Καθημερινοί πλέον οι εξευτελισμοί από την Τουρκία

  • Δημοσιεύτηκε: 03 Ιούνιος 2002

    Ουαί και αλίμονο στον πολιτικό που βλέποντας την αποτυχία της πολιτικής του δεν είναι σε θέση να την αλλάξει. Το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να πάει στο σπίτι του. Αυτή είναι η περίπτωση του θλιβερού διδύμου Σημίτη-Παπανδρέου και της εξωτερικής πολιτικής που ακολουθούν έναντι της αδιάλλακτης Τουρκίας. Και ενώ το απερίγραπτο αυτό δίδυμο σύρει το άρμα της γείτονος στην ΕΕ, εκείνη κάθε τόσο μας φιλοδωρεί με προκλήσεις σαν την ακόλουθη.

    Είναι αλήθεια θλιβερό, η Ελλάδα που, ως Βυζάντιο, δίδαξε τους Οθωμανούς την διπλωματία, να στερείται σήμερα και μάλιστα σε τόσο κρίσιμες περιστάσεις διπλωματών ή να έχει αντικαταστήσει τους έμπειρους διπλωμάτες με αμφιβόλου προελεύσεως κολεγιόπαιδες που ομιλούν την Αγγλική μάλλον παρά την Ελληνική ως μητρική τους γλώσσα. Η Τουρκία, λένε, έχει σύμμαχο τις ΗΠΑ, άρα δεν μπορούμε να τα βάλουμε μαζί της, λες και αν είχαμε το κουράγιο να το κάνουμε θα ερχόταν ο 6ος Στόλος να μας σταματήσει. "Ό,τι δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια", λέει ο λαός μας από το "όμφακες εισίν" του Αισώπου. Και τούτο βρίσκει την εφαρμογή του εν προκειμένω στο ότι η Ελλάδα είναι ψυχικά και οπλικά αδύναμη να αντιπαρατεθεί στην Τουρκία, διότι έτσι την κατάντησαν οι επί 20ετία κυβερνώντες σοσιαλ-ληστές.

    Χαριστική, βέβαια, βολή του εθνικού μας γοήτρου η τελευταία "εκσυγχρονιστική" εξαετία Σημίτη. Μα εκείνος είναι "Ευρωπαίος", πιστό και πειθήνιο όργανο των κελευσμάτων των Βρυξελλών. Πού είναι τα εξ Εσπερίας ανταλλάγματα; Πού είναι η προστασία των Ελληνικών συνόρων, καθ’ ότι υποτίθεται ότι είναι και σύνορα Ευρωπαϊκά; Που είναι η αλληλεγγύη της Δύσης, στην οποία "ανήκουμε", όπως έλεγε ο "Εθνάρχης", με τον υπό σχεδιασμό Ευρωστρατό; Δεν "θα 'ταν κάποτε όλα δικά μας", όπως λέει και ο Ρίτσος στον "Επιτάφιό" του, άπαξ και θα γινόμασταν μέλος του ευρωπαϊκού club;

    'Αρα δεν φταίει το γεγονός ότι η Τουρκία είναι η "ευνοούμενη" των Αμερικανών, διότι εδώ και η ίδια η ΕΕ, της οποίας από 20ετίας και πλέον είμεθα πλήρες μέλος, μας αφήνει ακάλυπτους προτιμώντας την τουρκική λυκοφιλία. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας και πρέπει να είμαστε, διότι διαφορετικά βαίνομε ολοταχώς προς καταστροφή, για τον καθημερινό εξευτελισμό που αδιαμαρτυρητί υφιστάμεθα φταίμε εμείς οι ίδιοι και κανένας άλλος. Κοιτάζοντας καθημερινά τον καθρέπτη, δεν βλέπομε το πρόσωπο του Καραγκιόζη, του δουλοπρεπούς αυτού εθνικού ήρωα των Τούρκων, αλλά ούτε και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ορισμένοι προσφάτως δυσέβησαν στο άγαλμά του στην Θεσσαλονίκη. Δεν βλέπομε τίποτε, διότι μεταξύ Ανατολής, Βαλκανίων και Ευρώπης χάσαμε την πολύτιμη Ελληνική μας ταυτότητα, αφήσαμε το κράτος ξαρμάτωτο, σκύψαμε την πλάτη και αφήσαμε τον Τούρκο να βγει στους ώμους μας.

    Η Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη να κυβερνηθεί από ανθρώπους που την αγαπούν και που είναι διατεθειμένοι να εργαστούν σοβαρά και άοκνα για την αναστήλωσή της. Έχει ανάγκη από ένα διακομματικό όργανο που θα χαράξει μια ενιαία, εις βάθος χρόνου και δεσμευτική για όλες τις κυβερνήσεις πολιτική Εξωτερικών, Αμύνης και Παιδείας, των τριών ακρογωνιαίων λίθων της κρατικής μας υπόστασης. Έχει ανάγκη από μία κυβέρνηση με βούληση και προσωπικότητα που θα την απαλλάξει από το δυσβάστακτο φορτίο των μεταναστών, της εγκληματικότητας, των ναρκωτικών και που θα μπορέσει να δώσει οράματα και ιδανικά, ελπίδες και φτερά στις επερχόμενες γενιές, πράγματα που δεν μπορεί να τους δώσει η Σοφοκλέους, ο Big-Brother ή το όνειρο του μπαλλαδόρου. Έτσι και μόνον έτσι θα συνεχίσομε να υπάρχομε σαν φυλή και σαν κράτος. Αλλιώς μπροστά μας είναι μόνο ο γκρεμός και το χάος.

    Κατηγορία: