Τα παπαγαλάκια

  • Δημοσιεύτηκε: 03 Νοέμβριος 2012

    Η τακτική είναι γνωστή. Βάζουμε λ.χ. ένα κυβερνητικό στέλεχος να εξαγγείλει ειδικό φόρο για τα ΙΧ που βρίσκονται σε ... ακινησία! Μετά τις δικαιολογημένες αγανακτισμένες αντιδράσεις της κοινωνίας και την σχετική προβολή τους από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ της εξουσίας, εμφανίζεται ο αρμόδιος υπουργός και με ύφος αθώας περιστεράς διαβεβαιώνει τον κόσμο ότι κάτι τέτοιο ποτέ δεν ήταν στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και καλεί τον κόσμο να μην δίνει βάση σε φήμες, «από όπου και αν προέρχονται». Εν τω μεταξύ, βεβαίως, έχει ήδη περάσει μια υπουργική απόφαση για αύξηση των τελών κυκλοφορίας κατά 20%! Τα παπαγαλάκια, κυβερνητικά και δημοσιογραφικά, έχουν κάνει μια χαρά την δουλειά τους...

    Έτσι, λοιπόν, ακούσαμε πρόσφατα και τον φιλελεύθερο βουλευτή της ΝΔ κ. Βορίδη να υποστηρίζει την αναγκαιότητα επαναφοράς της αναγκαστικής εκτέλεσης (πλειστηριασμών δηλαδή) ακινήτων οφειλετών, ακόμη και της πρώτης κατοικίας. Είπε δημοσίως δηλαδή, αυτό που αποτελεί διακαή πόθο της πραγματικής κυβέρνησης της χώρας, ήτοι της τρόικας, που και ο ίδιος διά της ψήφου του έφερε στην πατρίδα μας, όταν ακόμη ήταν στην «αντιπολίτευση»!

    Θυμίζουμε ότι εδώ και δύο χρόνια ισχύει το μέτρο της μερικής αναστολής των πλειστηριασμών ακίνητης περιουσίας των δανειοληπτών, «προκειμένου αυτοί να προστατευθούν από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης». Στην πραγματικότητα, βεβαίως, το μέτρο αυτό θεσπίστηκε ώστε να εφησυχάσουν οι δανειολήπτες για ένα χρονικό διάστημα και να μπορέσουν να κάνουν τις επιλογές τους και να αντιμετωπίσουν την φορολογική καταιγίδα της τρόικας και των πολιτικών εντολοδόχων τους, τις περικοπές των μισθών και συντάξεων που επέβαλαν και την αύξηση των τιμών φαρμάκων, δαπανών υγείας, πετρελαίου κ.λπ. Μόλις λοιπόν επιβλήθηκαν όλα αυτά, φαίνεται πως ήρθε η ώρα να θυμηθούν το «ευεργέτημα» αυτό που πρέπει επιτέλους να πάψει να ισχύει.

    Αφού λοιπόν προβλήθηκε η δήλωση αυτή του κ. Βορίδη από όλα τα ΜΜΕ, προκαλώντας την αναμενόμενη αγανάκτηση στην ελληνική κοινωνία, στην συνέχεια δόθηκε ο λόγος στον ίδιο να την υπερασπίσει. Και τί είπε ο φέρελπις αυτός πολιτικός ανήρ; Ότι «δεν εννοούσα ακριβώς αυτό. Εννοούσα ότι πρέπει να γίνουν πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας αυτών που αποδεδειγμένα έχουν να πληρώσουν, αλλά εκμεταλλεύονται καταχρηστικά το ευεργέτημα αυτό που τους δίνει ο νόμος περί αναστολής των πλειστηριασμών»! Και αμέσως ανακουφίστηκε, μερικώς έστω, ο χειμαζόμενος Έλληνας.

    Αυτό που δεν γνωρίζει σε όλες του τις λεπτομέρειες, όμως, ο πολύς κόσμος, είναι ότι μέριμνα προς αυτήν την κατεύθυνση έχει ήδη ληφθεί στο εν λόγω μέτρο. Συγκεκριμένα, από την απαγόρευση πλειστηριασμού ακίνητης περιουσίας εξαιρούνται οι δανειολήπτες που χρωστούν άνω των 200.000 €, ενώ για την απαγόρευση πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας αυτοί που χρωστούν άνω των 300.000 €. Το σκεπτικό φυσικά είναι ότι αυτοί που έχουν λάβει τέτοιου ύψους δάνεια, προφανώς και θα είχαν μια οικονομική επιφάνεια τέτοια (δηλαδή άλλη κινητή ή και ακίνητη περιουσία) που θα επέτρεπε την λήψη τους και επομένως υπάρχει τρόπος εναλλακτικής είσπραξης των οφειλών τους. Αυτό ως νομικός ο κ. Βορίδης το γνωρίζει φυσικά πολύ καλά. Επομένως γνωρίζει πάρα πολύ καλά τί διακυβεύεται με μία τέτοια τοποθέτηση.

    Για να μην υπεισέλθουμε στην ηθική διάσταση που εμπεριέχεται σε μία τέτοια δήλωση, που έχει σαφέστατα να κάνει με το δέσιμο της Έλληνα με την κατοικία του, με το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του, με την υγιή νοοτροπία δηλαδή που μεγάλωσε γενιές και γενιές Ελλήνων, που συνδέει το αίσθημα της ιδιοκτησίας με την αγάπη για την πατρίδα και την γη τους. Αυτά για ανθρώπους των αντιλήψεων του κ. Βορίδη αντιμετωπίστηκαν ως «στοχοθεσία» τόσο για τα τραπεζιτικά golden boys που προσδοκούσαν στο παρελθόν στα παχυλά οικονομικά bonus για τα στεγαστικά δάνεια με τα οποία αφειδώς φόρτωναν στα ελληνικά νοικοκυριά, όσο και για τα πολιτικά golden boys του σήμερα, που δίνουν εξετάσεις στα αφεντικά τους προσδοκώντας στα δικά τους bonus στον χώρο της δοτής πολιτικής εξουσίας στην χώρα μας.

    Επειδή όμως η σημερινή κρίση δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μέρος του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος και εκπορεύεται από την ληστρική αντίληψη του χρηματιστηριακού και τραπεζικού κεφαλαίου και των πολυεθνικών εταιρειών, η αντιμετώπισή της δεν μπορεί να υλοποιηθεί με «προτάσεις» που διατυπώνουν οι ίδιοι οι εκφραστές της! Μόνον η υπεράσπιση του εθνικού κράτους και η ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας μέσα από ένα πλαίσιο στήριξης της εντόπιας παραγωγικής διαδικασίας, με ταυτόχρονο απεγκλωβισμό από τις ολέθριες ντιρεκτίβες της Ε.Ε., είναι δυνατόν να οδηγήσουν αποτελεσματικά προς την κατεύθυνση αυτή.

    Κατηγορία: