Στο απυρόβλητο ξένες οργανώσεις καταστολής και μυστικές υπηρεσίες

  • Δημοσιεύτηκε: 01 Μάρτιος 2005

    Κάποιοι πιο καλόβουλοι επικριτές του Αρχιεπισκόπου, κυρίως τέως υποστηρικτές του, που - μάλλον εύκολα - ενέδωσαν στο κλίμα των ημερών, αναρωτιούνται εύλογα, πώς είναι δυνατόν ο Αρχιεπίσκοπος να μην γνωρίζει για το ποιόν ατόμων που καταζητούνται ως και από την ΙΝΤΕΡΠΟΛ; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι απλή. Πριν οι κύριοι αυτοί αμφισβητήσουν το κύρος ενός οικείου θεσμού, τόσο άρρηκτα συνδεδεμένου με την ιστορία του έθνους μας και τους αγώνες του για ελευθερία, ας βγάλουν επιτέλους από το απυρόβλητο διεθνείς θεσμούς και οργανισμούς.

    Έχουμε ξαναγράψει μέσα από την ίδια αυτή στήλη ότι η ΙΝΤΕΡΠΟΛ συμμετέχει σε πολιτικά παιγνίδια των Η.Π.Α. και ότι μέρος αυτής της «παγκοσμίου διαπλοκής» είναι και η διαπραγμάτευση της επικήρυξης ή όχι εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου. Πρόσφατο παράδειγμα είναι η αφαίρεση των ονομάτων της σημερινής πρωθυπουργού της Ουκρανίας, του πεθερού της και εδώ και ολίγες εβδομάδες του συζύγου της, ο οποίος εδιώκετο για ξέπλυμα χρήματος, εκβιασμούς και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους μας. Όταν αυτά διενεργούνται από διεθνείς φορείς με αναγνώριση και παραρτήματα σε όλες τις χώρες του κόσμου, πόσο αξιόπιστες άραγε μπορεί να είναι οι πληροφορίες που «διαρρέουν» από την Μοσάντ ή και την Ε.Υ.Π.;

    Πολλώ δε μάλλον, γιατί πρέπει ο Αρχιεπίσκοπος να τα γνωρίζει και γιατί κανένας μα κανένας δεν αναρρωτιέται, μήπως και ο ίδιος ο Ιεράρχης μας έπεσε θύμα κάποιας - όχι συνωμοσίας - αλλά κοινής εξαπατήσεως από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες; Όσοι ασχολούμαστε ενεργά με την πολιτική, πολύ περισσότερο δε, όσοι ανήκουμε στον πατριωτικό χώρο, γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο αγνή είναι η δράση των μυστικών υπηρεσιών αλλά και πόσο εύκολα αυτές προσεγγίζουν πρόσωπα, ανεξαρτήτως βαθμού, αξιώματος και σημασίας με το πρόσχημα του εθνωφελούς έργου, καθιστώντας τα μερικές φορές ανύποπτους συνεργούς στην εφαρμογή των ιδεοληψιών των εκάστοτε κυβερνήσεων ή τουλάχιστον κάποιων μελών τους.

    Με μεροληψία ίσως και θετική προκατάληψη - γιατί όχι για κάποιον ο οποίος πρόβαλε τα εθνικά αιτήματα και συναισθήματα περισσότερο απ' οποιονδήποτε άλλο τα τελευταία χρόνια και τώρα βάλλεται με εμπάθεια και σκέτες εικασίες από παντού, τολμούμε να υποθέσουμε, μήπως ο Αρχιεπίσκοπος και το περιβάλλον του εξαπατήθηκαν, όχι βέβαια από τους Βαβύληδες και τους Τριανταφυλλάκηδες αλλά από εκείνους που φρόντισαν για την ανενόχλητη δράση των τελευταίων εδώ και πάνω από μία δεκαετία. Και δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητες οι «δυνατότητες» εκείνων που δήθεν δεν ήξεραν, δεν έβλεπαν, δεν άκουγαν και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να συλλάβουν μία ομαδούλα γραφικών αριστεριστών που είχε βουλιάξει την χώρα στο αίμα και την ανυποληψία για είκοσι ολόκληρα χρόνια. Το ξεχάσαμε κιόλας;