρχουν χαμένες, αλλά αλησμόνητες Πατρίδες». Μας δίδαξε ότι δεν χάνεται ποτέ κάτι αν το κρατούμε ζωντανό στη μνήμη και την καρδιά μας. Μας νουθέτησε να είμαστε υπερήφανοι για τα ιερά και τα όσια μας και να μην τα εγκαταλείπουμε ποτέ. Να ομολογούμε με θάρρος την Ορθόδοξη Πίστη μας. Αυτό ακριβώς διεκδίκησε ο Μακαριστός Χριστόδουλος με το ζήτημα των ταυτοτήτων και όχι κάποιο άψυχο χαρτί όπως διατείνονταν οι πολέμιοι του και πολέμιοι της Ελληνοορθοδοξίας.

    Μεγάλη ευθύνη βαραίνει στους ώμους του ανώτατου κλήρου της Πατρίδος μας. Η σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος καλείται να ανταποκριθεί στις μεγάλες προκλήσεις των καιρών και να συνεχίσει να βαδίζει στον ορθό δρόμο που χάραξε ο Χριστόδουλος όλων των Ελλήνων. Ναι, είχε δίκιο. Δεν ήταν απλώς ο Αρχιεπίσκοπός μας. Ήταν αυτό που ο ίδιος είχε τονίσει. «Είμαι ο Χριστόδουλός σας».

    Η Ιεραρχία οφείλει να αφεθεί στην καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και να επιλέξει τον αληθινά εκλεκτό Ποιμενάρχη που θα οδηγήσει το ποίμνιο της Ελλάδος σε σίγουρα και ασφαλή μονοπάτια. Μακριά από τις μύχιες επιδιώξεις και τις αρπακτικές διαθέσεις των εδώδιμων καιροσκόπων και των διεθνών εγκάθετων της λαομίσητης Νέας Τάξης Πραγμάτων. Οφείλει να παραμερίσει τις εξωεκκλησιαστικές παρεμβάσεις και τις απόπειρες ελέγχου της ελεύθερης και ανεπηρέαστης δράσεως που υποχρεούται να επιδείξει σταθερά και αταλάντευτα. Οι καιροί που έπονται κρύβουν μεγάλες παγίδες για τα εθνικά και θρησκευτικά δικαιώματα των Ελλήνων. Η Ελληνικότητα μας θα αμφισβητηθεί περαιτέρω και θα επιδιωχθεί η αυξημένη συρρίκνωση της κυριαρχίας μας, η δε λατρευτική μας έκφραση προς τον Θεό Σωτήρα πιθανώς να επιδιωχθεί να περιοριστεί. Μην τυχόν και προσβληθούν οι αλλόδοξοι «φιλοξενούμενοι» μας. Η πρόκληση προς την Μακεδονία Μας και η αλλοίωση της θρησκευτικής ταυτότητος των Ελλήνων δεν είναι σίγουρο ότι θα περιοριστούν μονάχα στα χαρτιά. Η Εκκλησία της Ελλάδος οφείλει να έχει ενεργή παρουσία στα πολιτικοκοινωνικά δρώμενα της Πατρίδος και δικαιούται να μετουσιώνει πρακτικά τις βουλήσεις των Ελλήνων. Όπως ακριβώς πορεύτηκε ο μεγάλος θρησκευτικός και εθνικός μας ηγέτης Μακαριστός Χριστόδουλος. Αρκεί οι σεπτοί Ιεράρχες μας να αφεθούν στο σωτηριώδες άγγιγμα του Αγίου Πνεύματος. Όπως ακριβώς πριν δέκα χρόνια όταν εξελέγη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο ο δικός μας Χριστόδουλος.

    Η ανησυχία έχει φωλιάσει μέσα μου. Δεν το κρύβω. Φοβάμαι ότι ο Εθνάρχης Μας έχει τοποθετήσει πάρα πολύ ψηλά τον πήχη. Ίσως και δυσθεώρητα. Είναι πλέον σίγουρο ότι εκείνος θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας. Ο επόμενος θα τα καταφέρει; Όταν διά της τηλοψίας διακρίνεται ξεκάθαρα η προτίμηση κάποιων μεγαλόσχημων της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου στον τάδε ή στον δείνα Ιεράρχη, όταν κάποιοι τιτλούχοι της δημόσιας ζωής ελέγχονται για τα έργα τους, τότε το ανώτατο Ιερατείο οφείλει να προσέχει ιδιαιτέρως. Πάντως ο Ελληνικός λαός προσβλέπει στην κρίση του με εμπιστοσύνη.

    Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδοση τιμής στο σεπτό μας πνευματικό πατέρα από την τήρηση των παρακαταθηκών και διδαχών του. Αν μπορεί να με ακούσει τώρα το μόνο που θα του ζητήσω είναι να δώσει ένα γλυκό χαιρετισμό στον αγαπημένο μου πατέρα. Είναι κάπου εκεί κοντά στο Χριστό μας. Στον θεοβάδιστο δρόμο που ήδη κίνησε να πάει. Πολυαγαπημένε μας Αρχιεπίσκοπε και Εθνάρχη, θα μας καθοδηγείς για πάντα. Αθάνατος!</

    Κατηγορία: