Η ώρα της εκδικήσεως

  • Δημοσιεύτηκε: 10 Δεκέμβριος 2001

    Το πρώτο άρθρο, όχι στήλη, που έγραψα για το Spectator ήταν το 1977. Είχε ως θέμα την Ελληνική παράνοια. Ναι, το καταλάβατε. Αφορούσε παρατηρητές αεροπλάνων (plane-spotters) οι οποίοι είχαν, όπως και η τωρινή ομάδα, συλληφθεί τότε στην Καλαμάτα και οι ενέργειες των οποίων ήταν τόσο ακαταλαβίστικες για τον Ελληνικό νου όσο και αυτές των συγχρόνων Δώδεκα της Πελοποννήσου. Ο τότε καθαγιασθείς Alexander Chancellor το θεώρησε μάλλον ασυνήθιστο να σχολιάζει ένας Έλληνας και έτσι τηλεφώνησα στον μπαμπά μου. «Φυσικά και είναι κατάσκοποι», είπε ο πατέρας μου. Όταν διαμαρτυρήθηκα μου το έκλεισε λέγοντάς μου ότι εκτός από ηλίθιος είμαι και αφελής. Ας είναι. Οι Έλληνες πατεράδες δεν φημίζονται για την ώρα που υπομονετικά ξοδεύουν για να εξηγήσουν τις πολυπλοκότητες της ζωής στα παιδιά τους. Αντ' αυτού, λειτουργούν από ένα σημείο υπεροχής λόγω εμπειρίας αναμεμειγμένης με γνώση. Λένε τα πράγματα όπως είναι χωρίς περιστροφές. Τουλάχιστον έτσι γινόταν το 1976.

    Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα, είμαστε πάλι πίσω στην αφετηρία. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι παρατηρητές των αεροπλάνων είναι στην ψειρού, το Spectator είναι θυμωμένο, οι Έλληνες πουλάνε τσαμπουκά και η Βρετανική κυβέρνηση είναι ανήμπορη. Στο σημείο πρέπει να δηλώσω την άποψή μου. Παρ' όλο που λυπούμαι για τους παρατηρητές, νομίζω ότι 16 μήνες στην φυλακή θα τους έρθουν κουτί, παρακαλώ. Αυτό αποτελεί ώρα θείας εκδίκησης, και μην σας πεί κανείς το αντίθετο. Όταν ο σωτήρ της Χιλής και ο καλύτερος φίλος της Βρετανίας Στρατηγός Augusto Pinochet, λοιδωρήθηκε από την δικαστική δολιότητα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο Tony Blair ισχυρίσθηκε ότι ήταν ανήμπορος να κάνει οτιδήποτε. Αν η σύγχρονη πραγματικότητα σφετερίζεται από την εφαρμογή ενός απηρχειωμένου νομικού συστήματος στην χώρα όπου γεννήθηκε η εκλεκτική δημοκρατία, τότε, ας πρόσεχαν. Κατ' εμέ ένα απηρχειωμένο νομικό σύστημα είναι προτιμότερο από ένα σύστημα της ΕΕ που βασίζεται στην εξαναγκαστική γραφειοκρατία η οποία ελέγχει τόσο την συμπεριφορά όσο και την σκέψη μας. Φυσικά και οι 12 κόπανοι είναι αθώοι, αλλά όντως πήγαν πρώτα στην Τουρκία και έφαγαν τουρκικό μπακλαβά. Τι περιμένατε να σκεφθούν οι Έλληνες; Εξ' άλλου, για τους Έλληνες εκκεντρικότητα σημαίνει να κάνεις έρωτα στην γυναίκα σου και όχι να τριγυρνάς σημείωνοντας τους αριθμούς σκουριασμένων ελικοπτέρων.

    Όταν κακοποιοί ανατίναξαν το σκάφος μου το 1994, το Ελληνικό σοσιαλιστικό κράτος δεν έδειξε διάθεση να τους κυνηγήσει. Όταν τους ξετρύπωσα με ιδιωτική βοήθεια, έπρεπε να βρώ τις αποδείξεις. Οι μπάτσοι έξυναν τα αρ****α τους. Το άτομο έχει τόση σημασία για ένα σοσιαλιστικό κράτος όση και για μένα το ότι ο Bill Clinton έχει βλεννόρροια. Η τρομοκρατική οργάνωση "17 Νοέμβρη" δολοφονεί κόσμο από το 1975. Δεν έχει συλληφθεί ούτε ένας τρομοκράτης γιατί οι σοσιαλιστές, όχι μόνο αρνούνται να τους πιάσουν, αλλά στην πραγματικότητα τους προστατεύουν. Αυτό είναι γεγονός. Ο Μαρξιστικός-Λενινιστικός πυρήνας της 17Ν έγινε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στον Καναδά, κατά την επταετία των Συνταγματαρχών το 1967-1974. Η κυβέρνηση προφανώς δεν θέλει να ξεσκεπαστεί ότι έπαιζε τις κουμπάρες με αυτά τα καθάρματα και δεν θέλω να σκέπτομαι ποιός από το παρόν υπουργικό συμβούλιο σχετιζόταν στην αρχή με τους φονιάδες.

    Συμφωνώ με το κύριο άρθρο της περασμένης εβδομάδας ότι οι Έλληνες πρέπει να ωριμάσουν. Όμως το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι Βρετανοί. Δεν άκουσα τον Robin Cook να τα ψέλνει στους Έλληνες όταν δολοφονήθηκε εν ψυχρώ ο Ταξίαρχος Stephen Saunders. Οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν διπλωματική γλώσσα, η οποία είναι τόσο χρήσιμη όσο και ο προσκοπικός όρκος σε μία δίκη. Όπως λέει και ο λαός, όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες. Ας μην ξεχνάμε ότι κάνα-δυό βδομάδες στην στενή δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν. Οι Ελληνικές φυλακές είναι καλύτερες από τις Βρετανικές, όχι ότι έχω εμπειρία από τις πρώτες. Προφανώς, μπορούν να σε επισκεφθούν κοπέλες, όχι ότι αυτό θα ενδιαφέρει τους Βρετανούς. Απλά δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που αρέσκεται στο να παρατηρεί αεροπλάνα να τρελαίνεται για το πήδημα.

    Τέλος πάντων, θα μπορούσε να είναι χειρότερα. Έχω περάσει τρείς μήνες στην Pentonville, ο Στρατηγός Pinochet κρατήθηκε στην οικία του για 16 και οι Δώδεκα της Πελοποννήσου θα κάτσουν μέσα πιθανότατα για τρεις εβδομάδες. Την επόμενη εβδομάδα θα γράψω την 25η στήλη για Χριστουγεννιάτικο διπλό τεύχος, ή μάλλον την 24η, καθώς τα Χριστούγεννα του 1984 τα πέρασα στην στενή. Και οι Δώδεκα της Πελοποννήσου θα είναι σπίτι τους μέχρι τα Χριστούγεννα, τουλάχιστον αυτό ελπίζω.

    Κατηγορία: