Ισχυρό κίνημα: η πρόκληση, η δράση, ο ηγέτης

  • Δημοσιεύτηκε: 22 Φεβρουάριος 2002

    Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους πραγματοποιήθηκε μέσω της ηλεκτρονικής εκδόσεως της εφημερίδος μας, μία άτυπη σφυγμομέτρηση - τέτοιες δεν είναι άλλωστε όλες; - με σκοπό κάποιο συμπέρασμα για την γνώμη του κοινού μας σχετικά με το σημερινό εθνικιστικό κίνημα. Το ερώτημα που ετέθη ήταν: Τι ευθύνεται για την ανυπαρξία ισχυρού εθνικιστικού κινήματος στην Ελλάδα;

    Μέχρι την 16η Φεβρουαρίου τα αποτελέσματα έφεραν ως πρώτη επιλογή την απουσία ηγέτου με 33%, ενώ λίγο πιο κάτω με 30% έπεσε η αναμενόμενη από εμάς ως πρώτη επιλογή, έλλειψη ενότητος. Το τελευταίο γεγονός είναι για εμάς το πιο παρήγορο, διότι διαπιστώνουμε ότι, έστω και αργά, το κοινό συνειδητοποιεί πως η αδυναμία των πατριωτικών φωνών να συσπειρωθούν σε ένα κοινό πολιτικό μέτωπο, οφείλεται σε ουσιαστικές διαφορές που δεν τους επιτρέπουν να συνυπάρξουν στον ίδιο χώρο.

    Το 16% που εισέπραξε η άποψη ότι ο εθνικισμός είναι μία ξεπερασμένη ιδεολογία, μαρτυρά αν μη τι άλλο ότι οι θέσεις μας - αν και "ξεπερασμένες"- προσελκύουν το ενδιαφέρον και των μη συμπαθούντων και μάλιστα σε ένα μεγάλο ποσοστό. Κάτι τέτοιο νομίζουμε ότι δεν είχε συμβεί ξανά στο παρελθόν και πραγματικά θα επιδιώξουμε να διατηρήσουμε την σοβαρότητα και την συνέπειά μας, ώστε το φαινόμενο αυτό να διατηρηθεί και να αυξηθεί. Ο απομονωτισμός και η περιθωριοποίηση έβλαψαν πολύ το πατριωτικό κίνημα και τα δεδομένα αυτά αποτελούν προμηνύματα για την απαλλαγή από το τόσο πολυσυζητημένο τέλμα, στο οποίο ο ελληνικός εθνικισμός είχε τα παρελθόντα έτη περιπέσει.

    Ερχόμαστε τώρα στην πρώτη επιλογή, που αφορά την απουσία ηγέτου. Αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε όλους μας να απασχολεί, διότι συνδέεται άμεσα με την δεδομένη χαμηλή αναγνωρισιμότητα των προσώπων που επανδρώνουν το πολιτικό κομμάτι του συγχρόνου ελληνικού εθνικισμού και δη εκείνων που πυκνώνουν τις τάξεις του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ. Αναφερόμαστε στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, διότι από τις δραστηριότητες αυτού πηγάζει και η δική μας εμπειρία. Το νεαρό της ηλικίας των μελών του, όσα πλεονεκτήματα και να φέρει και όσο μεγάλη και έντιμος και να είναι η δράση τους, έχει το μειονέκτημα ότι ο κοινωνικός τους κύκλος δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένος, ώστε να καθίσταται εύκολη η ανάπτυξη της αναγνωρισιμότητός τους.

    Για τον Πρόεδρο του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ένας άνθρωπος, ο οποίος δραστηριοποιείται πολιτικά εδώ και 22 χρόνια και βρίσκεται στο 38 έτος της ηλικίας του και στο απάνθισμα της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, δεν περιμένει πια περισσότερα από τον απλό κοινωνικό του περίγυρο. Όντας πολύ νέος όμως έχει αρκετά περιθώρια να αναπτύξει το πολιτικό του πρόσωπο με ορθολογιστικές τακτικές και όχι με πυροτεχνήματα που θα ταίριαζαν σε ξεπεσμένους γηραλέους, οι οποίοι επιζητούν στην δύση της βιολογικής και πολιτικής τους σταδιοδρομίας μία αναλαμπή δημοσιότητος. Ο Μάκης Βορίδης μπορεί και περιμένει να δικαιώσει όσους τον εμπιστεύθηκαν στην θέση που βρίσκεται, κτίζοντας με προσεκτικές σοβαρές κινήσεις την πολιτική του προσωπικότητα. Δεν πρόκειται ποτέ να συμπεριφερθεί ή να πολιτευτεί με τρόπο που δεν συνάδει με τις αρχές του πατριωτισμού και του Ελληνικού ήθους. Δεν θα πει ποτέ κάτι που δεν πιστεύει ή που δεν μπορεί να τεκμηριώσει για την εξασφάλιση μίας παραγράφου ή μερικών δευτερολέπτων στα κατεστημένα ΜΜΕ.

    Ίσως γι' αυτό κάποιοι δεν μπορούν να διακρίνουν ακόμα τον αδιαμφισβήτητα πρωταγωνιστικό του ρόλο στο σύγχρονο πατριωτικό κίνημα. Ίσως όμως συμβαίνει αυτό και επειδή δεν ξέρουν τι πραγματικά σημαίνει ηγέτης. Ίσως και διότι δεν έχουν αντιληφθεί ότι η αντίθετη πλευρά δεν έχει ηγέτες και δεν ξέρουν τι πρέπει να αντιτάξουν. Σε ποιους ηγέτες στηρίζεται δηλαδή το σημερινό πολιτικό κατεστημένο; Γνωρίζουμε όλοι την ποιότητα και το ... ήθος τους.

    Είναι αδιαμφισβήτητο ότι οποιοσδήποτε αρχηγός κατεστημένου πολιτικού κόμματος δεν θα μπορούσε να σταθεί ούτε λεπτό σε ανοικτό πολιτικό διάλογο με τον Μάκη Βορίδη. Αυτό μπορούν να το πιστοποιήσουν όσοι τον έχουν ακούσει ή έχουν συζητήσει μαζί του. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο Πρόεδρος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ σε όλες τις μέχρι τώρα επιλογές του και πολύ περισσότερο στις δημόσιες εμφανίσεις του δεν σκέφθηκε ούτε στιγμή το βραχυπρόθεσμο όφελος για το κόμμα του ή τον εαυτό του. Ευτυχής εξέλιξη αυτού είναι η δυνατότητα που του παρέχεται όλο και περισσότερο τελευταία από διαφόρους επικοινωνιακούς διαύλους να αναπτύξει τις απόψεις του με τον ορθολογισμό και την κοσμιότητα που τον διακρίνει.

    Αυτή του η συνέπεια είναι που για εμάς τον καθιστά ικανό να ηγηθεί της προσπαθείας μας. Γιατί εμείς ό,τι κάνουμε το κάνουμε για την πατρίδα μας και την εθνική μας αξιοπρέπεια και όχι για κάποιον ηγέτη. Γι' αυτό και δεν συγχωρούμε όλους εκείνους που με την επιπολαιότητά τους και την ματαιοδοξία τους έθεσαν τον πατριωτισμό στο τέλμα και το περιθώριο και απειλούν να το ξαναπράξουν με το που θα δουν μικρόφωνο μπροστά τους.

    Το βέβαιο λοιπόν είναι ότι ο Μάκης Βορίδης είναι ένας ικανός ηγέτης. Προσωποποιεί με τον καλύτερο τρόπο την ισχύ των ιδεών μας. Αυτό όμως που τον κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι ηγείται ενός οργανωμένου και αναπτυσσομένου κόμματος, οδηγώντας το στην τέταρτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση.