Ο απολογισμός μιας αδιέξοδης πολιτικής

  • Δημοσιεύτηκε: 11 Σεπτέμβριος 2014

    Η ομιλία Σαμαρά και η συνέντευξη τύπου Βενιζέλου στην Θεσσαλονίκη στα πλαίσια της Διεθνούς Έκθεσης, αποτελούν μνημεία πολιτικού λόγου που καλείται να απολογηθεί για την δημιουργία ενός τραγικού αδιεξόδου. Ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε την πολιτική του με τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιεί από την έναρξη της προσπάθειάς του.

    Ισχυρίστηκε ότι η χώρα απογειώνεται, φανερώνοντας έλλειψη πρωτοτυπίας καθώς και πέρσι το Σεπτέμβριο είχε πει το ίδιο, με τις γνωστές σε όλους μας συνέπειες. Αξιολόγησε δημόσια την πολιτική της κυβέρνησης του ως επιτυχημένη, χωρίς να δώσει την παραμικρή απάντηση για την ανεργία που βρίσκεται λίγο κάτω από το 30% του ενεργού πληθυσμού, στα πρόθυρα κοινωνικής εξέγερσης, για το χρέος που βρίσκεται στο 170% του ΑΕΠ μετά από τόσες συμφορές, ενώ ήταν στο 120% όταν ξεκίνησε η κρίση, για τα κόκκινα δάνεια που ισοδυναμούν με ένα ΑΕΠ, για τις χιλιάδες των νέων Ελλήνων μεταναστών, για την πλήρη περιφρόνηση των θεσμών της πολιτείας από τον ξένο παράγοντα, για την ένοχη σιωπή απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και την απομόνωση στην υπόθεση των Σκοπίων.

    Τόλμησε, για μια ακόμα φορά, ο πρωθυπουργός να καταγγείλει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι θέλει την χώρα ακάλυπτη στο θέμα των μεταναστευτικών ροών, όταν αυτός και η κυβέρνησή του μεθοδεύουν χιλιάδες νέες ελληνοποιήσεις, υποδέχονται συνεχώς νέους μετανάστες και εκπονούν νόμους και πολιτικές για την ενσωμάτωσή τους. Ο αντιρατσιστικός είναι ένας νόμος που θα δυσχεράνει ακόμα περισσότερο το τοπίο στον αγώνα για την αποπομπή των λαθρομεταναστών, μεταξύ των άλλων προβλημάτων που δημιουργεί. Το πολιτικό παράλογο είναι ότι επιχειρεί να συγκεντρώσει πολίτες που αντιδρούν στην αλλοίωση του πληθυσμού, ενώ ακριβώς αυτό μεθοδεύει. Είναι αποκαλυπτικές οι τοποθετήσεις των συμμετεχόντων στο πρόσφατο forum για την μεταναστευτική πολιτική.

    Η ομιλία του πρωθυπουργού δείχνει για μια ακόμα φορά με εντυπωσιακό τρόπο πόσο έχουν παρερμηνευτεί οι έννοιες στην σύγχρονη μεταπολιτευτική πραγματικότητα. Η σύγχυση ιδεών εξυπηρετεί αυτούς που εμφανίζονται ακόμα και σήμερα μετά από την τεκμηριωμένη υποτακτική στάση τους ως εκπρόσωποι των εθνικών συμφερόντων.

    Το ίδιο αμετανόητος ο αντιπρόεδρος Βενιζέλος, προσπάθησε να μας πείσει και αυτός ότι όλα πάνε καλά, υπερασπίστηκε τα ιερά και τα όσια των Βρυξελλών και του Βερολίνου και επέμεινε στην λογική του μονόδρομου. Όταν ρωτήθηκε για την καταστροφή και την ερήμωση του νομού Σερρών, όπου ακόμα και ψωμί παίρνουν από την Βουλγαρία, απάντησε ότι θα υπάρξει σχέδιο για την τοπική οικονομία! Επίσης, ότι πρέπει να δούμε το πρόβλημα του ανταγωνισμού! Προς το παρόν πάρτε ψωμί από τη Βουλγαρία, αυτό δεν το είπε, αλλά το συμπεραίνουμε.

    Μέσα στην διαχειριστική λογική του Σαμαρά και του Βενιζέλου απουσιάζουν παντελώς οι σκέψεις να παγώσουν έστω ένα μέρος των τόκων για μια διετία, να αιτηθούν μια ειδική ρύθμιση για την εγχώρια οικονομία εντός των ευρωπαϊκών πλαισίων, να αντιμετωπίσουν τους εγχώριους πόρους με εθνικά κριτήρια χωρίς την κηδεμονία των δανειστών, να αντισταθούν στις καταστροφικές συνταγές των δανειστών. Ούτε ίχνος ελιγμού ακόμα και μέσα στα στενά πλαίσια του απροσχημάτιστου ιδεολογικού τους προσανατολισμού. Περισσότερο υπέρμαχοι αυτής της πολιτικής από αυτούς που αρχικά την επεξεργάστηκαν.

    Ο ιστορικός του μέλλοντος θα πρέπει να εξετάσει την στάση αυτών των πολιτικών. Η καθʼ υπέρβαση προσήλωση σε μεθοδεύσεις που ρημάζουν τον τόπο και τον λαό δηλώνει την συμμετοχή τους και την πεποίθησή τους σε υπερεθνικές επιδιώξεις.

    Κατηγορία: