Ανθρωπίστρια Γερμανίδα «καπετάνισσα»

  • Δημοσιεύτηκε: 02 Ιούλιος 2019

    H Γερμανία, όταν θέλει να γεμίσει την Ευρωπαϊκή Ένωση με ισλαμιστές και Αφρικανούς εποίκους, είναι καλή, φιλόξενη, προοδευτική, μια ορθάνοιχτη αγκαλιά που περιμένει όλης της Γης τους κολασμένους να έρθουν. Δεν έχει σημασία που ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι γερμανική κτήση και, δυστυχώς, οι γηγενείς κάτοικοί της έχουν αντιρρήσεις αναφορικά με την αντικατάστασή τους από αλλοδαπούς. Σημασία έχει η άποψη των Γερμανών και ανθρωπιστών, όπως ο κ. Σόρος και άλλοι οραματιστές της λατρεμένης νέας τάξης, και αυτοί έχουν τον βαρύνοντα λόγο.

    Όποιος δεν θέλει να αντικατασταθεί - ο ίδιος και ο πολιτισμός του - σε αυτό που έχουν κατά νου οι «ανθρωπιστές» είναι τουλάχιστον ακροδεξιός, στανταράκι εθνικιστής, πιθανότατα νεοναζί και 100% απάνθρωπος. Επίσης, είναι επιεικώς δολοφόνος όποιος θέλει να τηρούνται οι νόμοι των ευρωπαϊκών προτεκτοράτων, αντί να υπάρχει μόνο ένας νόμος: αυτός της παντί τρόπω προώθησης της αντικατάστασης πληθυσμών.

    Η «καπετάνισσα» Κάρολα Ρακέτε είχε ένα πλοίο και το κουμάνταρε. Καλά τώρα, μην ρωτάτε κι εσείς ποιος το πληρώνει. Η ερώτηση βρομάει ρατσισμό. Τα πλοία, αν τα κυβερνά ανθρωπιστής, δεν καίνε πετρέλαιο αλλά αγάπη, και απ’ αυτή υπάρχει άφθονη.

    Η Κάρολα βολτάροντας με το πλοίο της είδε μια βάρκα με μετανάστες, σε απόσταση λίγων ναυτικών μιλίων από την ακτή της Τρίπολης της Λιβύης. Επειδή είναι ψυχοπονιάρα, τους ανέβασε στο πλοίο της και δεν τους επέστρεψε στην Τρίπολη, ούτε τους πήγε στην Τυνησία που είναι δίπλα. Σκέφτηκε να πάει στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας ντε και σώνει, που απέχει περίπου 160 ναυτικά μίλια από εκεί όπου τους βρήκε.

    Για να τους πάει εκεί, νταηλίκι, λίγο έλειψε να εμβολίσει πλοίο του Λιμενικού της Ιταλίας που προσπάθησε να την σταματήσει. Οι Ιταλοί, επειδή έχουν τον Σαλβίνι στα πράγματα, που θεωρείται ακροδεξιός από τους ανθρωπιστές, δεν θέλουν να αντικατασταθούν από κάποιους άλλους λαούς, λες και τους πέφτει λόγος! Μόλις αποβιβάστηκε η καπετάνισσα στην Ιταλία, συνελήφθη, αλλά έπεσαν πάνω της οι εκκωφαντικά ζάπλουτοι και καλοί άνθρωποι του κόσμου τούτου και αφέθηκε ελεύθερη.

    Να, αυτά είναι τα θαύματα που συμβαίνουν και δυναμώνουν την πίστη μας στους δισεκατομμυριούχους και σε καλοκάγαθα κράτη, όπως το γερμανικό. Μια κοπελίτσα, μόνη κι απροστάτευτη, βρήκε ένα πλοίο - και αυτό παρατημένο - και το κυβερνούσε και έσωζε κοσμάκη. Το πηδάλιο, την πυξίδα και τα κόλπα τα θαλασσινά τα ζόρικα τα έμαθε όταν δούλευε ματσακόνι ως υψηλόβαθμη κρατική υπάλληλος της Γερμανίας, μια πλοηγός «μάλαμα» στο σκάφος ενός εκ των μεγαλύτερων γερμανικών ωκεανογραφικών ιδρυμάτων, του Alfred Wegener Institute.

    Και αυτή, η τυχαία πρώην δημόσια υπάλληλος, άνοιξε ορθάνοιχτη την αγκαλιά της (αλλά και τα λιμάνια κράτους που δεν της ανήκει) στους Αφρικανούς τους οποίους έσωσε από τα σκυλόψαρα και τα βουντού του ακροδεξιού Σαλβίνι. Και, όταν την έπιασαν οι μοχθηροί λεγεωνάριοι του Καίσαρα, η (σχεδόν) «αγία» Γερμανία έκανε το παν για να την σώσει. Και την έσωσε.

    Πόσο ωραία παραμύθια βγαίνουν στις μέρες μας...