Διεθνιστική αλληλεγγύη στον τουρκικό φασισμό

  • Δημοσιεύτηκε: 15 Νοέμβριος 2001

    Η πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Τζέμ, στην Αθήνα, λίγες ημέρες μετά την επέμβαση στις τουρκικές φυλακές της αστυνομίας και την άγρια δολοφονία πολιτικών κρατούμενων, δημιούργησε ποικίλες αντιδράσεις. Κάποιες από αυτές, εστιάστηκαν στο γεγονός της παραχώρησης από τον κ. Αβραμόπουλο, του πάρκου της ΕΑΤ - ΕΣΑ, προκειμένου να πραγματοποιήσει ο κ. Τζέμ έκθεση φωτογραφίας με λουλουδάκια και ηλιοβασιλέματα, σε ένα χώρο οικείο του καθεστώτος το οποίο υπηρετεί.

    Αξιοσημείωτη όμως, είναι και η παρέμβαση σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, σχετικά με το θέμα, του δημοσιογράφου κ. Λιοναράκη, γνωστού για τις διεθνιστικές του ιδέες, ο οποίος βρίσκεται πάντα μέσα στους πρωτεργάτες των διαφόρων εκδηλώσεων Ελληνοτουρκικής "φιλίας". Ο κ. Λιοναράκης λοιπόν, ως παλιός κρατούμενος της ΕΑΤ - ΕΣΑ, δήλωσε ότι δεν ενοχλείται καθόλου από την παραχώρηση του συγκεκριμένου χώρου στον κ. Τζέμ , καθώς τόσο ο ίδιος, όσο και άλλοι παλιοί κρατούμενοι των ΕΑΤ -ΕΣΑ, ήταν πάντοτε υποστηρικτές του Διεθνιστικού Πνεύματος και της Ελληνοτουρκικής φιλίας. Παράλληλα χαρακτήρισε ως προοδευτικό άνθρωπο τον κ. Τζέμ, και θεώρησε παράλογο το να τον καλούμε να απολογηθεί για τις ωμότητες του Τουρκικού καθεστώτος!

    Πραγματικά, επειδή τον κ. Λιοναράκη τον έχουμε ζήσει από κοντά ως καθηγητή σε σχολή Δημοσιογραφίας, και τον έχουμε ακούσει πολλές φορές σε πολιτικές συζητήσεις να θεωρεί τους εθνικιστές - ακόμα κι αν αυτοί ήταν εικοσάχρονοι σπουδαστές - ως υπεύθυνους και αρμόδιους να απολογηθούν για τα πιο απίθανα και απόμακρα - χρονικά και γεωγραφικά - καθεστώτα, γίναμε αυτόματα μάρτυρες μιας εξόφθαλμης ιδεολογικής και θεωρητικής αντίφασης. Είναι παράλογο λοιπόν το να ζητάμε από τον κ. Τζέμ να απολογηθεί για τις ενέργειες του καθεστώτος το οποίο υπηρετεί ως υπουργός του, και είναι λογικό να ζητάμε από εικοσάχρονους Έλληνες εθνικιστές να απολογηθούν για ελληνικά, γερμανικά, ισπανικά κ.α. καθεστώτα, που απέχουν χρονικά, έως και σαράντα χρόνια από την γέννησή τους.

    Επιλεκτική βλακεία ή μήπως επιλεκτική δημοκρατική ευαισθησία; Όπως θέλετε το παίρνετε...