Προσκαλώντας τον εχθρό

  • Δημοσιεύτηκε: 22 Ιανουάριος 2006

    Μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως στους Οθωμανούς Τούρκους το 1453, το ανάχωμα που είχε συγκρατήσει τις στρατιωτικές ορδές της Ασίας από την Ευρώπη κατέρρευσε. Πολύ σύντομα, τα Ευρωπαϊκά έθνη αντιλήφθηκαν ότι οι νέοι κατακτητές δεν ήταν φορείς κανενός πολιτισμού, έστω και πρωτόγονου. Αντιθέτως ήταν αιμοδιψείς καταστροφείς, που ζούσαν παρασιτικά από τους Χριστιανικούς πληθυσμούς που καταπίεζαν. Τον 16ο αιώνα, η Αναγέννηση έφθασε στην ακμή της στην Δυτική Ευρώπη, ενώ στις τουρκοκρατούμενες περιοχές της Ανατολικής Ευρώπης, το ρολόι του πολιτισμού σταμάτησε στις 29 Μαΐου 1453.

    Τα Δυτικά Χριστιανικά έθνη άρχισαν να νιώθουν την απειλή των Οθωμανών Τούρκων, οι οποίοι είχαν καταλάβει την Δυτική Ασία, την Βόρειο Αφρική και τα Βαλκάνια. Ο σχηματισμός της Ιερής Συμμαχίας κατά των Τούρκων από την Ισπανία των Αψβούργων, την Βενετία και το Παπικό κράτος οδήγησε στην ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571. Η συντριπτική νίκη των Χριστιανικών εθνών, εν μέρει χάρη στην σημαντική ελληνική συνεισφορά με χιλιάδες στρατιώτες και κωπηλάτες στρατολογημένους από τα ελληνικά νησιά και ειδικά την βενετοκρατούμενη Κρήτη, δεν εξάλειψε τον τουρκικό επεκτατισμό. Ήταν όμως η πρώτη φορά που τα Ευρωπαϊκά έθνη συντάχθηκαν μαζί και νίκησαν τον κοινό εχθρό. "Αυτή την ημέρα η Οθωμανική αλαζονεία συνετρίβη", γράφει ο Ισπανός μυθιστοριογράφος Μιγκέλ Θερβάντες, ο οποίος πολέμησε στην ναυμαχία επί μίας ισπανικής γαλέρας. Σύμφωνα με τον Γάλλο συγγραφέα Μισέλ ντε Μοντέν, "η ναυμαχία της Ναυπάκτου ξεκίνησε την αρχή της σταδιακής και αναπόφευκτης παρακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας". Τρεισήμισι αιώνες αργότερα, το 1923, η Οθωμανική αυτοκρατορία διαλύθηκε και η "Δημοκρατία της Τουρκίας" ιδρύθηκε.

    Σήμερα η Τουρκία χτυπάει την πόρτα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Οι Ευρωπαίοι καλούνται να δεχθούν έναν λαό που ιστορικώς, πολιτικώς, γεωγραφικώς, και ειδικά πολιτιστικώς, δεν ανήκει στην Ευρώπη. Καθώς οι φωνές κατά της εντάξεως της Τουρκίας πολλαπλασιάζονται, η Ευρώπη διαιρείται όλο και περισσότερο. Σε αντίθεση με πολλές Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που υποστηρίζουν το Ευρωπαϊκό "μέλλον" της 'Αγκυρας, κανένα Ευρωπαϊκό έθνος δεν υποστηρίζει την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Το πολιτικό κατεστημένο στην Ελλάδα υποστηρίζει την επιθυμία της Τουρκίας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το κυβερνών φιλελεύθερο κόμμα Νέα Δημοκρατία και το αντιπολιτευόμενο σοσιαλιστικό κόμμα ΠΑ.ΣΟ.Κ. λένε μύθους για την "Ελληνο-Τουρκική φιλία" επειδή πιστεύουν ότι, ακολουθώντας αυτή την πολιτική, μπορούν να κατευνάσουν την επιθετικότητα της Τουρκίας. Η Τουρκία είναι απίθανο να προβεί πολιτικές υποχωρήσεις, με δεδομένη την εκφρασθείσα άνευ όρων υποστήριξη της Ελλάδος. Στις 3 Οκτωβρίου 2005, η Τουρκία ξεκίνησε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις χωρίς να αναλάβει καμία πολιτική υποχρέωση έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου.

    Την ίδια στιγμή, το 80% των Ελλήνων είναι κατά της εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουν καλούς λόγους. Ιστορικώς η άφιξη των Τουρκικών φυλών αποδείχθηκε καταστροφική για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Οι Έλληνες παρέμειναν υπό τον Τουρκικό ζυγό για περίπου 5 αιώνες. Οι Μουσουλμάνοι Τούρκοι θεωρούσαν τους Χριστιανούς μία κατώτερη φυλή και τους αποκαλούσαν ραγιάδες (υποκείμενα), γκιαούρηδες (απίστους) και καφίρηδες (ειδωλολάτρες). Μετέτρεψαν τον ανασκολοπισμό σε επιστήμη, ενώ οι σφαγές, οι βιασμοί, η λεηλασία και ο εμπρησμός ήταν αναπόσπαστα μέρη του Τουρκικού πολιτισμού. Οι επιζώντες Χριστιανοί φορολογούνταν βαρέως και δεν μπορούσαν να βρουν δικαιοσύνη, ή έστω να καταθέσουν ως μάρτυρες, στα Ισλαμικά δικαστήρια. Τα καλύτερα αγόρια των Χριστιανών αποσπώνταν από τους γονείς τους και υπηρετούσαν στον Οθωμανικό στρατό στο ειδικό σώμα των γενιτσάρων, ενώ τα καλύτερα κορίτσια των Χριστιανών απάγονταν για τα χαρέμια των ισχυρών Τούρκων. Οι Βυζαντινοί αριστοκράτες σφαγιάστηκαν, εξισλαμίστηκαν ή υποχρεώθηκαν να διαφύγουν στην Ευρώπη. Ο σουλτάνος αφαίρεσε από τους Χριστιανούς τα καλύτερα κτήματά τους, τα οποία δόθηκαν στους Τούρκους "ιερούς πολεμιστές" ή σε τζαμιά. Οι τέχνες παρήκμασαν, τα γράμματα παραμελήθηκαν και ο αναλφαβητισμός επικράτησε στις κατακτημένες περιοχές. Όπου επεκτεινόταν η Τουρκική αυτοκρατορία, έφερνε καταστροφή, βαρβαρότητα, παρακμή και τρόμο.

    Σύμφωνα με τον Χένρυ Μόργκενταου, τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Οθωμανική αυτοκρατορία κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, "οι Τούρκοι είναι ένας πρωτόγονος, βάρβαρος, αιμοδιψής, νταής, κομπορρήμων, ταπεινός, κακός και άθλιος λαός". Στο ημερολόγιό του, είναι πιο λεπτομερής: "Το αλφάβητο και η γραφή είναι άγνωστα στις φυλές των Οθωμανών Τούρκων. Ούτε βιβλία έγραψαν, ούτε ποιητές παρήγαγαν, ούτε αρχιτεκτονική ανέπτυξαν, ούτε πόλεις έχτισαν. Ότι απέκτησαν, το έκλεψαν και το υποβάθμισαν. Δεν έχουν καν μία κανονική κυβέρνηση. Η βία ήταν ο μόνος νόμος τους. Δεν ήταν ούτε αγρότες, ούτε άποικοι, μόνο βάρβαροι ιππείς και λεηλάτες. Νίκη για αυτούς ήταν η συντριβή των εθνών που ήταν πιο ανεπτυγμένα από αυτούς και η αρπαγή της περιουσίας τους. Κατά τον 14ο και 15ο αιώνα, επέδραμαν στην κοιτίδα του σύγχρονου πολιτισμού, η οποία είχε μεταδώσει την θρησκεία και τον πολιτισμό στην Ευρώπη. Τότε πολλά έθνη ζούσαν εκεί ειρηνικά και ευτυχισμένα. Από τους καταπιεσμένους, άρπαξαν τα φρούτα του πολιτισμού, αλλά όχι τον πολιτισμό τους".

    Έχουν αλλάξει οι Τούρκοι από τότε; Ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο ιδρυτής της "Δημοκρατίας της Τουρκίας" και ο μεγαλύτερος Τούρκος εθνικός ήρωας, ήταν υποστηρικτής του καθεστώτος των Νεότουρκων, το οποίο διέπραξε την Αρμενική Γενοκτονία κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, ηγήθηκε της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της εθνοκάθαρσης των Ελλήνων της Ιωνίας και της υπολοίπου Μικράς Ασίας. Το 1955 η Τουρκία εξαπέλυσε ένα βίαιο πογκρόμ κατά των 150.000 Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, οι οποίοι διέφυγαν στην Ελλάδα για την ασφάλειά τους, αφήνοντας τις περιουσίες τους πίσω. Το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, ένα απομεινάρι του ενδόξου παρελθόντος του, αντιμετωπίζει συνεχή εμπόδια στην λειτουργία του και είναι συχνά στόχος βομβιστικών επιθέσεων και διαδηλώσεων από Τούρκους φανατικούς.

    Το 1974 η Τουρκία εισέβαλε στο ελληνικό νησί της Κύπρου, σε μία επιχείρηση που προσφυώς ονομάστηκε "Αττίλας", και από τότε κατέχει το βόρειο ήμισυ με 40.000 στρατιώτες. Η κυβέρνηση Μπους και οι νεοσυντηρητικοί καταδικάζουν την παρουσία του συριακού στρατού στον Λίβανο, αλλά δεν αναφέρουν καν τα τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο, οπλισμένα με αμερικανικά όπλα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ.

    Το 1995 το Τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε μία απόφαση που απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο αν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο στα 12 μίλια, όπως ο νέος Διεθνής Νόμος της Θαλάσσης προβλέπει, και όπως έχει κάνει αλλού η Τουρκία. Το 1996 η Ελλάδα και η Τουρκία συγκρούσθηκαν για την κυριότητα των Ιμίων στο Αιγαίο Πέλαγος. Τούρκοι καταδρομείς αποβιβάστηκαν στην βραχονησίδα και κατέρριψαν ένα ελληνικό ελικόπτερο που προσπάθησε να πετάξει πάνω από αυτήν, σκοτώνοντας 3 Έλληνες αξιωματικούς. Αφού οι ΗΠΑ παρενέβησαν, ο πόλεμος απεφεύχθη, αλλά από τότε οι ελληνικές βραχονησίδες θεωρούνται "γκρίζα ζώνη", αν και τα σύνορα καθορίζονται ευκρινώς από συνθήκες και χάρτες.

    Εσωτερικώς η Τουρκία παρουσιάζεται ως μία εθνικώς ομοιογενής χώρα. Όμως, παρά τις μεγάλες προσπάθειες από την 'Αγκυρα, οι διάφορες εθνικές ομάδες δεν έχουν αφομοιωθεί και διατηρούν πολλά στοιχεία την προηγούμενης ελληνικής, αρμενικής ή αραβικής ταυτότητάς τους. Σήμερα οι Κούρδοι είναι η μεγαλύτερη από 40 εθνικές ομάδες στην Τουρκία.

    Γεωγραφικώς η Τουρκία είναι ξεκάθαρα ένα Ασιατικό κράτος. Το μόνο ευρωπαϊκό της μέρος, η Ανατολική Θράκη, αποτελεί μόλις το 3% του εδάφους της. Παρ' όλα αυτά, η Τουρκία προσπαθεί να παρουσιαστεί ως μέρος της Ευρώπης, μιμούμενη τους Ευρωπαϊκούς δημοκρατικούς θεσμούς. Ωστόσο το Τουρκικό κοινοβούλιο και ο Στρατός είναι στενά συνδεδεμένοι. Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία εκμεταλλεύεται τον διαδεδομένο αναλφαβητισμό, εξασφαλίζοντας την εξουσία με την καλλιέργεια στις μάζες του φόβου έναντι των γειτονικών εθνών.

    Η Τουρκία είναι μία Μουσουλμανική χώρα, στην οποία ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός έχει βρει εύφορο έδαφος ανάμεσα στους φτωχούς, τους οποίους χειρίζονται εύκολα. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του Ιδρύματος Τουρκικών Οικονομικών και Κοινωνικών Μελετών, 21,2% του πληθυσμού υποστηρίζει την εφαρμογή του Ισλαμικού νόμου (Σαρία), 46% τηρεί το έθιμο του Σαλάχ (5 καθημερινές προσευχές), 62,4% προσέρχεται στο τζαμί την Παρασκευή και 92,2% νηστεύει κατά την διάρκεια του μουσουλμανικού ιερού μήνα του Ραμαζανιού. Το 2003 ένας τουρκικός πυρήνας της Αλ-Κάιντα ανατίναξε το Βρετανικό προξενείο και την τράπεζα HSBC στην Κωνσταντινούπολη, σκοτώνοντας 30 άτομα και τραυματίζοντας 400 άλλους. Τραυματισμένοι Τσετσένοι τρομοκράτες νοσηλεύονται τακτικώς στην Τουρκία με την βοήθεια τουρκικών ισλαμικών οργανώσεων βοηθείας, ενώ οικονομική και υλική βοήθεια προς τους Τσετσένους τρομοκράτες περνάει μέσω της Τουρκίας. Φανταστείτε όλους αυτούς τους μουσουλμάνους τρομοκράτες να κινούνται ελεύθερα στην Ευρώπη με μία απλή επίδειξη της ταυτότητάς τους.

    Ο ρυθμός γεννήσεων της Τουρκίας είναι εκρηκτικός. Σήμερα ο πληθυσμός της είναι 73 εκατομμύρια, και υπολογίζεται ότι θα φθάσει τα 100 εκατομμύρια το 2020. Μία τέτοια εξέλιξη θα επηρεάσει σημαντικά όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά όλη την Ευρώπη, αν η Τουρκία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτόν τον ρυθμό, ο εξισλαμισμός της Ευρώπης θα συμβεί "ειρηνικώς".


    Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο τεύχος του Ιανουαρίου 2006 του αμερικανικού παλαιο-συντηρητικού περιοδικού Chronicles (Χρονικά).

    Κατηγορία: