Δεξί Εξτρέμ

  • Δημοσιεύτηκε: 27 Φεβρουάριος 2010

    * Επʼ αφορμή όλων των γεγονότων που διαδραματίστηκαν την εβδομάδα που τελειώνει και με αφετηρία την συζήτηση που άνοιξε στην γιορτή Patria, μακάρι να προλάβαινε να τελειώσει κιόλας σχετικά με το αν είναι θεμιτός ο αυτοπροσδιορισμός «δεξιός» για τον αναπτυσσόμενο Εθνικό Χώρο, ως «Δεξί Εξτρέμ» που είμαι, θα ήθελα να κάνω μία απλή παρατήρηση.

    * Σίγουρα και ειδικότερα για την νέα γενιά πατριωτών και εθνικιστών, τέτοιου είδους «τυποποιήσεις» ηχούν βάρβαρα στʼ αυτιά. Γιατί όμως; Γιατί αφενός έχουν υποστεί μία άνευ προηγουμένου πλύση εγκεφάλου σχετικά με την Δεξιά και αφετέρου διότι η λεγόμενη «Δεξιά», μεταπολεμικά τουλάχιστον, τα έκανε επιεικώς σκ***

    * Εκείνο που έχω να πω στους ευαίσθητους νέους και στους παλιμπαιδίζοντες «ωρίμους», είναι ότι κατʼ αρχήν, όσο κι αν προσπαθήσουν δεν θα πάψουν να αποκαλούνται δεξιοί. Ακόμη και ο Σπύρος Χατζάρας, με το αριστερό παρελθόν, που «αποταξάτο την δεξιάν», σύντομα θʼ ακούσει ότι είναι όχι απλά δεξιός αλλά ακροδεξιός, αν δεν το άκουσε ήδη. Το «γιατί» εδώ κρύβεται στα ψέματα των αριστερών, αλλά και στις αλήθειες που πολύ διεξοδικά αναλύει στο βιβλίο του «Ριζοσπαστική Δεξιά: η απάντηση στην νεοταξική Αριστερά», ο Χρήστος Χαρίτος.

    * Νίτσε, δεν έχω διαβάσει παρά ελάχιστα. Ξέρω όμως ότι κάποτε είπε: «Ισχυρός είναι αυτός που μπορεί να ονοματίζει τα πράγματα». Και έχει απόλυτο δίκιο. Πριν αποφασίσουμε ότι θέλουμε να αποκαλούμαστε κάπως αλλιώς, πρέπει να γίνουμε ισχυροί. Μέχρι τότε, θέλουμε, δεν θέλουμε είμαστε δεξιοί. Είμαι δε βέβαιος, ότι όταν θα μπορούμε να ονοματίσουμε τα πράγματα, δεν θα θέλουμε να αλλάξουμε όνομα, διότι την δόξα θα την έχει στεφθεί η Δεξιά. Κι ας μην αρέσει σε κάποιους.

    * Εξίσου σημαντικό είναι δε, ότι η Αριστερά, παρά τον μετεμφυλιακό διασυρμό της, ποτέ δεν απαρνήθηκε την ταυτότητά της. Η ίδια αυτή Αριστερά είναι που σήμερα σύσσωμη, με όλες τις παραφυάδες και μεταλλάξεις της προσπαθεί να μας εξαφανίσει απʼ τον χάρτη. Κι εκεί είναι που πρέπει να αφήσουμε τις αοριστίες και να αυτοπροσδιοριστούμε για να μην έχει στο μέλλον κανένας αριστερός το άλλοθι του «καλού». Το ΠΑΣΟΚ τράβηξε την διαχωριστική γραμμή στο πεδίο της μάχης κι όποιος είναι απέναντι θα τον πάρουν τα βόλια. Είναι καιρός να πάρουν όλοι θέση και να αφήσουν τις λευκές σημαίες κατά μέρος.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 27ης Φεβρουαρίου 2010 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
    Κατηγορία: