Η 17η Φεβρουαρίου είναι ορόσημο αγώνος για την Βόρειο Ήπειρο και τον Ελληνισμό

  • Δημοσιεύτηκε: 18 Φεβρουάριος 2013

    Η πανάρχαιη κοιτίδα του Ελληνισμού, η Ήπειρος, απελευθερώθηκε από τα νικηφόρα ελληνικά στρατεύματα στις αρχές του 1913. Τα συμφέροντα των "μεγάλων" της εποχής επέβαλαν στην τότε κυβέρνηση του Βενιζέλου την εγκατάλειψη των απελευθερωμένων με αίμα εδαφών της Βορείου Ηπείρου και την προσάρτησή τους στην νεοσύστατη Αλβανία. Η ενδημική αθλιότητα των Ελλήνων πολιτικών, η αναντίρρητη συμμόρφωση με εξωεθνικές εντολές και οδηγίες, έκανε και πάλι το θαύμα της. Την 16η Φεβρουαρίου 1914, η Ελλάδα υπέστειλε την σημαία και αποχώρησε από τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου.

    Άλλη μια φορά όμως, φάνηκε το χάος που χωρίζει το πολιτικό κατεστημένο από τα αισθήματα, την θέληση και τις παρορμήσεις του λαού μας. Αρνούμενοι να δεχθούν το τετελεσμένο, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου την επομένη ημέρα, 17 Φεβρουαρίου 1914, ανακήρυξαν την ανεξαρτησία της.

    Κυβερνήτης της ανεξάρτητης Βορείου Ηπείρου παρέμεινε ο Γεώργιος Ζωγράφος, ο προοδευτικός και φωτισμένος γαιοκτήμονας και βουλευτής Καρδίτσας, ο οποίος επέλεξε τον δύσκολο και επικίνδυνο δρόμο του αγώνα για την πατρίδα από την εύκολη ζωή του πάμπλουτου γαιοκτήμονα και επιχειρηματία στην απελευθερωμένη Ελλάδα. Καταγόμενος από την Βόρειο Ήπειρο και γιός του Εθνικού Ευεργέτη Χρηστάκη Ζωγράφου, ζούσε στην Καρδίτσα και έμεινε στην ιστορία για τους εθνικούς και κοινωνικούς του αγώνες (Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, απαλλοτρίωση τσιφλικιών κ.λπ.), αλλά και για τις πρωτοπόρες του δραστηριότητες στον οικονομικό τομέα (ίδρυση του πρώτου ζαχαρουργείου στα Βαλκάνια, πρωτοπόρο εργοστάσιο επεξεργασίας ρυζιού κ.λπ.). Τόσο υπήρξε το μένος των Αλβανών εναντίον του, που επί κομμουνιστικού καθεστώτος, στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Κεστοράτι, εξοντώθηκαν όσοι έφεραν το επώνυμο Ζωγράφος.

    Αρχηγός των ενόπλων τμημάτων (ιεροί λόχοι εθελοντών) που πολέμησαν σκληρά και κατατρόπωσαν τις αλβανικές δυνάμεις και τις συμμορίες των ατάκτων ήταν μία άλλη εμβληματική μορφή, ο Μακεδονομάχος Βορειοηπειρώτης Σπύρος Σπυρομήλιος. Οι Βορειοηπειρώτες και εθελοντές από την υπόλοιπη Ελλάδα πλαισίωσαν με αυταπάρνηση και ενθουσιασμό τα εθελοντικά σώματα, ενώ το σύνολο του λαού της Βορείου Ηπείρου συμμετείχε ολόψυχα και προσέφερε με κάθε τρόπο τις υπηρεσίες του στον αγώνα.

    Ο ηρωικός και νικηφόρος ένοπλος αγώνας και οι επιτυχημένοι διπλωματικοί χειρισμοί του Κυβερνήτη, οδήγησαν τον Μάιο του 1914, στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας. Η Αλβανία υπέγραψε αποδεχόμενη την Βόρειο Ήπειρο σαν ανεξάρτητο κράτος και οι Μεγάλες Δυνάμεις υπέγραψαν σαν εγγυήτριες για την τήρηση του Πρωτοκόλλου. Ο εθνικός διχασμός και ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος οδήγησαν τελικά στην υποδούλωση της Βορείου Ηπείρου από την Αλβανία, όμως το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας δεν καταργήθηκε ποτέ και ακόμα και σήμερα βρίσκεται σε ισχύ. Δηλαδή, η διεθνής κοινότητα σε άλλη μία επίδειξη υποκρισίας, αποδέχεται την υποδούλωση ενός αναγνωρισμένου ανεξάρτητου κράτους από ένα άλλο και η εκάστοτε ελλαδική εξουσία, σε εμπλοκή ξενοδουλείας, αδρανεί, αδιαφορώντας για το αίμα και τις θυσίες όλων των Ελλήνων και την σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ακόμα και σήμερα ο πολύπαθος Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός.

    Οι δυνάμεις που οδήγησαν και συνεχίζουν να οδηγούν την χώρα μας στην υπερχρέωση, την απεμπόληση του εθνικού πλούτου και της εθνικής κυριαρχίας, εκείνες που οδήγησαν τον λαό μας στην εξαθλίωση και την λιμοκτονία, είναι οι ίδιες που εμποδίζουν την εθνική μας ολοκλήρωση, γιατί δίκαια φοβούνται ότι θα ματαιώσει τα σχέδιά τους. Μην μας ξεγελούν οι κραυγαλέες αντιπαραθέσεις τους. Το δένδρο δεν μπορεί να κρύψει το δάσος. Ο αγώνας εναντίον του μνημονίου και των υπηρετών του δεν είναι λογιστική τακτοποίηση. Είναι συνειδητή και στοχευμένη πολιτική προσπάθεια για την ακύρωση της στρατηγικής που συρρικνώνει την πατρίδα μας και απενεργοποιεί με την οικονομική εξαθλίωση τον ελληνικό λαό. Είναι σύνθετος και πολυμέτωπος αγώνας στο εθνικό, πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο.

    Με την πεποίθηση πως όχι μόνο πράττουμε το εθνικό μας καθήκον, αλλά και υπηρετούμε τις σύγχρονες απαιτήσεις των καιρών:

    • Να απαιτήσουμε την χάραξη υπερκομματικής εθνικής στρατηγικής, για τις σκλαβωμένες πατρίδες και όχι μόνο.
    • Να υπερασπιστούμε τα δίκαια των σκλαβωμένων Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.
    • Να απαιτήσουμε την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και του Πρωτόκολλου της Κέρκυρας, για την ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση της Βορείου Ηπείρου.

    Όχι με λόγια αλλά με πράξεις, γυρίζοντας την πλάτη στις κατεστημένες ηγεσίες του διχασμού και της υποταγής, συμβάλλοντας στην συγκρότηση, ενός συλλογικού και ενιαίου εθνικού μετώπου. Ενός Εθνικού Μετώπου πέρα από τους ψεύτικους διχασμούς δεξιάς και αριστεράς και τις παρωχημένες εμφυλιοπολεμικές εμπλοκές. Ενός Εθνικού Μετώπου που θα σηκώσει την σημαία του αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς να βαλτώνει σε κομματικές αντιπαραθέσεις, στείρες ρητορείες και ανέξοδους παληκαρισμούς μέσα και έξω από την Βουλή. Ενός Εθνικού Μετώπου που θα θέσει τις βάσεις και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις της εθνικής μας αναγεννήσεως.