Σιτάρκεια

  • Δημοσιεύτηκε: 15 Μάρτιος 2002

    Η είδηση ότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον σιταρκής πέρασε απαρατήρητη. Το μικρό σχόλιο της εφημερίδας συμπλήρωνε ότι οι αγρότες έχοντας κάνει αναδιάρθρωση των καλλιεργιών τους έφυγαν από το σιτάρι για προσφορότερες σπορές, όπως βαμβάκι και παντζάρια. Είναι απόλυτα λογικό για έναν επαγγελματία να προσανατολίζεται σε ένα προϊόν όπου παρ' όλες τις ταλαιπωρίες και τις γραφειοκρατικές διαδικασίες η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδοτεί διπλάσια ή τριπλάσια από την τρέχουσα τιμή αγοράς. Ότι η συγκεκριμένη καλλιέργεια μακροπρόθεσμα είναι καταστρεπτική, όπως αποδεικνύεται στις μονοκαλλιέργειες βαμβακιού του αμερικανικού νότου και του Καζακστάν φαίνεται δεν έχει συγκινήσει αυτούς που εκπονούν την γεωργική πολιτική της χώρας. Ας μην ξεχνάμε ότι οι εκλογές είναι πάντα βραχυπρόθεσμες.

    Γεγονός πάντως είναι ότι η χώρα -στα σιτηρά ιδίως- δεν μπορεί να τραφεί από μόνη της. Διαβάζοντας παλιές εγκυκλοπαίδειες ή εφημερίδες βλέπαμε την αγωνία του κρατικού μηχανισμού και σχεδιασμού να μπορέσει να επιτύχει την σιτάρκεια. Μία ασθμένουσα οικονομία έβγαζε επιδοτήσεις, αποξήραινε λίμνες και βάλτους, αποσπούσε χωράφια από τα βουνά όπως μπορούσε, μήπως και αυξηθεί η παραγωγή σε σιτάρι. Δεν ήταν το θέμα ότι οι εισαγωγές ήταν ακριβές (για να είμαστε ακριβείς ήταν πιο φτηνές), αλλά πάνω απ' όλα η χώρα φοβόταν την έκτακτη περίσταση, τον πόλεμο, τον στρατηγικό εκβιασμό. Τρεις φορές ξένες δυνάμεις είχαν προβεί σε αποκλεισμό της χώρας. Επί Όθωνα για να τον εκβιάσουν στον πόλεμο της Κριμαίας, στον Κωνσταντίνο την εποχή του διχασμού, και οι 'Αγγλοι τον χειμώνα του 1940-41 όπου πέθανε από την πείνα η μισή Αθήνα και ο Πειραιάς. Αν δεν υπήρχε το Ελληνοαμερικανικό λόμπυ να υποχρεώσει τους 'Αγγλους να αποδεχθούν ανθρωπιστικές αποστολές Καναδικού σιταριού μέσω του Σουηδικού Ερυθρού Σταυρού, πάνω από τους μισούς αναγνώστες αυτής της στήλης θα ήταν ανύπαρκτοι.

    Οι Ιάπωνες άντεξαν εμπορικές πιέσεις των Αμερικανών, διακύβευσαν τεράστια εμπορικά και βιομηχανικά συμφέροντα για να συνεχίσουν να παράγουν το ρύζι στην χώρα τους, ενώ μπορούσαν να το αγοράζουν στο 1/10 της τιμής από τις ρυζοφυτείες του ... Barba Ben. Ακόμα και τις πολιτισμικές παραδόσεις του λαού τους πρόταξαν στις σκληρές διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς, όταν απειλές για εμπάργκο για ολόκληρους βιομηχανικούς τομείς επλανόντο στον αέρα.

    Με την σημερινή γεωργική πολιτική είμαστε ελλειματικοί σε σημαντικά προϊόντα, ενώ παίρνουμε επιδοτήσεις για προϊόντα που θάβουμε. Μόνο οι μεγάλες εκμεταλλεύσεις θα είναι οικονομικά αποδοτικές σε λίγα χρόνια και για να είμαστε σαφείς σπέρνουμε φυτά και παράγουμε προϊόντα για να δημιουργήσουμε σε 20 χρόνια ολίγους τσιφλικάδες με τους λαθρομετανάστες για κολίγους. Είναι ανησυχητική η συγκέντρωση αγροτικής γης σε χέρια λίγων, οι οποίοι έχουν πλέον λύσει και το μοναδικό τους πρόβλημα, την έλλειψη αγροτικών χεριών με την εισαγωγή λαθρομεταναστών.

    Η χώρα μη έχοντας τις εκτάσεις άλλων κρατών παράγει ακριβότερα προϊόντα. Από την στιγμή που υποχρεωτικά θα επιδοτεί την όποια ύπαρξη αγροτικής παραγωγής, τότε έχει και τον πρωτεύοντα ρόλο στην επιλογή των προϊόντων προς καλλιέργεια, στην χωροταξική τους κατανομή, την κοινωνικο-οικονομική σύνθεση του σώματος των αγροτών, όπως επίσης το είδος και το μέγεθος των εκμεταλλεύσεων. Και η Αμερικανική και η Ευρωπαϊκή γεωργία είναι κατευθυνόμενες και επιδοτούμενες. Οπότε αποτελεί υποχρέωση ενός εθνικού κράτους να αποφασίζει κυρίαρχα για την διατροφική του ασφάλεια. Τρεις αποκλεισμοί και ένας λοιμός αποτελούν τέσσερις παραπάνω λόγους για να πράξει το ελληνικό κράτος το ίδιο.

    Κατηγορία: