Ισότιμη μεταχείριση

  • Δημοσιεύτηκε: 30 Μάρτιος 2009

    Πριν από λίγες ημέρες διαβάσαμε στις εφημερίδες την εκτενή επιστολή των συμπατριωτών μας Πομάκων, προς την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της πατρίδας μας. Ο Σύλλογος Πομάκων της Ξάνθης αντιπροσωπεύει μία συλλογικότητα με πλούσια μέχρι σήμερα δράση, τα μέλη της οποίας δεν δίστασαν να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στους σκοτεινούς σχεδιασμούς του τουρκικού προξενείου, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τους την ζωή, όσο απίστευτο και εξοργιστικό κι αν ακούγεται αυτό σε μία ευνομούμενη δημοκρατική κοινωνία!

    Τις ημέρες που δημοσιευόταν η ανακοίνωση των Πομάκων στον Τύπο, έβλεπε παράλληλα το φως της δημοσιότητας μία επιστολή του γνωστού Αμπντουλχαλίμ Ντεντέ, ξέρετε, εκείνου που μας χαρακτήριζε ως "γκιαούρηδες" και ασχολείτο με τις μανάδες μας στο γνωστό προεκλογικό βίντεο! Ο Ντεντέ υπογράφει την ανακοίνωσή του ως "Τουρκική Μειονοτική Κίνηση για τα Ανθρώπινα και Μειονοτικά Δικαιώματα", ως ένας φορέας δηλαδή άτυπος και ουσιαστικά ανύπαρκτος, αφού πουθενά δεν φαίνεται καταχωρισμένος ως συλλογικότητα. Στην επιστολή αυτή, ο Ντεντέ σχολιάζει την απάντηση της Ελλάδος στην πρόσφατη απαράδεκτη έκθεση του State Department και απαιτεί "την αναγνώριση και τον σεβασμό της μακεδονικής και τουρκικής μειονότητας στην χώρα" μας!

    Αλήθεια, ο Ντεντέ τι αντιπροσωπεύει εκτός από τον εαυτό του; Που είναι εκλεγμένος και δεν το ξέρουμε; Και εν πάση περιπτώσει, ακόμη κι αν δεχτούμε ότι έχει κι αυτός την άποψή του και θέλει να την εκφράσει, ποιά δημοκρατική νομιμοποίηση προσδίδουν στην άποψη αυτή οι βρισιές που κατά καιρούς εξαπολύει εναντίον προσώπων και θεσμών, αλλά και η απροκάλυπτη προσπάθειά του να θίξει, να προσβάλει και εν τέλει να καταλήξει να βλάπτει τα εθνικά μας συμφέροντα, μιλώντας για "Τούρκους" και "Μακεδόνες" που καταπιέζονται στην πατρίδα μας σήμερα;

    Ειλικρινά δεν μπορώ να κατανοήσω αυτήν την ισότιμη μεταχείριση που έτυχε η ανακοίνωση που εξέφραζε την αγωνία των Πομάκων συμπατριωτών μας με την εμετική ανακοίνωση του πολύ Αμπντουλχαλίμ Ντεντέ. Στον κάθε Ντεντέ αρμόζει μόνον η περιφρόνηση και η αποσιώπηση της περιθωριακής ούτως ή άλλως δραστηριότητάς του. Το να τον ηρωοποιούν κάποιοι ή το να τον αναδεικνύουν σε ηγετική φυσιογνωμία στο χώρο των μουσουλμάνων, αν δεν είναι βλακεία, υπάρχουν σίγουρα βαρύτεροι όροι για να χαρακτηριστεί.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 26ης Μαρτίου 2009 της εφημερίδας Στόχος.

    Κατηγορία: