Μα ήθελα να 'ξερα, δεν υπάρχει στρατός να μας σώσει;

  • Δημοσιεύτηκε: 16 Νοέμβριος 2004

    Η φράση αυτή δεν ανήκει σ' εμάς. Ανήκει σε μία ηθοποιό - την ακούσαμε δε και από συμπρωταγωνιστή της, από αυτές που για ώρες ήταν αποκλεισμένες στο Αστυνομικό τμήμα του Εχίνου της Ξάνθης, το οποίο επολιορκείτο από έξαλλα πλήθη μουσουλμάνων. Η ζωή επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις, αλλά ότι θα φτάναμε κάποτε - παραμονές και της 17ης Νοεμβρίου - να ζητείται η επέμβαση του στρατού από άτομα των γραμμάτων και των τεχνών για να επιβληθεί η τάξη στο εσωτερικό της χώρας ξεπερνά και τα πιο άγρια όνειρα ή ...εφιάλτες μας.

    Βεβαίως, καλό θα ήταν να εκληφθούν όλα αυτά ως ένα πολύ σοβαρό μάθημα - απευθυνόμεθα σε όλους αυτούς τους δημοσιογράφους, ηθοποιούς, σκηνοθέτες, φιλοσόφους, πολιτειολόγους και άλλους λοιπούς εγγραμμάτους της Αριστεράς - για να αντιληφθούν ότι ο πολυπολιτισμός που οραματίζονται περιέχει δεσμεύσεις της Ελευθερίας και της ελευθεριότητός τους, τις οποίες ή δεν έχουν αντιληφθεί ή απλά τις αποσιωπούν. Καλό θα ήταν την επόμενη φορά να μην επιδείξουν ασέβεια στην πίστη και τις παραδόσεις του λαού μας, ασέβεια η οποία προέρχεται από την βαθύτατη κατά βάσιν αμάθειά τους. Κι αυτό διότι πλέον γνωρίζουν τι τους αξίζει γι' αυτήν τους την στάση, με την σφραγίδα και την βούλα του Ελληνικού κράτους, βεβαίως, βεβαίως...

    Εμείς βεβαίως, δεν έχουμε σκοπό να δικάσουμε κανέναν, πόσο μάλλον όταν δεν έχει αποδειχθεί τίποτε. Καλούμε όμως όλους να αναλογιστούν, εάν τέτοιες καταστάσεις συμβαίνουν σε "πολυπολιτισμικά - πολυθρησκευτικά" περιβάλλοντα, προϊόντα πολυετών και ιστορικών συγκυριών, όπως η Θράκη, τι μπορεί να συμβεί στα πολυπολιτισμικά μορφώματα που βιαίως προσπαθούν κάποιοι προοδευτικοί να επιβάλλουν παντού πλέον γύρω μας;

    Πέραν όμως της πολιτισμική και θρησκευτικής διαστάσεως του θέματος υπάρχει και η εθνική. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί που μετέδωσαν τα γεγονότα απέκρυψαν επιμελώς ορισμένα στοιχεία, τα οποία, ωστόσο κατάφεραν να ακουστούν και θα παρατεθούν σε συγκεκριμένο άρθρο που ετοιμάζουν οι Ελληνικές Γραμμές. Μετά και από το ΑΛΑΧ ΑΧΜΠΑΡ που όλοι ακούσαμε να κραυγάζει το μανιασμένο πλήθος του Εχίνου και τις χιλιοειπωμένες ύβρεις για τις ηθοποιούς της τηλεοπτικής σειράς, ακούστηκε επανειλημμένος κάτι πολύ πιο σημαντικό. Η επανάληψη ενός συνθήματος, το οποία εμπεριείχε την φράση Turkiya ή Turkiye, η οποία μεταφράζεται ως "Εδώ είναι Τουρκία". Η παρουσία του Τούρκου προξένου στην περιοχή, καθώς και μουσουλμάνων βουλευτών και δημοσιογράφων, εντείνουν τις υποψίες ότι το περιστατικό δεν είναι και τόσο τυχαίο.

    Θα θέλαμε λοιπόν να υπογραμμίσουμε, αφενός την "άσχετη" δήλωση της κυβερνήσεως, η οποία, εμμέσως, στο όνομα της ελληνοτουρκικής φιλίας δίκασε και κατεδίκασε τους ηθοποιούς, που εδάρησαν υπηρετώντας αυτήν ακριβώς την φιλία λέγοντας: «Θέση της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και της ελληνικής πολιτείας είναι ο απόλυτος σεβασμός της ιερότητας των χώρων λατρείας όλων των θρησκειών. Οι αρμόδιες αρχές έχουν ήδη επιληφθεί του ζητήματος που έχει προκύψει από τηλεοπτική παραγωγή επεισοδίου ιδιωτικού συνεργείου στο χωριό Εχίνος».

    Αφετέρου, θέλουμε να παραθέσουμε τα λόγια της Νίνας Λοτσάρη, πρωταγωνίστριας της τηλεοπτικής σειράς "Αρχιπέλαγος" και σολίστ της λυρικής σκηνής, η οποία δεν διστάζει σε συνέντευξή της στην σημερινή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (18.11.2004) να πει τα εξής: "Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι άνθρωποι που πρώτα από όλα, αντιμετωπίζουν τις γυναίκες εξευτελιστικά. Το ζήσαμε τόσο έντονα, αφού αυτό που φώναζαν ήταν 'να βγουν έξω οι γυναίκες', όχι ακριβώς έτσι, άλλο επίθετο χρησιμοποιούσαν..., 'να τις εκτελέσουμε', 'εδώ θα γίνει ο τάφος τους' κ.λπ. Ήταν έτοιμοι να μας λιθοβολήσουν" [...] "Σ' αυτήν την περιοχή μόνο το έδαφος είναι ελληνικό. Η επικράτεια είναι τουρκική. Είναι κράτος εν κράτει. Ένιωθα ότι ζούσα στην πραγματικότητα το Εξπρές του Μεσονυχτίου. Ότι βρισκόμουν σε ένα αστυνομικό τμήμα στην Τουρκία και όχι στην Ελλάδα. Έμπαιναν μέσα ο μουσουλμάνος βουλευτής της Ροδόπης, ο Αχζίμ κάτι (εννοεί μάλλον τον Ιλχάν Αχμέτ), ένας δημοσιογράφος Τούρκος (εννοεί μάλλον τον Αμπντουλαχίμ Ντεντέ, γνωστό για τις προσπάθειές του να δημιουργήσει εθνικό τουρκικό μειονοτικό ζήτημα στην Ελλάδα με την "Τουρκική Μειονοτική Κίνηση"), οι εκπρόσωποί τους μας απειλούσαν και μας έλεγαν ότι δεν θα φύγουμε ζωντανοί από κει μέσα εάν δεν ζητήσουμε συγγνώμη κ.ά. Αλλά εμείς δεν μπορούσαμε να ζητήσουμε συγγνώμη για κάτι που δεν κάναμε. Αυτό ήταν ξεκάθαρο για εμάς. Μας το ζητούσαν με απειλητικό ύφος κι εμείς περιμέναμε, εις μάτην, την κυβέρνησή μας να επέμβει".

    Ψάξαμε στον τοπικό τύπο της Θράκης να βρούμε σχετικές αναφορές. Ακόμη και σε έντυπα που διακρίνονται για την σοβαρότητα που επιδεικνύουν στο θέμα της μουσουλμανικής μειονότητος και της δράσεως του τοπικού προξενείου. Έντυπα που επί ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν δίσταζαν να βροντοφωνάξουν για την μειοδοτική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τους κινδύνους που διατρέχει η Θράκη μας. Δυστυχώς, μοιάζει να υπάρχει γραμμή το θέμα να υποβαθμιστεί. Από την άλλη βρήκαμε την άλλη εκδοχή στις γραμμές της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, η οποία για τους δικούς της λόγους, είτε θέλοντας να καταδείξει την ανοησία και αδυναμία της νυν κυβερνήσεως να χειριστεί το ζήτημα είτε για να συμβάλει, όπως μας έχει συνηθίσει, στην ανάδειξη τουρικικής εθνικής μειονότητος στην Θράκη, δεν έκοψε την συνέντευξη της Νίνας Λοτσάρη.

    Εμείς, έχουμε ασχοληθεί διεξοδικά στο παρελθόν με το ζήτημα της Θράκης, της μουσουλμανικής μειονότητος, της παρανόμου δράσεως του τουρκικού προξενείου και της προσπάθειας που γίνεται να "κοσοβοποιηθεί" αυτή η παραμελημένη από το κράτος περιοχή της πατρίδος μας. Ερωτούμε όμως την κυβέρνηση, όταν με τόση ευκολία και βασιζόμενη στην μαρτυρία του όχλου δικάζει και καταδικάζει, τι έχει να πει σε όλους αυτούς που άκουσαν αυτόν τον όχλο να φωνάζει "Εδώ είναι Τουρκία"; Και για να κλείσουμε, όπως ξεκινήσαμε, εμάς "ποιος θα μας σώσει" τώρα που με τις ευλογίες της άρχιζαν οι Βαχαβιστές να χτίζουν τζαμιά και στην Αθήνα;

    Κατηγορία: