Πρωτοφανής προσβολή για το Σύνταγμα και την Ορθοδοξία

  • Δημοσιεύτηκε: 14 Μάρτιος 2005

    Παρακολουθήσαμε την τελετή ορκωμοσίας του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, στον οποίον ευχόμαστε ολοψύχως κάθε επιτυχία στα νέα υψηλά του καθήκοντα. Η ορκωμοσία, παρά τις κάποιες αντιρρήσεις που είχαν εκφραστεί, έγινε τελικά, ως είθισται, ενώπιον του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλου. Κατά την είσοδό του Αρχιεπισκόπου στην αίθουσα της Βουλής, παρακολουθήσαμε, όχι χωρίς αγανάκτηση, την αποχώρηση των Βουλευτών του ΣΥΝ και τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ (πλην της κ. Κανέλλη) να παραμένουν καθιστοί σε ένδειξη, λέει, διαμαρτυρίας προς την διαδικασία της ορκωμοσίας, αλλά και το πρόσωπο του Μακαριωτάτου.

    Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος (άρθρο 3, παράγραφος 1), στον οποίο οφείλει σεβασμό και υπακοή κάθε Έλληνας πολίτης και πολύ περισσότερο οι Βουλευτές, οι οποίοι έχουν ορκισθεί να το διαφυλάττουν, «επικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού». Δεν τίθεται εδώ θέμα, αν αυτό μας αρέσει ή όχι, ή αν αυτό πρέπει να αλλάξει ή όχι. Απλώς αυτό ορίζει το νυν ισχύον Σύνταγμα. Τελεία και παύλα. Ειρήσθω δε εν παρόδω, ότι το Σύνταγμα ψηφίστηκε από την Βουλή και όχι απ' ευθείας από τον λαό. Δεν έχει βέβαια αυτό καμία σημασία ως προς την υπακοή και τον σεβασμό που του οφείλουν όλοι οι Έλληνες, όμως αφού το ψήφισαν οι κοινοβουλευτικοί μας εκπρόσωποι, έχουν τρόπον τινά μία παραπάνω υποχρέωση να το τηρούν στο ακέραιο και να μην αμφισβητούν ουδέ στο ελάχιστο τις διατάξεις του, τις οποίες αυτοί οι ίδιοι θέσπισαν.

    Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (1990), στην οποία δηλώθηκε το θρήσκευμα των απογραφόμενων, το 97% του ελληνικού λαού δήλωσαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, άρα ανήκοντες στην Εκκλησία της Ελλάδος, εξαιρέσει των περιοχών εκείνων που έχουν ιδιαίτερο εκκλησιαστικό διοικητικό καθεστώς (π.χ. Κρήτη), αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτε στην ουσία του πράγματος και ασφαλώς στο γράμμα του Συντάγματος.

    Οι αχαρακτήριστοι εκείνοι βουλευτές που είτε απεχώρησαν, είτε έμειναν επιδεικτικά καθήμενοι, αποδοκιμάζοντας τάχα δια του τρόπου αυτού τον κ. Χριστόδουλο, δεν σκέφτηκαν ότι ο τελευταίος δεν προσήλθε στην Βουλή σαν «κ. Παρασκευαΐδης», σαν «Χριστόδουλος», αλλά σαν Πρώτος Τη Τάξει Κληρικός (στην ορθόδοξη εκκλησία, η οποία διοικείται δημοκρατικά, δεν υπάρχουν προκαθήμενοι) της Εκκλησίας του 97% των Ελλήνων, την θρησκεία της οποίας το Σύνταγμα, που αυτοί ψήφισαν εν ονόματι του ελληνικού λαού, ορίζει ως εν Ελλάδι επικρατούσα; Δεν σκέφτηκαν ότι δια του τρόπου αυτού δυσεβούν προς τον ίδιο τον ελληνικό λαό που έκανε το λάθος να τους ψηφίσει; Τόση έλλειψη δημοκρατικής ευαισθησίας από τους αφορήτως λαϊκίζοντες «εθνοπατέρες»; Ή μήπως (όπερ και πιθανότερο) δεν καταλαβαίνουν το νόημα της Δημοκρατίας; Μήπως δεν σκέφτηκαν άραγε ότι δια του οψίμως εξ Εσπερίας εισαχθέντος αντικληρικαλισμού τους και ο οποίος «φοριέται» πάρα πολύ σε όλους τους «προοδευτικούς» (τρομάρα τους!) κύκλους, προσβάλλουν την Εκκλησία και το θρήσκευμα της ολότητας σχεδόν του ελληνικού λαού; Δηλαδή στείλαμε στην Βουλή τον «λύκο να φυλάει τ' αρνιά»; Στείλαμε αστοιχείωτους λαοπλάνους να μας εκπροσωπήσουν «δημοκρατικά»;

    Τότε δεν είναι να απορεί κανείς γιατί ζούμε σε ένα κράτος διεφθαρμένο, πτωχό και με μεγάλη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου. Διότι οι (κατά Μητσοτάκη) αρχιερείς της διαπλοκής έγιναν αίφνης υπερευαίσθητοι στα σκάνδαλα της Εκκλησίας, νομίζοντας ότι πείθουν τον λαό να αποστρέψει το πρόσωπό του από τα δικά τους. Ζητούν τον διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας για να αυτοκαθαρθεί η τελευταία, αλλά δεν ζητούν την δική τους αυτοκάθαρση, με άλλα λόγια λέει «ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»! Δεν μας λένε συνεχώς οι 300 «εθνοπατέρες» ότι «ο λαός διαθέτει και μνήμη και κρίση»; Αν είναι όντως έτσι, θα εισπράξουν τα επίχειρα οι δυσεβείς προς αυτόν στις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές.

    Το δημοκρατικό πολίτευμα απαιτεί δημοκρατική παιδεία και καλλιέργεια. Θα περιμέναμε ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως να χαρακτηρίσει την στάση των βουλευτών του απέναντι στον εκπρόσωπο του ιερότερου θεσμού των Ελλήνων. Όσο για την Αριστερά, από εκείνη δεν περιμένομε τίποτε, εκτός του να μας δώσει κάποιος να καταλάβομε πώς είναι δυνατόν να ευρίσκονται εντός δημοκρατικού κοινοβουλίου άνθρωποι που πιστεύουν στην δικτατορία του προλεταριάτου και εν πάση περιπτώσει σε ο,τιδήποτε άλλο, εκτός των κοινοβουλευτικών θεσμών.

    Κατηγορία: