Δεξί Εξτρέμ

  • Δημοσιεύτηκε: 02 Οκτώβριος 2010

    * Ξέχασα την περασμένη εβδομάδα να σας γράψω για τον Πάγκαλο. Αυτόν που τα «φάγαμε» μαζί του. Η δήλωση ότι «μαζί τα φάγαμε» εξέπληξε αρκετό κόσμο. Ειδικά οι έμποροι, οι οποίοι συναντήθηκαν στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιώς έδειχναν έξαλλοι για τις δηλώσεις του πληθωρικού πολιτικού.

    * Κάποιοι άλλοι υπεραμύνθηκαν του κ. Παγκάλου, λέγοντας ότι πρόκειται για ευφυέστατο άνθρωπο, ο οποίος γνωρίζει τα πράγματα σε βάθος και ουσιαστικά έχει δίκιο. Οι περισσότεροι όμως, η αλήθεια είναι ότι καταραστήκαμε προκαταβολικά όλους εκείνους που θα ξαναψηφίσουν τον θρασύ αυτόν κύριο, ο οποίος μας είπε κατάμουτρα κλέφτες και μας ζήτησε να μοιραστούμε τον λογαριασμό, προκαταβάλλοντας και το δικό του μερίδιο.

    * Αναρωτιούνται πολλοί από πού αντλεί αυτό το θράσος ο Θόδωρος Πάγκαλος. Ο πάλαι ποτέ «υπαρξιστής», που κυκλοφορούσε γυμνός πάνω στο καμιόνι του Σίμου, με μια χρωματιστή γραβάτα περασμένη απ' τον λαιμό του, ο ευφυής αυτός εγγονός του δικτάτορα του Μεσοπολέμου, δεν φοβάται το μαύρισμα. Δεν ιδρώνει το αυτάκι του.

    * Γιατί να το φοβηθεί; Εδώ ζήτησε να φυσήξει ένα αεράκι να πάρει την ελληνική σημαία, το «κωλόπανο», μήπως και αποφευχθεί η σύρραξη στα Ίμια και τον ξαναψήφισαν... Σ' αυτό θα κολλήσει; Σ' όλα αυτά τα χρόνια που η παρακμιακή φιγούρα του γεμίζει τα τηλεοπτικά πλάνα, ο Θόδωρος Πάγκαλος προκαλεί. Άλλοτε αποκαλώντας την σημαία κουρέλι, άλλοτε ταυτίζοντας τους Αρβανίτες με τους Αλβανούς, άλλοτε λέγοντάς μας κλέφτες γι' αυτά που οι σύντροφοί του βούτηξαν και άλλοτε καθυβρίζοντας τους δημοσίους υπαλλήλους που η παράταξή του, έχοντας κυβερνήσει την Ελλάδα για 25 χρόνια, διόριζε αφειδώς και με μόνο κριτήριο την ψήφο και την υποταγή τους στο καθεστώς. Αν όλοι είχαμε πάρει μέρος στο μεγάλο φαγοπότι, θα 'χαμε να πληρώσουμε. Δεν θα μας έβαζαν να πλύνουμε πιάτα...

    * Αν ψάξουμε να βρούμε ποια είναι η αιτία που κάποιοι σαν τον Πάγκαλο επανεκλέγονται, γεμίζοντας τις μπαταρίες του θράσους τους εδώ και τόσες τετραετίες, κουτσές ή ολόκληρες, δεν θα δυσκολευτούμε. Οι περισσότεροι Έλληνες άγονται και φέρονται από τα μέσα, τα οποία από την μία απαξιώνουν την πολιτική κι από την άλλη αναδεικνύουν πάντοτε τους ίδιους και τους ίδιους, ενισχύοντας την δεξαμενή του πολιτικού κόσμου μόνο με «tv-περσόνες». Προσωπικότητες μηδενικού πολιτικού ειδικού βάρους, αρκετές για να νοσταλγήσεις τους κλέφτες, τους ρουφιάνους και τους ... θρασείς. Κι έτσι ανακυκλωνόμαστε όλο στα ίδια και τους ίδιους, προσβαλλόμενοι από ένα ανίατο πολιτικό Αλτσχάιμερ.

    * Όταν ο Έλληνας επιστρέψει στην πολιτική -το ξέρω ότι απλά ευχολογώ- τότε μόνον θα στείλει τους γραικύλους, που έλεγε και ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος, σπίτι τους. Για να γυρίσει όμως στην πολιτική, πρέπει να νικήσει το Αλτσχάιμερ. Και τότε ο αέρας δεν θα σηκώσει μόνο «κωλόπανα», αλλά και ... Πάγκαλους.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 2ας Οκτωβρίου 2010 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
    Κατηγορία: