Κύπρος: καθεστωτική πολιτική υποτέλειας, ρεύμα Εθνικής Αντίστασης

  • Δημοσιεύτηκε: 03 Ιούνιος 2010

    Αδέλφια,

    Είναι μεγάλη η συγκίνηση μου και βαθύτατο το αίσθημα τιμής που αισθάνομαι για το γεγονός ότι επιτέλους πραγματοποιείται αυτή η εκδήλωση των αγωνιστικών, μαχητικών πατριωτικών Κινημάτων του Ελληνισμού, τόσο της Μητρόπολης, όσον και της εσχατιάς του Ελληνισμού. Είναι ιδιαίτερα μεγάλη η συγκίνησή μου γιατί έχω το προνόμιο ως πρόεδρος του μαχητικότερου και δυναμικότερου πατριωτικού αντικατοχικού Κινήματος της Κύπρου, να μεταφέρω στην Μητέρα Ελλάδα τον παλμό του αγώνα που διεξάγει ο λαός μας εναντίον της Τουρκικής κατοχής, των ιδεολογικών προγεφυρωμάτων της, τα οποία δυστυχώς αποτελούν την κυβερνώσα κατάσταση και την ηγέτιδα τάξη σήμερα στο νησί. Ιδιαίτερα επιθυμώ να εκφράσω μήνυμα αγωνιστικής αλληλεγγύης και ευχή ταχείας απελευθέρωσης του εκδότη του περιοδικού "Patria" Δημήτρη Παπαγεωργίου. Να εκφράσω επίσης τη βαθειά μου συγκίνηση για την παρουσία στην εκδήλωση όλων εσάς αλλά προπάντων των εκπροσώπων της άλλης εσχατιάς του Ελληνισμού των αλύτρωτων αδελφών μας της Βορείου Ηπείρου.

    Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, Φίλες και φίλοι

    Είναι κοινός τόπος ότι χρόνο με τον χρόνο τα δεδομένα μεταβάλλονται επί το δυσμενέστερον, όσον αφορά τα εθνικά μας θέματα και ιδιαίτερα όσον αφορά τη πορεία του θέματος που ταλανίζει την ιδιαίτερη μας πατρίδα. Χρόνο με τον χρόνο η Τουρκική κατοχή εμπεδώνεται και καμία προοπτική δεν διαφαίνεται οργάνωσης εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα αποτίναξης της και απελευθέρωσης της Κύπρου. Τα τελευταία δε δυο χρόνια από της αναρρήσεως του Κουμμουνιστικού κόμματος στην εξουσία, ο αγώνας του λαού μας, έχει λάβει τον χαρακτήρα αγωνιώδους προσπάθειας εθνικής ύπαρξης. Πλέον ο εχθρός δεν είναι προ των πυλών αλλά είναι εντός των πυλών. Το καθεστώς Χριστόφια αποδύθηκε σε ένα λυσσαλέο αγώνα διάβρωσης των εθνικών υποστυλωμάτων και του εθνικού φρονήματος του Κυπριακού Ελληνισμού και καταδίωξης της Ελληνικής ιδέας οπουδήποτε αυτή εκδηλώνεται, είτε συλλογικά είτε από μεμονωμένα άτομα. Η τοποθέτηση ενός Νεοκύπριου στο Υπουργείο Παιδείας, ο οποίος έχει θέσει ως στόχο ζωής την εφαρμογή της πολιτικής του ΑΚΕΛ, για αλλαγή της Ιστορίας του τόπου δια της μεταβολής του Ελληνοχριστιανικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης και την εισαγωγή αντί αυτού, της λεγόμενης διαπολιτισμικής εκπαιδευτικής μεθόδου και την αθρόα εισαγωγή στα σχολεία όλων των βαθμίδων μουσουλμανοπαίδων και τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών οι οποίοι με τις ευλογίες της σημερινής κυβέρνησης έχουν κατακλύσει την Κύπρο, συνιστά τον ύψιστο κίνδυνο για τους Έλληνες της Κύπρου.

    Και δεν είναι μόνο τα πιο πάνω, η συστηματική προβολή από τα ΜΜΕ που ελέγχει η κυβέρνηση, της λεγόμενης κουλτούρας επαναπροσέγγισης, που στόχο έχει την εξίσωση θύτη και θύματος, την διαγραφή από την συλλογική μνήμη, του γεγονότος της εισβολής, της κατοχής, της προσφυγιάς και των παθών του λαού μας και η αντικατάσταση του από την εμπέδωση της αντίληψης ότι το Κυπριακό είναι δικοινοτική διαφορά, αποτελεί την βασική στόχευση της εξουσίας όσον αφορά το δημόσιο γίγνεσθαι. Πολύ περισσότερο επιχειρείται με κάθε τρόπο, δια της μαζικής πλύσης εγκεφάλου, η εμπέδωση στο λαό αισθημάτων ενοχής για την πρόκληση της τραγωδίας, του τύπου ότι "εμείς φταίμε που ήρθαν οι Τούρκοι γιατί κατά την δεκαετία του 60 σφάζαμε τους "καημένους" τους Τουρκοκύπριους για να πετύχουμε την δημιουργία ενός αμιγώς Ελληνικού κράτους και στην συνέχεια με το πραξικόπημα προσπαθήσαμε να πετύχουμε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, εξοντώνοντας τους "καημένους τους Τουρκοκύπριους"". Εν ολίγοις φταίξαμε και μετά υποστήκαμε τα επίχειρα των ανομιών μας. Αγνοούν οι αφελείς την προδοσία και τα γεωστρατηγικά συμφέροντα. Στο σκοπό αυτό επιστρατεύουν καθεστωτικούς δημοσιογράφους τύπου Μακάριου Δρουσιώτη και προβάλλουν εκπομπές στον κρατικό τηλεοπτικό δίαυλο όπου εμφανίζουν άτομα, εμφανώς καθοδηγούμενα, και από τις δυο κοινότητες της Κύπρου τα οποία μονότονα επαναλαμβάνουν πόσο καλά περνούσαν οι δυο κοινότητες και πόσο κακό έκανε υποτίθεται ο κακός και μισαλλόδοξος εθνικισμός, κυρίως ο Ελληνικός, ο οποίος διαχώρισε τις δυο κοινότητες και έφερε τον όλεθρο. Στα σχολεία όλων των βαθμίδων τίθεται ως στόχος της χρονιάς η καλλιέργεια κουλτούρας επαναπροσέγγισης με το τούρκικο στοιχείο, παρά την αντίδραση της μεγάλης πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων και οργανώνονται δήθεν πολιτιστικές εκδηλώσεις όπου προσκαλούνται Τούρκοι μαθητές και συγκροτήματα χορού για να αποδειχθεί δήθεν η ομοιότητα των Ελληνικών και Τούρκικων παραδόσεων στην Κύπρο. Διαπράττουν ακόμα και το ανοσιούργημα να εκδράμουν διάφοροι Νεοκύπριοι επαναπροσεγγιστές στα κατεχόμενα, με έξοδα του Υπουργείου Παιδείας και πιο συγκεκριμένα στο κατεχόμενο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου, όπου υποχρεώνουν τους μαθητές των εγκλωβισμένων να τραγουδούν ενώπιον μικτού Ελληνοτουρκικού ακροατηρίου, στο οποίο μετέχουν και έποικοι εισβολείς, Ελληνικά τραγούδια παραδοσιακά και σύγχρονα στα Τούρκικά. Επαίρονται γιʼ αυτό τους το κατόρθωμα και το προβάλλουν από την τηλεόραση.

    Προσπαθούν να μας καταντήσουν ένα λαό δούλων της κατανάλωσης. Ένα λαό που έχει το σύνδρομο της εθνικής αυτοαναίρεσης, ένα πρωτόγνωρο για τον πλανήτη φαινόμενο που είναι πολύ επικίνδυνο και καταστροφικό για την ύπαρξη ενός λαού με χιλιάδες χρόνια Ιστορία, προσφορά και συμμετοχή σʼ όλες τις εκφάνσεις του παγκόσμιου πολιτισμού.

    Φυσικά όλη αυτή η μεθοδολογία αφελληνισμού του τόπου και του κατατρεγμού της Ελληνικής συνείδησης και καταδίωξης του Ελληνότροπου χαρακτήρα του, δεν θα μπορούσε να περάσει αμαχητί, παρά τα φαινόμενα παρακμής που διακρίνουν τον λαό μας τα τελευταία χρόνια. Μετά το πρώτο μούδιασμα από την εκλογή Χριστόφια άρχισαν να εκδηλώνονται φωνές αντίστασης οι οποίες επεσήμαναν τα κακώς κείμενα και άρχισαν να καταγγέλλουν τα φαινόμενα αυταρχισμού και αφελληνισμού. Σιγά-σιγά συμπύχθηκαν πολιτικά κινήματα και οργανώσεις αντίστασης τα οποία με διάφορους τρόπους παρέμβασης άρχισαν να διατυπώνουν πολιτικό λόγο ο οποίος κατέτεινε στην διαφώτιση του λαού και στο ξεσκέπασμα των αντεθνικών μεθοδεύσεων που στρέφονταν σε βάρος του. Οι αρατές πολιτικές πράξεις της Κυβέρνησης Χριστόφια και των συνοδοιπόρων τους, οι οποίες κατέδειξαν πασιφανώς ότι δεν ορρωδούσε προ ουδενός προκειμένου να καταστήσει πράξη τις ιδεοληψίες του, και εδώ εννοούνται οι άνευ ανταλλάγματος παραχωρήσεις προς τους Τούρκους, όπως π.χ. παραμονή εποίκων, εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη ψήφος κ.τ.λ. οδήγησαν διάφορους ανήσυχους πολίτες στην δημιουργία πατριωτικών, αντικατοχικών κινημάτων αντίστασης. Μεταξύ αυτών πρωτοπόρο το Κίνημά μας.


    Τα κινήματα αυτά οργανωμένα, πολλές φορές, σε συντονιστική επιτροπή με διαλέξεις, αρθρογραφία, ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, αντικατοχικές πορείες και εκδηλώσεις και άλλους τρόπους αγώνα, ύψωσαν φωνή αντιπολίτευσης στις μεθοδεύσεις. Αυτό κάποιες φορές το πλήρωσαν με το κόστος της περιστολής των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων, της παρακολούθησης τους από τις κρατικές και παρακρατικές υπηρεσίες του καθεστώτος, την άσκηση απειλών σε βάρος τους, τους συχνούς προπηλακισμούς τους από θρασύτατους καθεστωτικούς, μη αποκλειόμενης, μερικές φορές, και της σύλληψης και κατηγορίας τους. Τα πιο πάνω βεβαίως, όπως μπορώ να σας διαβεβαιώσω, όχι μόνο δεν οδήγησαν στην υποστολή της σημαίας του αγώνα και στο καταλάγιασμα του ρεύματος αντίστασης, αντίθετα τα πιο πάνω ενδυνάμωσαν τα κινήματα αντίστασης, κατέστησαν κοινό τόπο τα μηνύματα τους, σε σημείο που τα απαξιωμένα από το λαό καθεστωτικά κόμματα, να προσχωρούν στις ιδέες τους, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση Χριστόφια και το κουμμουνιστικό κόμμα ΑΚΕΛ, να είναι σήμερα απελπιστικά μόνο στην εφαρμογή της πολιτικής τους. Η αδιέξοδη πολιτική που ακολουθούν έχει αποτύχει πανηγυρικά, ωστόσο οι μονομερείς παροχές προς τον εχθρό έχουν απομείνει ως διαπραγματευτικό κεκτημένο και μοχλός πίεσης από τον διεθνή παράγοντα σε βάρος μας, ακόμα και μετά την αποκαθήλωση του Ταλάτ από την ηγεσία του Κατοχικού καθεστώτος.

    Η ίδρυση και δράση όλων αυτών των Κινημάτων ήταν η απάντηση της σιωπηράς πλειοψηφίας του λαού ενάντια στα υπό αποσύνθεση και ανάξια πια πολιτικά κόμματα όλου του πολιτικού φάσματος που έχουν καταντήσει περιγέλαστα και γραφικά, χωρίς καμιά δυνατότητα να λύσουν τα οποιαδήποτε, κοινωνικά, οικονομικά αλλά προπάντων εθνικά προβλήματα που ταλανίζουν το τόπο. Είναι η τροχοπέδη στο συνεχόμενο ολίσθημα των λεγόμενων εκπροσώπων του λαού μέσα στην αμαρτωλή σήμερα Βουλή των Αντιπροσώπων.

    Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, συναγωνιστές, φίλοι και φίλες, μεταξύ των Κινημάτων που συναποτελούν το αντικατοχικό ρεύμα εθνικής αντίστασης στην Κύπρο, προέχουσα θέση κατέχει το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης. Στο Κίνημα συσπειρώνονται από τα πιο ανήσυχα και δημιουργικά ιδεολογικά στοιχεία του Κυπριακού Ελληνισμού, ένα σύνολο εκλεκτών συναγωνιστών που προέρχονται απʼ όλες τις κοινωνικές τάξεις του λαού μας, οι οποίοι από την επομένη της ανόδου του Χριστόφια στην εξουσία, έταξαν ένα σκοπό, την αποδόμηση του και την παρεμπόδιση των εξυφαινομένων σχεδίων σε βάρος της ύπαρξης και της ταυτότητας του Κυπριακού Ελληνισμού. Αυτό μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ήδη επετεύχθη σε μεγάλο βαθμό. Όπως προανέφερα η Κομμουνιστική Κυβέρνηση είναι πολιτικά απομονωμένη με θλιβερό συνεπίκουρο τον ηγέτη του πάντοτε κρατικοδίαιτου και εξουσιολάγνου Δημοκρατικού Κόμματος, Μάριο Κάρογιαν.

    Αυτό επετεύχθη με πολλή σκληρή δουλειά με μαχητικό ιδεολογικό αγώνα, με μόνο εφόδιο την ψυχή, το φρόνημα, την αγάπη προς την πατρίδα και την πίστη στα πεπρωμένα της Φυλής, με πενιχρά οικονομικά μέσα και χωρίς την ενίσχυση μεγαλόσχημων και εξωνημένων παραγόντων, όπως άλλα Κινήματα. Φυσικά ο αγώνας κάθε άλλο παρά εύκολος είναι. Ο δρόμος για το Κίνημα μας, δεν ήταν και δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Το Ακελικό Κράτος, κατά τα δυο αυτά χρόνια μετήλθε και μετέρχεται κάθε είδους μέσον, στα πλαίσια μιας λυσσαλέας προσπάθειας να καταπνίξει την φωνή μας, να μας φιμώσει και να μην αφήσει τα μηνύματα μας να καταστούν κτήμα της μεγάλης μάζας του Κυπριακού Ελληνισμού. Πολλοί συναγωνιστές μας έχουν υποστεί την ανελέητη επίθεση του καθεστώτος. Συνελήφθησαν και συλλαμβάνονται συναγωνιστές επειδή διανέμουν φυλλάδια αντικατοχικού περιεχομένου, εκφράζουν την άποψη τους και αρθρώνουν αντιπολιτευτικό λόγο. Διασύρονται στους χώρους εργασίας τους, καλούνται για ανάκριση άνευ λόγου και αιτίας στα αστυνομικά τμήματα, προπηλακίζονται και δέχονται απειλές για τη ζωή τους από όργανα του καθεστώτος. Ακόμα και ο ίδιος ο Πρόεδρος του Κινήματος απειλήθηκε από ανώνυμο παρακρατικό, ο οποίος αποδείχθηκε ότι ήταν μέλος της Ακελικής Επαγρύπνησης. Οι συνεδριάσεις, οι συγκεντρώσεις και οι εκδηλώσεις του Κινήματος μας παρακολουθούνται από μέλη των Μυστικών Υπηρεσιών.

    Γιατί όμως το Κίνημα μας μεταξύ όλων των άλλων Κινημάτων έχει επισύρει την μήνιν του καθεστώτος Χριστόφια σε σημείο που ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστόφιας να απευθύνει προσωπική προειδοποίηση κατά του Προέδρου του; Είναι επειδή το Κίνημα δεν δειλιάζει, δεν μασάει τα λόγια του, δεν στρογγυλεύει το πολιτικό του λόγο, δεν υποστέλλει την σημαία του αγώνα, και πολιτεύεται με ήθος. Είναι γιατί έχει επιτύχει, για πρώτη φορά μετά τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ, να καταστήσει ισότιμο μέρος του δημοσίου λόγου τις εθνικές ιδέες, οι οποίες ήταν μέχρι τώρα υπό διωγμό. Με την ποιοτική του αρθρογραφία στον ημερήσιο και εβδομαδιαίο τύπο, έχει κερδίσει την εκτίμηση για την ποιότητα του λόγου του, ακόμα και των πολιτικών του αντιπάλων, έστω και αν αυτοί διαφωνούν με τις ιδεολογικές του προτάσεις. Είναι πάνω απʼ όλα ο ρηξικέλευθος πολιτικός του λόγος ο οποίος συγκρούεται με το κατεστημένο, δεν αναμασά τα τετριμμένα και θέτει για πρώτη φορά επί τάπητος το ζήτημα της κατοχής και της απελευθέρωσης του τόπου. Σε μια εποχή, που ακόμα και οι πολιτικοί αντίπαλοι του Χριστόφια, μιλούν παραπλανητικά για την περιβόητη επανένωση, το Κίνημα θέτει ξεκάθαρα το ζητούμενο που είναι η μεθόδευση του αγώνα για να έρθει η αγία μέρα που θα υψωθεί η Ελληνική σημαία στο φρούριο της Ελεύθερης Κερύνειας και που νικηφόρος ο Ελληνικός στρατός θα παρελάσει στην κεντρική λεωφόρο της πόλης, η οποία ονομάζεται Λεωφόρος Ελλάδας.

    Το Κίνημα είναι η μόνη πολιτική οργάνωση στον Κυπριακό χώρο που έχει θέσει μια ξεκάθαρη στρατηγική και στοχοθεσία η οποία να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής και να αποκρούει τις εγχώριες και αλλότριες επιβουλές σε βάρος του λαού μας αλλά και ευρύτερα του έθνους. Αυτή συνοψίζεται στην θεώρηση των τριών σταδίων και στην μεθοδολογία των τριών ομοκέντρων κύκλων.

    Πρώτον: Να αποκρουσθεί και να αποφευχθεί δια παντός τρόπου η επιβολή νόθας λύσης τύπου Ανάν η οποία μεθοδεύεται από τον διεθνή παράγοντα με την συνδρομή του καθεστώτος Χριστόφια και δυστυχώς της Κυβέρνησης Παπανδρέου.

    Δεύτερον: Όταν αποφευχθεί ο κίνδυνος νόθας λύσης να αναληφθεί εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας, ο οποίος θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα, διπλωματικά, πολιτικά, οικονομικά μη αποκλειομένων και των στρατιωτικών ώστε, όταν είμαστε έτοιμοι να διεκδικήσουμε την απελευθέρωση της Κύπρου αλλά και των άλλων αλύτρωτων περιοχών και την επάνοδο του Ελληνικού πληθυσμού στις πατρογονικές του εστίες.

    Τρίτον: Όταν επιτευχθούν οι πιο πάνω στόχοι να διασφαλίσουμε την άσκηση από τον Κυπριακό Ελληνισμό του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης, που για μας είναι μονοσήμαντο και σημαίνει την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, πράγμα που εμείς θα προτείνουμε όταν έρθει αυτή η άγια ώρα.

    Με τα πιο πάνω ήθελα να περιγράψω πώς έχει η πολιτική κατάσταση στην Κύπρο αυτή την στιγμή, ποιες οι μεθοδεύσεις του καθεστώτος και πώς το Κίνημά μας αποκρούει τις μεθοδεύσεις αυτές. Στον αγώνα αυτό επιδιώκουμε την αλληλεγγύη σας όπως και εμείς θα συνδράμουμε αβίαστα στον αγώνα που διεξάγει ο μητροπολιτικός Ελληνισμός, για την αποτίναξη της κατοχής των διεθνών κερδοσκόπων και του ΔΝΤ, αλλά και στον αγώνα του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου για την ελευθερία τους. Για μας κάθε κινδυνεύουσα γωνιά της Ελληνικής πατρίδας είναι δική μας γωνιά και συστρατευόμαστε με όλους εσάς για την αντιμετώπιση των επιβουλών από όπου και αν προέρχονται, καθοδηγούμενοι από το όραμα της αιώνιας Ελλάδας η οποία προώρισται να ζήσει και θα ζήσει.

    Θα τελειώσω με τους στίχους του μεγάλου ποιητή της Κύπρου, Βασίλη Μιχαηλίδη που εξέφρασε μοναδικώς τους προαιώνιους πόθους των Ελλήνων της Κύπρου. Είναι λόγια του μάρτυρα Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στους Τούρκους δημίους του λίγο πριν οδηγηθεί στην αγχόνη μαζί με άλλους κληρικούς και λαϊκούς στις 9 Ιουλίου 1821. "Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνόκαιρη του κόσμου κανένας δεν ευρέθηκε για να την εξαλείψει. Κανένας γιατί σκέπει την από τα ύψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί όντας ο κόσμος λείψει..."


    Το κείμενο αποτελεί την ομιλία του Κρίνου Μακρίδη στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσε το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης με το περιοδικό "Patria" στην Αθήνα την Τετάρτη 26 Μαΐου 2010.
    Κατηγορία: