Ευτυχές το 2004!

  • Δημοσιεύτηκε: 13 Ιανουάριος 2004

    Σκόρπιες είναι οι σκέψεις στην αρχή του χρόνου. Η παραζάλη της υποχρεωτικής χαράς του προσκυνητή της κατανάλωσης δεν αφήνει και πολύ χώρο στην λογική, τον ειρμό, την συγκρότηση. Τα τρία κομμάτια που ακολουθούν είναι κομμάτια από το κακόσχημο παζλ της καθημερινότητάς μας, της πολιτικής, της «ενημέρωσης». Στήθηκαν όπως στήθηκαν και γράφτηκαν όπως γράφτηκαν με βάση τις ... παραπομπές τους. Ο ελληνικός λόγος έχει προ πολλού αποφανθεί για τα αίτια και τις λύσεις των δεινών μας - τα οποία σήμερα φαντάζουν δυσεπίλυτα και κορακοζώητα. Πάντως, ευτυχείτε! Έρχονται τα Olympic Games και το αστραφτερό χαμόγελο της χαλύβδινης κυρίας με το πετρωμένο πρόσωπο θα καταυγάσει και θα διαλύσει τα σκότη μας.

    Γραμματείς, Φαρισαίοι, Κομματάρχες

    «Και όταν προσεύχησθε, ουκ έσεσθε ως οι υποκριταί ότι φιλούσιν εν ταις συναγωγαίς και εν ταις γωνίαις των πλατειών εστώτες προσεύχεσθαι, όπως φανώσιν τοις ανθρώποις. Αμήν λέγω υμίν, απέχουσιν τόν μισθόν αυτών. Συ δε όταν προσεύχη, είσελθε εις το ταμείον σου και κλείσας την θύραν σου πρόσευξαι τω πατρί σου τω εν τω κρυπτώ καί ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ αποδώσει σοι».
    Καινή Διαθήκη, το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (ΙΙ), κεφ. 6, παρ. 5&6.

    Ο Ιησούς Χριστός είναι σαφέστατος: Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται στην ιερή στιγμή της προσευχής και της κατάνυξης πρέπει να αποφεύγει να συμπεριφέρεται όπως οι υποκριτές. Δεν πρέπει να επιδεικνύει στους άλλους την πράξη του για να θαυμάσουν την ευσέβειά του. Άλλωστε, γνώριζε από πριν πως τέτοιου είδους χαρακτήρες και προσωπικότητες θα τον οδηγούσαν στο σταυρό του μαρτυρίου. Κάθε ομοιότητα με άτομα που πρόκειται να «σώσουν την Ελλάδα και την Ορθοδοξία» από τα νύχια της Παγκοσμιοποίησης δεν είναι συμπτωματική. Άραγε πόσα φώτα χρειάζονται για να προσφέρουν καλή εικόνα στην αδηφάγο κάμερα που λατρεύει τις επιδείξεις ευσέβειας; Πόσο κοστίζει το link για ζωντανή κάλυψη σταυροκοπημάτων;

    Ηβηδόν απάγξασθαι

    «Άξιον Εφεσίοις ηβηδόν απάγξασθαι πάσι και τοις ανήβοις την πόλιν καταλιπείν, οίτινες Ερμόδωρον άνδρα εωυτών ονήιστον εξέβαλον φάντες ημέων μηδέ εις ονήιστος έστω, ει δε μη, άλλη τε και μετʼ άλλων». (Όλοι οι ενήλικες Εφέσιοι θα έπρεπε να κρεμαστούν και ν' αφήσουν την πόλη τους στους ανήλικους, γιατί εκείνοι έδιωξαν τον Ερμόδωρο, τον πιο άξιο άντρα, λέγοντας: «Κανείς από μας ας μην είναι ο πιο άξιος. Ειδεμή, ας πάει αλλού και με άλλους»).
    Ηράκλειτος (σωζόμενα)

    Λέτε να άξιζε μόνο στους Εφεσίους να πάνε να πνιγούν ομαδικά ή στους ... παλιοελλαδίτες που είναι έτοιμοι να υποδεχτούν ως σωτήρα-ελευθερωτή τον γιο (και εγγονό βεβαίως-βεβαίως) πρωθυπουργού και έχουν ως εναλλακτική λύση τον ανιψιό πρωθυπουργού και προέδρου της δημοκρατίας; Είναι δε αστεία η θέση του κόμματος των Βένετων που στήριζαν όλες τις επιλογές του υιού Παπανδρέου (ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, πορεία ελληνοτουρκικών σχέσεων κ.λπ.) και τώρα σαν τις μωρές παρθένες προσπαθούν να μην μείνουν εκτός νυμφώνος και να του βρουν ψεγάδια.

    Προβληματική μεταβίβαση έδρας

    Η περιφορά του πολιτικού σκηνώματος του Ανδρέα Παπανδρέου από την χήρα του - από κανάλι σε κανάλι κι από εκπομπή σε εκπομπή - έχει μια κάποια αισθητική αξία. Στους νεότερους ίσως να θυμίζει τα σπασμένα φλίπερ από την κινηματογραφική ροκ όπερα «Tommy». Στους μεγαλύτερους μια τρυπημένη σωβρακοφανέλα. Στους εστέτ μπορεί και να θυμίζει το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη «Άννα Κομνηνή» που ακολουθεί:

    «Στον πρόλογο της Aλεξιάδος της θρηνεί,
    για την χηρεία της η Άννα Κομνηνή.
    Εις ίλιγγον είνʼ η ψυχή της. «Και
    ρείθροις δακρύων», μας λέγει, «περιτέγγω
    τους οφθαλμούς..... Φευ των κυμάτων» της ζωής της,
    «φευ των επαναστάσεων». Την καίει η οδύνη
    «μέχρις οστέων και μυελών και μερισμού ψυχής».

    Όμως η αλήθεια μοιάζει που μια λύπη μόνην
    καιρίαν εγνώρισεν η φίλαρχη γυναίκα
    έναν καημό βαθύ μονάχα είχε
    (κι ας μην τʼ ομολογεί) η αγέρωχη αυτή Γραικιά,
    που δεν κατάφερε, μʼ όλην την δεξιότητά της,
    την Βασιλείαν νʼ αποκτήσει. Μα την πήρε
    σχεδόν μεσʼ απʼ τα χέρια της ο προπετής Ιωάννης».

    ΥΓ. Είναι αξιοσημείωτο ότι κανένα από τα τρία προαναφερθέντα (δηλαδή το σπασμένο φλίπερ, την τρύπια σωβρακοφανέλα και το ποίημα του Καβάφη) δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια βουλευτική έδρα στην τεθλιμμένη χήρα ενός μεγάλου ηγέτη...

    Κατηγορία: