Μία αντιεμπορική κυβέρνηση

  • Δημοσιεύτηκε: 13 Απρίλιος 2005

    Θα έλεγε κανείς πως όταν ένα κόμμα είναι αντιπολίτευση για πολλά χρόνια (αθροιζόμενα είκοσι με μια μικρή παρένθεση), τότε θα έπρεπε κάτι να έχει μάθει σχετικά με τα προβλήματα που μαστίζουν την πατρίδα. Αφού ως αντιπολίτευση αντιδρούσε και στιγμάτιζε (ορθά) τις τότε κυβερνήσεις, μάλιστα πολλές φορές με «ευαισθησία» που συγκινούσε πολλούς συμπολίτες μας, τόσο πειστική ήταν τα τελευταία χρόνια που αρκετοί ψήφισαν ώστε να αναδειχθεί κυβέρνηση αυτής της ταλαιπωρημένης χώρας, με άνετη πλειοψηφία. Εμφάνιζε προτάσεις σωτηρίας, δήλωνε υπέρμαχος των ασθενέστερων «τάξεων», συμπαραστάτης των μικρομεσαίων και των εμπόρων, και συνομιλητής του κεφαλαίου προς χάριν της ομαλής κοινωνικής συνοχής.

    Βουβά όμως μένουν τα χείλη των πολιτών που πίστεψαν και ήλπισαν, σε μία νέα αλλαγή που θα είναι μάλιστα για όλη την κοινωνία, για όλους τους ΄Έλληνες! Δεκατρείς μόλις μήνες μετά και η απογοήτευση διαπερνά ξεθεμελιώνοντας κάθε ελπίδα που υπήρχε, και είναι βαθιές οι ρίζες της απογοήτευσης διότι έχει διάρκεια δεκαετιών.

    Αφού πρώτα είχε ευνουχιστεί από τις διεθνιστικές ιδεοληψίες, οι κυβερνώντες άφησαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και να αλλοιωθεί η «εργατική τάξη» από την αθρόα λαθρομετανάστευση. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας στην Ελλάδα, αλλά και της απεμπόλησης κεκτημένων των εργαζομένων προς χάριν των ανασφάλιστων και χαμηλόμισθων λαθρομεταναστών ώστε να έχουν αυτοί εργασία και να μην πεινάσουν. Αλλά το κυριότερο, για να μην μας περάσει η ιδέα πως μπορεί να είμαστε ρατσιστές! Μέγα σύμπλεγμα.

    Για δε την οικονομικά «άρχουσα τάξη» ή αλλιώς «μεγαλο-κεφαλαιούχους» δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Έτσι και αλλιώς η οικονομική αιμορραγία προς το εξωτερικό υπήρχε, ακόμη και πριν την ένταξη στην Ε.Ε. και στην ΟΝΕ όπου τα πράγματα απλοποιήθηκαν ακόμη περισσότερο.

    Εκεί που η ελληνική οικονομία μπορούσε να «ακουμπήσει», ήταν η λεγόμενη «μεσαία τάξη». Μικρομεσαίοι, έμποροι, αγρότες και ελεύθεροι επαγγελματίες γενικώς. Αυτή ήταν η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Αυτή λοιπόν οι απίστευτα ανίδεοι διαχειριστές του μέλλοντός μας επιδόθηκαν να διαλύσουν.

    Διότι δεν μας έφθαναν οι αναδουλειές που λέει και ο λαός μας, παραδίδουν μεγάλο μέρος της αγοράς στην εισαγόμενη εμπορική μετανάστευση από την Κίνα. Οι ραγιάδες της εξουσίας νομίζουν πως εάν ανοίξουμε εμείς την αγορά μας στους Κινέζους ότι θα μπορούμε και εμείς να «διεισδύσουμε» στην Κίνα! Και εδώ πάλι για τους μεγαλοδιαπλεκόμενους δουλεύουν, διαλύοντας την ελληνική βιοτεχνία σε όλες τις μορφές της.

    Δεν έχουν όμως όρια τα μέτρα καταστολής και αποσυντονισμού σε βάρος των μικρομεσαίων. Πώς αλλιώς μπορεί να θεωρηθεί το συνεχές ωράριο. Την στιγμή που δεν υπάρχει δουλειά, αυτοί επιβάλλουν εξοντωτικό οράριο που υποχρεώνει τις επιχειρήσεις σε πρόσθετα έξοδα με πρόσληψη νέου προσωπικού, υπερωρίες και λειτουργικά έξοδα. Ζήλεψαν την Κίνα όπου το οράριο των εργαζομένων είναι 12 με 16 ώρες ημερησίως. Δεν δείχνουν να νοιάζονται πως έτσι τινάζονται στον αέρα οικογενειακές επιχειρήσεις. Εκτός βεβαίως εάν το ζητούμενός είναι να επιβιώσουν μόνον τα πολυεθνικά και ντόπια πολυκαταστήματα...

    Ποια σοβαρή κυβέρνηση ή ποιο σοβαρό υπουργείο μπορεί να ανακοινώσει την αύξηση του Φ.Π.Α. εντός ολίγων εικοσιτετραώρων; Την στιγμή που είχε δηλώσει μάλιστα ο ίδιος ο υπουργός στον 'Αδωνι Γεωργιάδη (υπεύθυνο Τύπου του ΛΑΟΣ) πριν τέσσερις μόλις μήνες ότι δεν θα το έπραττε. Μόνον άσχετοι ή πανικόβλητοι κυβερνώντες δεν αντιλαμβάνονται πως απαιτείται τουλάχιστον ένας μήνας λογιστικής και εν γένει διαχειριστικής προσαρμογής, και αυτό μετά την ολοκληρωμένη και έγγραφη ενημέρωση όλων των ενδιαφερόμενων.

    Αναρωτιέται κανείς πλέον πού μπορούν να φθάσουν αυτοί οι άνθρωποι στον πανικό τους. Το σίγουρο είναι πάντως πως υπάρχει κίνδυνος μέγας να δημιουργηθεί πανικός στην ίδια την πληγωμένη αγορά και τότε το φαινόμενο της Αργεντινής θα φαντάζει ασήμαντο. Η Πατρίδα κακοποιείται επικίνδυνα από ανίκανους διαχειριστές της εξουσίας. Η Πατρίδα έχει ανάγκη την συμπαράσταση και διακυβέρνηση από αυτούς που αγωνιούν ειλικρινά γι΄ αυτήν, από αυτούς που την αγαπούνε ολόψυχα.

    'Αλλος δρόμος δεν υπάρχει, πρέπει όλοι οι Έλληνες πατριώτες να οργανωθούμε μέσα στην κοινωνία, σε κάθε κλάδο. Δύσκολα στην αρχή αλλά σίγουρα στην συνέχεια. Όλοι εμείς οι ελεύθεροι επαγγελματίες πρέπει να αντιδράσουμε, πρώτα βεβαίως ως ελεύθεροι ΄Έλληνες, αλλά και ως επαγγελματίες που στηρίζουν την οικονομία της κοινωνίας και της Πατρίδας. Μην αδρανούμε, ας πάρουμε πρωτοβουλίες. Πατριωτικό κίνημα υπάρχει πλέον στην Ελλάδα. Ας το δυναμώσουμε, με κάθε τρόπο, όλοι μαζί να θεμελιώσουμε την Εθνική Αντιπολίτευση. Για την Ελλάδα, πάντα για την Ελλάδα!

    Κατηγορία: