Το «δικαίωμα» του Ρωμανού και τα δικαιώματα των Ελλήνων

  • Δημοσιεύτηκε: 17 Δεκέμβριος 2014

    Στον μεταπολιτευτικό θέατρο σκιών έχουμε δει πολλές παραστάσεις, κοινή συνισταμένη όλων είναι η θώπευση και ο εκθειασμός ιδεών και προσώπων της Αριστεράς. Για άλλη μία φορά είδαμε αυτό το έργο στην υπόθεση Ρωμανού. Από τον Βενιζέλο, τον Λομβέρδο και τον Κουβέλη έως όλο τον συφερτό της Αριστεράς, είχαμε ένα κύμα συμπαραστάσεως στο «δικαίωμα» του Ρωμανού στην μόρφωση. Το οποίο στην ουσία υπάρχει με την εξ αποστάσεως παρακολούθηση των μαθημάτων, απλά δεν προβλέπονται «εκπαιδευτικές άδειες» από την φυλακή, φοβούμενοι την απόδραση του κρατουμένου και την επανένταξή του στην αριστερή τρομοκρατία.

    Γιατί ο Ρωμανός δεν αποκήρυξε ποτέ την τρομοκρατική του δράση, ούτε αποστασιοποιήθηκε στο ελάχιστο από αυτή. Ακριβώς το αντίθετο. Δίπλα στον Ρωμανό βρέθηκαν οι αριστεροί δημοσιογράφοι και οι ακτιβιστές της αριστεράς, εντός-εκτός Κοινοβουλίου. Η αριστερή ηγεμονία σε όλη της το μεγαλείο. Για τον Ρωμανό, έναν αστό τρομοκράτη-ληστή, στον οποίο επιβεβαιώνονται τα λόγια του Παζολίνι «και οι κομμουνιστές είναι παιδιά της αστικής τάξεως».

    Την ίδια ώρα ο Νίκος Μιχαλολιάκος, ο Παππάς, ο Κασιδιάρης, ο Λαγός και πλήθος άλλων ανθρώπων βρίσκονται παρανόμως προφυλακισμένοι, στερούμενοι όλων των δικαιωμάτων τους. Οι οποίοι δεν συνέστησαν τρομοκρατική οργάνωση, δεν εισέβαλαν σε τράπεζες, δεν πήραν ομήρους μαζί τους. Αντιθέτως, κατέθεσαν την ιδεολογική και πολιτική τους πρόταση στον ελληνικό λαό και ψηφίσθηκαν από 550.000 Έλληνες, καθιστώντας την Χρυσή Αυγή το 3ο κοινοβουλευτικό κόμμα της Ελλάδος. Βάσει του Συντάγματος, το 3ο κοινοβουλευτικό κόμμα λαμβάνει εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αν δεν υπάρχει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.

    Κανείς από όλους αυτούς που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για το «δικαίωμα» του Ρωμανού δεν διαμαρτυρήθηκε που δεν επιτρέπεται στους προφυλακισμένους βουλευτές της Χρυσής Αυγής να παρίστανται στις συνεδριάσεις της Βουλής και στις ψηφοφορίες της. Κανείς δεν εξανέστη, που οι εκπρόσωποί της απουσιάζουν σε κάθε εκπομπή στην οποία στήνονται «λαϊκά δικαστήρια» εναντίον της. Ουδείς είπε λέξη, που διεκόπη παρανόμως η κρατική της χρηματοδότηση.

    Ενώ ο πατέρας του Ρωμανού βρίσκεται μονίμως στις τηλεοράσεις, αποκαλώντας τον τρομοκράτη υιό του «πολιτικό κρατούμενο», ο Λάμπρος Φουντούλης δεν είχε, ούτε έχει, χιλιοστό του δευτερολέπτου για να μιλήσει για την δολοφονία του δικού του υιού, τον οποίο δολοφόνησαν οι σύντροφοι και ομοϊδεάτες του Ρωμανού.

    Όλα αυτά προφανώς δεν ξαφνιάζουν εμάς τους εθνικιστές. Γνωρίζουμε τον ομφάλιο λώρο που συνδέει όλες τις πλευρές του συστήματος. Γνωρίζουμε ότι η μήτρα που γέννησε τον φιλελευθερισμό γέννησε και τον κομμουνισμό. Ότι η Οκτωβριανή Επανάσταση ήρθε σε συνέχεια της Γαλλικής Επαναστάσεως, ότι ο Στάλιν ήταν φυσικός απόγονος του Ροβεσπιέρου, ότι οι μπολσεβίκοι ήταν οι Ιακωβίνοι του 20ου αιώνος.

    Αστοί και μπολσεβίκοι θα κάνουν τα πάντα για να προστατεύσουν το «δικαίωμα» του βλασταριού τους, του Ρωμανού. Την ίδια ώρα, που δεν δίνουν δεκάρα για τα δικαιώματα των 550.000 Ελλήνων να έχουν εκπροσώπηση στην Βουλή και στην κοινωνία. Για τους αριστερούς και τους αναρχικούς ανοίγουν αμέσως τα μικρόφωνα και οι κάμερες. Για τους εθνικιστές όλα μένουν στο βαθύ σκοτάδι. Μόνο που «το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν χαράξει».

    Κατηγορία: