Σαμουράι

  • Δημοσιεύτηκε: 18 Ιανουάριος 2008

    Οι σαμουράι έκαναν χαρακίρι (αυτοκτονούσαν) όταν θεωρούσαν ότι είχαν υποπέσει σε κάποιο ηθικό παράπτωμα, ότι είχαν παραβιάσει τους κανόνες της εντιμότητας, της εμπιστοσύνης, της ηθικής, του κώδικα τιμής. Πόσοι όμως από τους εκατομμύρια παρανομούντες σε όλο τον πλανήτη έχουν την ευθιξία να αναλάβουν τις ευθύνες τους και παίρνουν την απόφαση να προβούν στο απονενοημένο διάβημα δίνοντας τέλος στη ζωή τους;

    Λένε ότι η αυτοκτονία σημαίνει δειλία και καταφεύγει σε αυτή ο δειλός, ο άτολμος, ο αδύναμος. Είναι όμως έτσι; Τελικά τι άνθρωποι είναι αυτοί που αποφασίζουν μετά την ανάμειξή τους σε ένα σκάνδαλο, είτε ροζ είτε πολιτικό είτε διαφθοράς είναι αυτό, να αποδώσουν τη δικαιοσύνη όπως εκείνοι ξέρουν και να αυτοτιμωρηθούν με την εσχάτη των ποινών, τον θάνατο;

    Όλα αυτά τα γράφω ορμώμενος από την υπόθεση Ζαχόπουλου που εξακολουθεί για τέταρτη εβδομάδα να απασχολεί την επικαιρότητα και να υπερνικά σε τηλεοπτικό χρόνο ακόμα και το θέμα του ασφαλιστικού. Ο τέως γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού έκανε ότι έκανε και προτίμησε να πέσει από τον τέταρτο όροφο της πολυκατοικίας του παρά να παραμείνει ψύχραιμος -όσο μπορούσε- και να δώσει τη μάχη του και για την εξωσυζυγική του σχέση αλλά και όσα κόπηκαν στο περίφημο DVD. Να περιμένει δηλαδή την εξέλιξη της υπόθεσης και να ρισκάρει για την όποια έκβαση. Ο θάνατος δεν έχει γυρισμό και αυτό το ξέρει ο κάθε αυτόχειρας.

    Άλλωστε ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος σε τούτο τον πλανήτη που ενεπλάκη σε υποθέσεις που συνιστούν σοβαρό αδίκημα για τις θέσεις εξουσίας που κατέχουν; Δεν αναφέρομαι στην προσωπική του ζωή γιατί ποσώς με απασχολεί, αναφέρομαι όμως στα σκάνδαλα που φημολογούνται ότι έγιναν επί Ζαχόπουλου στο υπουργείο με πιο πρόσφατο αυτό με τον στημένο διαγωνισμό (όπως βγαίνουν και καταγγέλλουν κάποια καμάρια του ΠΑΣΟΚ), και τα παράβολα που έδωσαν χωρίς λόγο οι συμμετέχοντες χάνοντας τελικά τα λεφτά τους. Λένε δηλαδή ότι ενώ ήταν εξ αρχής γνωστό ποιοι θα ήταν οι επιτυχόντες για την πρόσληψή τους, άφησαν τους άλλους να πληρώσουν παράβολα χωρίς να τα επιστρέψουν.

    Το ίδιο δεν έκανε και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη και Ρέππα; Το ΕΣΡ προκήρυξε στημένο διαγωνισμό γνωρίζοντας εκ των προτέρων ποιοι θα λάβουν ραδιοφωνική άδεια και ποιοι όχι αλλά τα πήραν χοντρά από όλους όσοι συμμετείχαν. Μιλάμε για 7 εκατ. δρχ. από κάθε σταθμό. Οι περισσότεροι έλαβαν μέρος μάλιστα σε δύο διαγωνισμούς. Και την άδεια δεν πήραν και τα λεφτάκια τους έχασαν. Μιλάμε για μεγάλο σκάνδαλο με θύματα μικρούς και νέους επιχειρηματίες, αλλά δεν είδαμε τον κ. Ρέππα να τιμωρείται για την απάτη που έστησε με τις ευλογίες του κ. Σημίτη. Αντίθετα ενήργησε ως ψυχρός εκτελεστής συνεχίζοντας τη δράση του στο υπουργείο Εργασίας.

    Έχουν γίνει πράματα και θάματα από πολιτικά πρόσωπα (που έχουν συγκαλυφτεί) αλλά δεν είδαμε κανέναν να αυτοκτονεί. Ούτε καν να κοκκινίζει. Οι περισσότεροι απ' όσους ασκούν εξουσία δεν λειτουργούν με το ευαγγέλιο στο χέρι, και το γνωρίζουμε. Διαπράττουν ΤΑ ΑΙΣΧΗ και όμως χαμογελούν και συνεχίζουν απτόητοι. Τίποτα δεν τους αγγίζει. Τουλάχιστον ο Ζαχόπουλος είχε την ευθιξία και το θάρρος να τιμωρήσει τον εαυτό του για όσα έπραξε και να ξεπλύνει την ντροπή αναλαμβάνοντας να πληρώσει με την ίδια του τη ζωή. Ποιος άλλος είχε τα κότσια να το κάνει; Ποιος υπουργός, υφυπουργός, γενικός γραμματέας δεν κάνει τσιλιμπουρδίσματα και δεν τακτοποιεί τους κολλητούς; Πόσοι δεν κάνουν ακριβώς τα ίδια και ακόμη χειρότερα με τις ροζ περιπέτειες; Πόσοι από τους διαπλεκόμενους υπουργούς του Σημίτη (για να μην πω απατεώνες) δεν είχαν το φιλότιμο και την παρρησία να παραδεχτούν ότι έσφαλαν; Αν αυτοί λοιπόν οι κύριοι έμοιαζαν του Ζαχόπουλου η ελληνική κοινωνία θα ήταν πιο καθαρή και δίκαιη.

    Κατηγορία: