Η απαξίωση της πολιτικής

  • Δημοσιεύτηκε: 23 Σεπτέμβριος 2006

    Τα τελευταία χρόνια - όλο και περισσότερο - ακούμε για την απαξίωση της πολιτικής, λες και η πολιτική ως διαδικασία λήψεως αποφάσεων και συγκροτήσεως του συλλογικού δημοσίου βίου μας είναι ανεξάρτητη από τα πρόσωπα - τους πολιτικούς - και τα κόμματα που εκφράζουν. Στην ουσία, οι πολιτικοί είναι αυτοί που απαξιώνουν την πολιτική με τις πράξεις και τις συμπεριφορές τους και οδηγούν τον κόσμο και, ιδίως, τους νέους στην απάθεια, την ιδιοτέλεια και την ιδιώτευση. «Κάθε ιδέα έχει το μπόι του ανθρώπου που την εκπροσωπεί», έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης.

    Το πρόβλημα της Ελλάδος είναι η απουσία μίας υπεύθυνης και αποτελεσματικής πολιτικής ηγεσίας. Αυτό είναι απόρροια πολλών παραγόντων. Ο κυριότερος είναι η οικογενειοκρατία του πολιτικού μας κατεστημένου. Η οικογένεια Βαρβιτσιώτη ασκεί το επάγγελμα του βουλευτή από το 1860. Προφανώς, κουβαλούν το βουλευτιλίκι στον γενετικό τους κώδικα. Οι οικογένειες Καραμανλή, Παπανδρέου και Μητσοτάκη έχουν κλωνοποιήσει σε τέτοιο βαθμό την πολιτική ζωή της χώρας μας που οι απόγονοί τους φαίνεται ότι θα μας κυβερνούν αιωνίως. Σαν τους φυλάρχους στην ζούγκλα του Αμαζονίου. Με την διαφορά ότι οι φύλαρχοι είναι καλύτεροι.

    Η πολιτική έχει μεταλλαχθεί σε ανούσιες δημόσιες σχέσεις, ο δημόσιος διάλογος έχει μετατραπεί σε show για τις ανάγκες των ΜΜΕ, ο πολιτικός λόγος δεν εκφράζει ιδέες, αξίες και δεσμεύσεις, αλλά αναπαράγει ότι ευτελέστερο υπάρχει στην κοινωνία. Για να ολοκληρωθεί ο πλήρης έλεγχος της κοινωνίας εισέρχονται πλέον στην πολιτική ηθοποιοί, μοντέλα και αθλητές. Η κ. Ράπτη και η κ. Γκερέκου αποτελούν το «νέο αίμα» της πολιτικής. Έχει ακούσει κανείς καμμία πολιτική πρόταση, ή έχει διαβάσει κανένα πολιτικό άρθρο τους πουθενά; Μόνο κάτι φωτογραφήσεις σε life style περιοδικά θυμόμαστε. Αυτά ψηφίζουμε, αυτά εισπράττουμε. Τι φωνάζουμε τότε;

    Έχει ευθύνη ο πολίτης για αυτή την παρακμή; Τεράστια. Διότι σε τελική ανάλυση κανείς δεν υποχρέωσε τον Αθηναίο να ψηφίσει ως πρώτο βουλευτή του τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι ο ίδιος πολίτης που λέει ότι «τίποτα δεν αλλάζει», «όλοι ίδιοι είναι». Γιατί το λέει αυτό; Διότι είναι βολεμένος με το «γκουβέρνο», με την διαφθορά. Μας αρέσει να τα «χώνουμε», αρκεί να μην χρειασθεί να κάνουμε τίποτα για να αλλάξουν τα πράγματα. Βρίζουμε το κατεστημένο, αλλά το ψηφίζουμε συστηματικά κάθε 4 χρόνια. «Όλοι ίδιοι είναι», αλλά και εμείς δεν έχουμε ψηφίσει και κάποιον άλλον για να δούμε την διαφορά. Το έχουμε ξαναπεί: οι νέο-Έλληνες είναι τσάμπα μάγκες και γλύφουν εκεί που φτύνουν.

    Ο Μάκης Βορίδης μου είπε κάποτε ότι «ο εκχρηματισμός της κοινωνίας έχει καταστρέψει κάθε ηθική αξία». Μπορεί όμως να υπάρχει πολιτική αποκομμένη από το αξιακό της περιεχόμενο, μπορεί να υπάρχουν πολιτικοί χωρίς την αίσθηση του καθήκοντος; Αν αξίζουμε μία καλύτερη Ελλάδα θα πρέπει να αγωνισθούμε για αυτή. Ένα όμως είναι σίγουρο: η Ελλάς αξίζει καλύτερους Έλληνες από αυτούς που έχουμε και είμαστε σήμερα!

    Κατηγορία: