Οι αναρχικοί και οι απολογητές τους

  • Δημοσιεύτηκε: 22 Μάρτιος 2007

    Κυρίαρχο θέμα στα ειδησεογραφικά δελτία των τελευταίων ημερών αποτελούν οι συγκρούσεις της Αστυνομίας με φοιτητές και αναρχικούς. Η χώρα, ανάμνηση κράτους, ολισθαίνει προς την ασυδοσία και την ακυβερνησία, όπου ο καθένας, ειδικά αν ανήκει στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς, μπορεί με σχετική ατιμωρησία να κάνει οτιδήποτε.

    Και ερχόμαστε στο πρόβλημα των αναρχικών. Κατ' αρχήν είναι αξιοπερίεργη, η εμμονή ορισμένων να αποκαλούν αυτά τα άτομα ως "φερόμενους αναρχικούς". Αλήθεια τι σημαίνει αυτό; Είδε ποτέ κάποιος διανοούμενους αναρχικούς να διαμαρτύρονται για τα αδικήματα που διαπράττουν ορισμένοι "δήθεν αναρχικοί"; Γιατί κάποιοι ασχολούνται με φανταστικούς διαχωρισμούς, μεταξύ πραγματικών και δήθεν αναρχικών; Οι πρακτικές τους άλλωστε μαρτυρούν και την ταυτότητα τους. Δεν χρειάζεται να γινόμαστε βασιλικότεροι του βασιλέως, δίνοντας υπόσταση σε σκιώδεις ιδεολογίες.

    Οι αναρχικοί, αντλούν από μια μεγάλη δεξαμενή συγγενικής και τελευταία αλλότριας, κοινωνικής και ιδεολογικής προέλευσης, σε σχέση με την πολιτική ταυτότητά τους. Αυτό σημαίνει πως η προπαγάνδα, και κυρίως η ανοχή που συνοδεύει κάθε τους πράξη, φέρνουν αποτέλεσμα, με επακόλουθο την στρατολόγηση πολλών νέων συμπαθούντων. Αποτελεί δε απόδειξη ιδεολογικής ανυπαρξίας και παρακμής της Δεξιάς στην χώρα, η ηρωοποίηση των εκπροσώπων αυτής της υποκουλτούρας και των απολογητών τους. Αυτή η φιλοτρομοκρατική στάση της ελληνικής κοινωνίας, σκόπιμα καλλιεργημένη, κατακρίνεται από πολλούς στο εξωτερικό, ενώ εδώ αποσιωπάται τελείως, θεωρούμενη ως φυσική!

    Παράλληλα η Αστυνομία δέχεται κατηγορίες από τους ίδιους που δημιουργούν τα επεισόδια για μη σύλληψη των αναρχικών και άσκοπη σύλληψη φοιτητών. Όμως οι ίδιοι οι φοιτητές και οι καθηγητές καλύπτουν, μέσα στις πορείες τους, τους αναρχικούς. Μάλιστα αρκετοί αναρχικοί, είναι και φοιτητές. Η μέθοδος γνωστή: Ξεκινώντας η πορεία, οι διαδηλωτές είναι μαζεμένοι σε τμήματα, ανάλογα με την ομάδα που εκπροσωπούν. Μέσα σε ορισμένα τμήματα, υπάρχουν αρκετοί κρανοφόροι, αναμεμιγμένοι, και αρκετοί «διαδηλωτές», που έχουν μαντήλια που σε ανύποπτο χρόνο τα ανασηκώνουν. Παράλληλα, χρησιμοποιούν το περιεχόμενο των σακκιδίων, που αρκετοί πάλι έχουν, δηλαδή μολότωφ, ξύλα κ.α. Στην συνέχεια επιτίθενται, και αν δυσκολευτούν, βάσει σχεδίου ή αυθόρμητα, καταφεύγουν σε χώρους ασύλου ή ξαναγυρνούν στην πορεία. Έτσι μια απλή κίνηση γίνονται και πάλι «φιλειρηνικοί» διαδηλωτές! Φυσικά η Αστυνομία επιτίθεται σε όλους αναγκαστικά και έτσι χάνει σε εντυπώσεις. Ενδεχομένως ορισμένοι να είναι πράκτορες συμφερόντων, όμως χωρίς πολιτική κάλυψη θα ήταν ανίσχυροι. Το σημαντικότερο είναι ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση για την σύλληψη τους, εξαιτίας φοβικών συνδρόμων των ψευδοδεξιών.

    Δυστυχώς η δουλοπρεπής, μέχρι αηδίας, στάση όλων των μέσων και ειδικά των τηλεοπτικών, απέναντι στους αναρχικούς και σε υποστηρικτές, όπως Συνασπισμό, ΕΑΑΚ και Πανσπουδαστική, έχουν δημιουργήσει έναν νέο ιδεολογικό μεσαίωνα. Όταν άτομα που ανήκουν στον χώρο αυτό, εμφανίζονται να μην συνομιλούν με εκπροσώπους κομμάτων, όπως ο Άδωνις , και οι φιλοξενούντες, αντί να αντιδρούν, τους παρέχουν άφθονο χρόνο όχι για διάλογο, όπως οφείλουν, αλλά για συνθηματολογία και διασπορά ψευδών, τότε υποψιαζόμαστε όλοι ότι κάτι δεν πάει καλά. Όταν η Αστυνομία, μέσα από διάφορους εκπροσώπους της, εκλιπαρεί τους αναρχικούς να μην επιτίθενται στα μέλη της γιατί είναι απλοί εργαζόμενοι (!), όταν η Αστυνομία συζητά με τον κάθε άσχετο το αυτονόητο, δηλαδή την χορήγηση χρωματοσφαιρών για την απομόνωση των παραβατών και την χρήση μη-φονικών πλαστικών σφαιρών για την άμυνα της, τοτε σίγουρα κάτι δεν πάει καλά.

    Καταλήγοντας, παραθέτω μια ταιριαστή φράση: «Σπείραμε ανέμους, θα θερίσουμε θύελλες».

    Κατηγορία: