Κι όμως, η Ελλάδα μπορεί να σωθεί από την χρεοκοπία!

  • Δημοσιεύτηκε: 06 Μάρτιος 2011

    Κλείνουμε σχεδόν ένα χρόνο από τότε που ανακαλύψαμε ότι «δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Ευτυχώς βέβαια για εμάς, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα για να αποφύγει τριγμούς και παράλληλες απώλειες, παρόμοιες με εκείνες που δημιουργήθηκαν από την κατάρρευση της Lehman Brothers, έστησε ένα πρωτόγνωρο, στα ιστορικά χρονικά, μηχανισμό στήριξης 110 δις ευρώ με τον οποίο πορευόμαστε εδώ και κάποιους μήνες.

    Ο ελληνικός λαός, μέχρι σήμερα έχει αντιμετωπίσει την κατάσταση, με πρωτοφανή στωικότητα. Από την άλλη μεριά, οι Έλληνες πολιτικοί αποδεικνύουν κάθε μέρα που περνά, ότι είναι πολλοί λίγοι για την αντιμετώπιση της κατάστασης, περιοριζόμενοι σε μικροπολιτικές συγκρούσεις καφενειακού χαρακτήρα. Φωτεινή εξαίρεση, ο ΛΑ.Ο.Σ. ο οποίος ενώ ξεκίνησε ως ακραίο-περιθωριακό κόμμα, τελικώς κατέληξε το σοβαρότερο, κάνοντας μια μεγάλη υπέρβαση από το στενό ιδεολογικό του πλαίσιο.

    Το πρόβλημα του Χρέους της Ελλάδος έχει μόνο δύο δυνατές λύσεις! Όλες οι υπόλοιπες συζητήσεις είναι άχρηστες:

    Α) Άρνηση πληρωμής του εξωτερικού χρέους και μονομερής αναδιάρθρωση αυτού. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα έρχεται σε ρήξη με την ΕΕ, βγαίνει από την ζώνη του ευρώ και της κόβεται κάθε μορφής διεθνής πίστωση. Μην ξεχνάμε ότι το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας είναι αρνητικό σε πολλά είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα). Κάτι που παραγνωρίζουμε επίσης είναι ότι εκτός από το δημόσιο χρέος, υπάρχει και η εμπορική πίστωση που χορηγούν οι ξένοι πωλητές στους Έλληνες εισαγωγείς για τον διακανονισμό των συναλλαγών αυτών. Σε περίπτωση χρεοκοπίας, όπως είναι φυσικό, οι ξένοι εξαγωγείς θα ζητούν να πληρώνονται τοις μετρητοίς με αποτέλεσμα να καταρρεύσει όλο το εισαγωγικό εμπόριο, αλλά και πολλές εξαγωγικές βιομηχανίες λόγω έλλειψης πρώτων υλών. Η μεγάλη κοινωνική αναταραχή που θα δημιουργηθεί θα καταλήξει ή στην επιβολή κάποιας μορφής στρατιωτικής δικτατορίας (αν υπάρχουν δυνάμεις ικανές για τέτοιες πρωτοβουλίες) ή στην περίφημη «σοσιαλιστική» επανάσταση, που ονειρεύεται ο Τσίπρας και η παρέα του... Επιπλέον υπάρχει ο μεγάλος εθνικός κίνδυνος, μέσα στην αναστάτωση, να επωφεληθούν οι γείτονές μας και να προχωρήσουν σε απόσπαση εδαφών και έλεγχο των σημαντικών γεωπολιτικών σημείων της χώρας (πάμπολλα τα ιστορικά παραδείγματα παρόμοιων καταστάσεων στο παρελθόν).

    Β) Κανονική εξυπηρέτηση του υπάρχοντος χρέους, με την εξάντληση κάθε δυνατότητας ευνοϊκής ρύθμισης που μας δίνουν οι παρούσες οικονομικο-πολιτικές συμμαχίες. Και στην περίπτωση αυτή υπάρχει το καλό και το κακό σενάριο. Ή βρίσκουμε μόνοι μας τις λύσεις μέσω του δρόμου που έχει χαράξει το Μνημόνιο, με κάποιες βελτιωτικές παραλλαγές ή, μετά το πέρας του Μνημονίου το 2012, η χώρα μας θα γίνει ο πρώτος «πελάτης» του μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), ο οποίος παίρνει το 2013 τη σκυτάλη από τον προσωρινό Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Οικονομικής Σταθερότητας (EFSF). Με λίγα λόγια, θα παραμείνουμε υπό ευρωπαϊκή εποπτεία, μέχρι να μπορέσουμε να βγούμε μόνοι μας στις αγορές για αναχρηματοδότηση του χρέους μας.

    Η κυβέρνηση αυτή την στιγμή, προωθεί μια λύση συνέχισης της στήριξης από Διεθνείς Οργανισμούς, η οποία φαίνεται έχει συζητηθεί στα πλαίσια της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τόσο με τον Γάλλο Στράους Καν όσο και με το γερμανικό SPD. Δεν είναι τυχαίο, ότι λίγες ημέρες πριν την σύνοδο κορυφής της 25ης Μαρτίου ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδος του SPD στην Γερμανική Βουλή δήλωσε στους FT, ότι η Μέρκελ θα μπορούσε να βρει κοινοβουλευτική στήριξη σε «γενναίες» πρωτοβουλίες για την κρίση και ότι οι όποιες αντιδράσεις στους μηχανισμούς διάσωσης δεν προέρχονται από το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας αλλά από το έτερο κυβερνητικό εταίρο, το κόμμα των Φιλελευθέρων, που αντιπροσωπεύει πλέον την ευρωσκεπτικιστική τάση της γερμανικής κοινωνίας. Τις πρωτοβουλίες όμως θα συνεχίσει να έχει ο διεθνής παράγων, ενώ εμείς απλά θα εκτελούμε εντολές, γκρινιάζοντας.

    Το καλύτερο όμως για την χώρα, θα ήταν να βρει την δική της λύση για το πρόβλημα! Λύσεις υπάρχουν, είναι σχετικά απλές, αλλά επώδυνες για το παρόν πολιτικό σύστημα. Τα βήματα για έξοδο από την κρίση, με διαφύλαξη και της Εθνικής μας Κυριαρχίας είναι τα εξής:

    1. Πρώτα απ' όλα, για να μπορέσουν οι Έλληνες πολιτικοί να αποκτήσουν ηθική νομιμοποίηση, πρέπει να δώσουν οι ίδιοι το παράδειγμα στον υπόλοιπο λαό, στέλνοντας στην φυλακή, έστω κάποιους, από τους αυτουργούς της παρούσας κατάστασης (δημεύοντας μάλιστα και τις περιουσίες τους) και μειώνοντας στο ελάχιστο το κόστος λειτουργίας του πολιτικού συστήματος (μείωση αριθμού βουλευτών, κατάργηση δημόσιων χορηγιών σε κόμματα και ΜΚΟ, μείωση στο μισό των αποσπασμένων στα κομματικά-βουλευτικά γραφεία). Υπολογίζεται ότι οι σχετικές οικονομίες μπορούν να φθάσουν τα 100-200 εκατ. ευρώ ανά έτος! Αν οι πολιτικοί δεν δώσουν πρώτοι το παράδειγμα, δεν πρόκειται να πετύχει κανένα σχέδιο διάσωσης και δεν υπάρχει νομιμοποίηση να ζητηθεί καμία θυσία από τον ελληνικό λαό.

    2. Άμεση προτεραιότητα του οικονομικού επιτελείου, θα πρέπει να είναι η δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων μέχρι το 2012, όπως ορίζει και το Μνημόνιο. Δηλ. τα έσοδα να καλύπτουν τις δαπάνες του Δημοσίου, πλην τόκων εξυπηρέτησης του χρέους. Το οικονομικό επιτελείο πρέπει να λύσει την κάτωθι εξίσωση:


    2009 2010 2011
    1 Καθαρά έσοδα προϋπολογισμού 48.545 51.434 55.560
    2 Έσοδα δημοσίων επενδύσεων 2.040 2.892 3.922
    3 Σύνολο εσόδων 50.585 54.326 59.482
    4 Δαπάνες τακτικού προϋπολογισμού 62.302 55.633 55.919
    5 Τόκοι 12.325 13.260 15.920
    6 Έξοδα δημοσίων επενδύσεων 9.588 8.500 8.500
    7 Σύνολο εξόδων 84.215 77.393 80.339
    8 Έλλειμμα κρατικού προϋπολογισμού (3-7) -33.630 -23.067 -20.857
    9 Πρωτογενές αποτέλεσμα (8+5) -21.305 -9.807 -4.937
    10 % ΑΕΠ -9,10% -4,20% -2,20%


    Η αύξηση των εσόδων είναι μια δύσκολη υπόθεση, οπότε οι παρεμβάσεις πρέπει να στραφούν σε μείωση των τακτικών δαπανών (-20%, ή με λίγα λόγια να γυρίσουμε στα επίπεδα του 2004), μείωση τόκων στα 13 δις (βλ. κάτωθι), μείωση των δημοσίων επενδύσεων κατά 50% (συμπλήρωση των κονδυλίων μέσω ΣΔΙΤ και ευρω-ομολόγων για μεγάλα έργα υποδομής). Κάθε δαπάνη πρέπει να εξετασθεί διεξοδικά με κριτήριο το όφελος που θα επιφέρει στην προσπάθεια σωτηρίας της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι εθνικά υγιές είναι να καταναλώνουμε ότι εισπράττουμε. Κάθε υπέρβαση είναι μια πισώπλατη μαχαιριά στην Εθνική μας Ανεξαρτησία!

    3. Πρέπει να προχωρήσουμε σε θαρραλέα εκποίηση-αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ύψους 55 δις ευρώ. Είναι αλήθεια, ότι κάθε τέτοια ενέργεια σε συνθήκες πίεσης δεν πετυχαίνει τις βέλτιστες τιμές αγοράς. Μπορεί να γίνει όμως ένα ομόλογο το οποίο θα καλύπτεται με εξασφαλίσεις επί των στοιχείων προς ρευστοποίηση. Τα έσοδα από τις εκποιήσεις θα δεσμεύονται για την εξυπηρέτηση του δανείου. Οι εξασφαλίσεις θα περιλαμβάνουν ενέχυρα επί μετοχών εταιριών, επί δικαιωμάτων χρήσης ή και υποθήκες επί ακινήτων. Το δάνειο πρέπει να έχει ικανοποιητική διάρκεια (7-10 έτη) για να μπορέσουν να γίνουν οι σχετικές ενέργειες με άνεση και στις καλύτερες δυνατές τιμές και όσο το δυνατό χαμηλότερο επιτόκιο (3%-4%). Αυτοί οι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν εύκολα από την αγορά, ακόμα και σε παρούσες συνθήκες.

    4. Επαναγορά χρέους στην δευτερογενή αγορά. Τα έσοδα του ως άνω δανείου πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την επαναγορά των λήξεων των ομολόγων από το 2014 μέχρι 2017 σε τιμή 80%, διαγράφοντας συνολικά αξία χρέους ύψους 67δις Ευρώ κι εξασφαλίζοντας 4 έτη άνευ πληρωμής τοκοχρεολυσίων. Εναλλακτικά το 20% haircut, μπορεί να αντικατασταθεί με 10ετή ή 15ετή ομόλογα μηδενικού επιτοκίου (zero coupon) ή και κουπόνια συμμετοχής σε όποια υπεραξία δημιουργηθεί από την εκποίηση των παγίων που περιλαμβάνονται στις εξασφαλίσεις του νέου ομολογιακού δανείου (δηλ. αν υπάρξει θετική διαφορά μεταξύ της τιμής εκποίησης και τις ανάγκες εξυπηρέτησης του δανείου).


    Ημερομηνία λήξεως Τρέχον κουπόνι % Σύνολο έκδοσης Σημερινή τιμή αγοράς % Προτεινόμενη τιμή αγοράς
    1/11/2014 6,5 4.552.000.000 81,80 80,00 3.641.600.000
    5/20/2014 4,5 8.523.000.000 75,38 80,00 6.818.400.000
    8/20/2014 5,5 12.500.000.000 76,56 80,00 10.000.000.000
    7/20/2015 3,7 9.583.536.000 68,92 80,00 7.666.828.800
    8/20/2015 6,1 8.000.000.000 75,49 80,00 6.400.000.000
    7/20/2016 3,6 7.550.000.000 65,44 80,00 6.040.000.000
    4/20/2017 5,9 5.000.000.000 69,88 80,00 4.000.000.000
    7/20/2017 4,3 11.440.000.000 64,52 80,00 9.152.000.000
    Σύνολο 67.148.536.000 53.718.828.800


    5. Το χρέος των 110 δις προς την Τρόικα πρέπει να επιμηκυνθεί επίσης για 10-15 έτη και το επιτόκιό του να περιορισθεί στο 3%. Επίσης πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα να αυξηθεί το ποσό στα 120 δις για να καλύψει όλες τις λήξεις ομολόγων του 2013. Υπό τις προϋποθέσεις αυτές το χρέος της Ελλάδος στα τέλη του 2013 θα έχει διαμορφωθεί στα 355 δις ευρώ τα οποία θα χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:


    Είδος χρέους Ποσό (δις) % επί του συνόλου
    Χρέος Τρόικα 120 34%
    Καλυμμένο ομόλογο 55 16%
    Υπόλοιπα ομόλογα (λήξεις 2017-2040) 95 27%
    Έντοκα γραμμάτια 85 23%
    Σύνολο 355


    Το χρέος αυτό θα χρειάζεται ετήσιες δαπάνες εξυπηρέτησης περίπου 13 δις ευρώ σε τόκους. Στην ουσία το καθαρό χρέος προς αποπληρωμή θα ανέρχεται σε 300 δις ευρώ, αφού τα 55 δις θα αποπληρωθούν μέσω της εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων που έχουν συνδεθεί μαζί του. Το χρέος αυτό αν συνδυασθεί με πρωτογενή πλεονάσματα και ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 2% ετησίως, μπορεί να αντιμετωπισθεί άνετα από την ελληνική οικονομία σε βάθος χρόνου μέχρι το 2025.

    6. Προσπάθεια να επιτευχθούν στόχοι ανάπτυξης πάνω από 2% από το 2012 και μετά. Το θέμα της ανάπτυξης είναι πολύπλοκο και για να λυθεί απαιτεί παρεμβάσεις σε πολλούς τομείς (συνταγματικές και νομοθετικές αλλαγές, απλοποίηση λειτουργιών, κατάργηση φορέων, αλλά και δημιουργία νέων με συμμετοχή ιδιωτών κ.ο.κ.). Σε κάθε περίπτωση πρέπει να επιλεγούν με προσοχή οι τομείς που θα σηκώσουν το βάρος αυτό, οι οποίοι κατά την γνώμη μου, πρέπει να είναι η γεωργία, η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, η ναυτιλία-μεταφορές, ο τουρισμός και οι χρηματο-οικονομικές υπηρεσίες. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αποκλεισθούν οι εύκολες λύσεις επιδότησης καταναλωτικών δαπανών (και μάλιστα εισαγόμενων αγαθών όπως αυτοκίνητα, κλιματιστικά κ.ο.κ.) ή η κατασπατάληση πόρων σε τομείς με μικρή προστιθέμενη αξία όπως το λιανεμπόριο.

    Χρειάζεται λοιπόν μια καθαρμένη πολιτική ηγεσία να προχωρήσει σε ένα νέο συμβόλαιο με τον Λαό και με τους ξένους εταίρους της, με ένα ξεκάθαρο πλάνο σωτηρίας που θα μας πάει τουλάχιστον μέχρι το 2018. Αν χρειαστεί μάλιστα, το πλάνο αυτό μπορεί να παρουσιασθεί και σε δημοψήφισμα για τα βασικά σημεία του.

    Κατηγορία: