Η ελληνική οικονομία στο απόσπασμα

  • Δημοσιεύτηκε: 05 Μάρτιος 2014

    Η περίοδος της Μεταπολίτευσης αποδείχτηκε μια μακρά διαρκής διαδικασία μετασχηματισμού της ελληνικής οικονομίας. Η επιλογή της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε τεράστιες επιπτώσεις στην πορεία των πραγμάτων. Οι επιλογές που ακολούθησαν συνειδητά ή ασυνείδητα οι κυβερνήσεις με την συμμετοχή τεχνοκρατών και συνδικαλιστών, οδήγησαν σε μια κατάσταση αφασίας την χώρα.

    Ο διαρκής δανεισμός χωρίς παραγωγικές επιδιώξεις, η σταδιακή συρρίκνωση του δευτερογενούς τομέα (βιοτεχνία - βιομηχανία) η εσφαλμένη κατεύθυνση της αγροτικής οικονομίας όπου εγκαταλείφθηκαν οι καλλιέργειες και στράφηκε ο αγροτικός κόσμος στις επιδοτούμενες και μόνον, η πλήρης ανυπαρξία εθνικής αφήγησης για την οικονομία και η αντίληψη ότι λύνονται στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, η διόγκωση του δημόσιου τομέα επίσης χωρίς παραγωγικό χαρακτήρα, καθώς και μια ασύστολη σπατάλη με εκτεταμένη διαφθορά, δημιούργησαν ένα εφιαλτικό τοπίο και υπονόμευσαν το μέλλον του τόπου.

    Στο ίδιο διάστημα οι πλανητικές εξελίξεις με την επικράτηση του παρασιτικού κεφαλαίου και την προσπάθεια παγκοσμιοποίησης, σε συνδυασμό με την πλήρη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη που μαζί με ένα τραπεζικό κατεστημένο και μια γραφειοκρατική κάστα δεν έδιναν την παραμικρή προοπτική εθνικής ανασυγκρότησης ή κοινωνικής προτεραιότητας, έκαναν την κατάσταση ασφυκτική.

    Έτσι σήμερα μια οικονομία που ήταν βασισμένη στην μικρή και μικρομεσαία επιχείρηση, μια οικονομία που είχε ως χαρακτηριστικό την διαδεδομένη ακίνητη ιδιοκτησία, μια οικονομία που σταδιακά έχασε την δομή της και την αξιοποίηση των ιδιαίτερων στοιχείων της, βρίσκεται σε μια διαδικασία βίαιου μετασχηματισμού. Τα 2.000.000 των ανέργων, οι χιλιάδες των αυτοκτονιών, τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα δηλώνουν την φύση και την διάσταση του προβλήματος. Η μακρά σταδιακή μεταβολή πήρε τα τελευταία χρόνια με την κρίση - διεθνή αλλά και ελληνική ως προς τις ιδιαιτερότητές της - χαρακτήρα τυφώνα.

    Μπροστά μας είναι δύο υποδείγματα ανάπτυξης. Αυτό που επιβάλλει την μαζική μετανάστευση των νέων, την φτηνή υπαλληλία για εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες καθώς και τις λεγόμενες ελεύθερες ζώνες, την πλήρη κυριαρχία των πολυεθνικών καρτέλ, την ασυδοσία του τραπεζικού κεφαλαίου που έχει ήδη λάβει 200 δις χωρίς να δείχνει κανέναν έλεος στους υπερχρεωμένους πολίτες και στις επιχειρήσεις, την αξιοποίηση των τουριστικών δυνατοτήτων της χώρας και τους ενεργειακούς πόρους με χαμηλό τίμημα. Αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προτείνει τίποτα άλλο.

    Το άλλο υπόδειγμα ανάπτυξης είναι αυτό που μπορεί να θεμελιωθεί στις παραγωγικές δυνατότητες της πατρίδας και της κοινωνίας. Να δεχτεί την εθνική ιδιαιτερότητα και να αξιοποιήσει τον τεράστιο εθνικό πλούτο, φυσικών και ανθρώπινων πόρων. Να δοθεί προτεραιότητα στην εγχώρια ζήτηση και την κάλυψη από την εγχώρια παραγωγή. Να στρέψει και πάλι τον Έλληνα στην δημιουργία. Να αναδείξει την υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και εξειδίκευσης των νέων ανθρώπων. Να αποδεσμευτεί από συνθήκες που επιβάλλουν την κυριαρχία της βόρειας βιομηχανίας. Να ανακτήσει την κυριαρχία της η πατρίδα γιατί χωρίς αυτή η οικονομία θα παραμείνει εξαρτημένη.

    Προϋπόθεση για την ανάπτυξη σε αυτή την βάση είναι η αποκατάσταση της νομισματικής ανεξαρτησίας. Οι διαδικασίες και το χρονοδιάγραμμα πρέπει να καθοριστούν. Η τεράστια ανεργία μπορεί να απορροφηθεί μόνο με την αναμόχλευση της οικονομικής δραστηριότητας των Ελλήνων. Όσες ξένες επενδύσεις και αν γίνουν είναι αδύνατον να αντιμετωπίσουν την ανεργία. Ο δρόμος της πατρίδας δεν είναι ρομαντικός, είναι ρεαλιστικός.

    Είναι βέβαιο ότι οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί και τα προνομιακά συμφέροντα δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα των εθνών και των κοινωνιών να εξετάσουν τις επιλογές τους. Άρα, είναι υπόθεση δική μας, των πολιτών, να αντιληφθούμε την ανάγκη μιας μεγάλης στροφής προς την εθνική οικονομία. Οι ευρωεκλογές είναι μια πρόκληση!

    Κατηγορία: