Η Κύπρος, πάλι!

  • Δημοσιεύτηκε: 22 Ιούλιος 2011

    "Η Ρωμιοσύνη ειν' φυλή συνόκαιρη του κόσμου. Η Ρωμιοσύνη θα χαθεί όταν ο κόσμος λείψει". Δεν είναι τυχαίο ότι οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν από Κύπριο. Από έναν εκπρόσωπο, δηλαδή, του Ελληνισμού που σηκώνει βαρύ φορτίο χρέους και διασώζει την τιμή του έθνους τις τελευταίες επτά δεκαετίες.

    Ίσως είναι ένδειξη αυτογνωσίας, αλλά πιστεύω απόλυτα ότι, ακόμη κι αν δεν ζήσει σύμπας ο Ελληνισμός μέχρι το τέλος του κόσμου, σίγουρα ο Κυπριακός Ελληνισμός θα το καταφέρει! Όταν υπάρχουν Έλληνες που δεν διστάζουν να υψώσουν το ανάστημά τους, όπως ο διοικητής της ναυτικής βάσης Ανδρέας Ιωαννίδης, αλλά και ο λεβέντης γιος του Νικόλας και η περήφανη σύζυγός του, ο Ελληνισμός της Κύπρου δεν έχει να φοβάται τίποτε. Και ο υπόλοιπος Ελληνισμός έχει παραδείγματα προς μίμηση και φύτρες ανάστασης.

    "Γαλουχηθήκαμε με τις αρχές και τις αξίες του Ελληνισμού και είμαστε γεμάτοι απ' αυτές μέχρι το μεδούλι μας. Θα κάνουμε τα πάντα για να μην ξεχαστούν οι αγώνες σου. Και που 'σαι, όταν συναντήσεις το Μάτση και τον Αυξεντίου, τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολάκη Σολωμού, πες τους να μην ανησυχούν γιατί ο σπόρος που φύτεψαν έχει αβγατίσει". Η υπόσχεση του Νικόλα προς τον πατέρα του έρχεται από πολύ παλιά. Περνά μέσα από τα διαχρονικά ιδανικά και αξίες του Ελληνισμού. Σφυρηλατήθηκε από τους αγώνες και τις θυσίες του στην ιστορική του πορεία. Ψυχοπαραδόθηκε από γενιά σε γενιά με της γιαγιάς τα ιστορήματα και της φυλής τον μύθο. Εκφράστηκε λυτρωτικά με τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία των Ελλήνων. Και αποτυπώνεται περήφανη και ελπιδοφόρα, σε κάθε πτυχή της συλλογικής ταυτότητας των Ελλήνων.

    "Απάντων τιμιώτερον εστίν πατρίς". Σ' αυτές τις στιγμές αρμόζει αυτή η φράση. Γιατί σε κάτι τέτοιες στιγμές η κάθε λέξη της γίνεται όπλο πανίσχυρο, βιώνεται και αποδεικνύει την αλήθεια της. Δεν χρησιμοποιείται απλώς είτε για ανέξοδες κενολογίες, είτε για πολιτικάντικες σκοπιμότητες. Γι' αυτήν την πατρίδα, του Αυξεντίου, του Μάτση, του Παλληκαρίδη, αλλά και του Λεωνίδα, του Καραϊσκάκη, του Δαβάκη, γι' αυτήν την πατρίδα των αφανών ηρώων υπάρχουν ευτυχώς ακόμη παιδιά της που αγωνίζονται να κρατήσουν ψηλά την τιμή της.

    Ως πότε, αλήθεια, οι Κύπριοι αδελφοί μας θα θυσιάζονται προδομένοι, σε μία απελπισμένη προσπάθειά τους να ξυπνήσουν και μας από την μακάρια νάρκη μας;


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 21ης Ιουλίου 2011 της εφημερίδας Στόχος.
    Κατηγορία: