Η σκοτεινή πλευρά του Μπάρακ Ομπάμα

  • Δημοσιεύτηκε: 09 Μάιος 2008

    Εδώ και μήνες ο Μπάρακ Ομπάμα, Δημοκρατικός υποψήφιος για την Προεδρία των ΗΠΑ, αυτοπαρουσιαζόταν ως ο υποψήφιος που «υπερβαίνει» τις φυλετικές διαφορές που χαρακτηρίζουν τις ΗΠΑ. Γιος ενός μαύρου Κενυάτη και μίας λευκής Αμερικανίδος, ο Ομπάμα «ένωνε» στο πρόσωπό του τις δύο φυλές και εξέφραζε την ελπίδα των οπαδών του πολυπολιτισμού ανά τον κόσμο για μία «μετα-φυλετική» Αμερική, στην οποία η φυλή δεν θα είχε καμία απολύτως σημασία. Βέβαια στην προσωπική ζωή του Ομπάμα υπήρχαν αρκετά σκοτεινά σημεία: ο πατέρας του ήταν ήδη παντρεμένος με μία Κενυάτισσα όταν παντρεύτηκε την μητέρα του Ομπάμα, εγκατέλειψε την μητέρα του Ομπάμα για να επιστρέψει με μία άλλη Αμερικανίδα σύζυγο στην Κένυα, ενώ η μητέρα του Ομπάμα εγκατέλειψε με την σειρά της τον Ομπάμα στους γονείς της στην Χαβάι για να ζήσει με τον νέο Ινδονήσιο σύζυγό της. Αλλά όλα αυτά αποτελούσαν «λεπτομέρειες» για τους λάτρεις του Ομπάμα, τον οποίον παρουσίαζαν σαν μεσσία, ο οποίος με την εκλογή του θα απάλλασσε δια παντός τις ΗΠΑ από το στίγμα της δουλείας και του ρατσισμού.

    Αν ακούγεται πολύ ειδυλλιακό για να είναι αληθινό, τότε προβλέψατε σωστά. Στις 14 Μαρτίου 2008 ήρθε στο φως της δημοσιότητας το περιεχόμενο των κηρυγμάτων του Ιερεμία Ράιτ, του ιερέα της ενορίας του Ομπάμα. Τα κηρύγματα του Ράιτ απέχουν αρκετά από την «ανεκτική» εικόνα που με τόσο κόπο έχτισε για τον Ομπάμα το επιτελείο του. Ας δούμε μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα:

    «Βομβαρδίσαμε την Χιροσίμα, βομβαρδίσαμε τον Ναγκασάκι και ρίξαμε πυρηνικά σε περισσότερους απ' όσους πέθαναν στους Δίδυμους Πύργους και το Πεντάγωνο. Υποστηρίξαμε την κρατική τρομοκρατία κατά των Παλαιστινίων και των μαύρων Νοτιο-Αφρικανών και τώρα εξοργιζόμαστε επειδή ότι κάναμε στο εξωτερικό επιστρέφει στην αυλή μας». (16 Σεπτεμβρίου 2001, μία εβδομάδα μετά την επίθεση της Αλ Κάιντα στην Νέα Υόρκη)

    «Η αμερικανική κυβέρνηση δίνει ναρκωτικά στους μαύρους, χτίζει μεγαλύτερες φυλακές και ψηφίζει αυστηρότερους νόμους και μετά θέλει να τραγουδήσουμε «Ο Θεός ας ευλογεί την Αμερική». Όχι, όχι, όχι. Ο Θεός να καταριέται την Αμερική. Το γράφει και το Ευαγγέλιο για τον θάνατο αθώων ανθρώπων». (Απρίλιος 2003)

    «Έχουμε περισσότερους μαύρους στην φυλακή απ' ότι στο Πανεπιστήμιο. Ο ρατσισμός ζει και βασιλεύει. Με τον ρατσισμό ιδρύθηκε αυτή η χώρα και με τον ρατσισμό συνεχίζει να κυβερνάται. Κανένας μαύρος δεν λαμβάνεται υπόψιν σοβαρά για Πρόεδρος και καμία μαύρη δεν λαμβάνει υπόψιν για οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτά που μπορεί να δώσει με το κορμί της. Η Αμερική πιστεύει στην λευκή υπεροχή και την μαύρη κατωτερότητα και το πιστεύει περισσότερο απ' ότι στον Θεό. Η Αμερική εφηύρε τον ιό του AIDS». (15 Ιανουαρίου 2006)

    «Ο Ιησούς Χριστός ήταν ένας φτωχός μαύρος που ζούσε σε μία χώρα που ελεγχόταν από πλούσιους λευκούς. Οι Ρωμαίοι ήταν πλούσιοι, οι Ρωμαίοι ήταν Ιταλοί, δηλ. Ευρωπαίοι, δηλ. λευκοί, και ήλεγχαν τα πάντα στην χώρα του Ιησού. Έτσι εξηγείται το μίσος κατά του Ομπάμα. Δεν συμβαδίζει με το στερεότυπο: δεν είναι λευκός, δεν είναι πλούσιος, δεν είναι προνομιούχος. Αντιθέτως η Χίλαρι είναι όλα αυτά. Οι Ευρωπαίοι είναι όλα αυτά. Ο Τζιουλιάνι είναι όλα αυτά. Η Χίλαρι δεν ήταν ένα μαύρο παιδί που μεγάλωσε σε μονογονεϊκή οικογένεια. Ο Μπάρακ ήταν. Ο Μπάρακ ξέρει τι σημαίνει να είσαι μαύρος και να ζεις σε μία χώρα που ελέγχουν πλούσιοι λευκοί. Η Χίλαρι δεν μπορεί να το αντιληφθεί ποτέ αυτό. Την Χίλαρι δεν την έχουν αποκαλέσει ποτέ «νέγρα». Οι άνθρωποί της δεν έχουν ποτέ αποκληθεί νομικώς μη-πρόσωπα». (Δεκέμβριος 2007)

    Οι ρίζες των θρησκευτικών απόψεων του Ράιτ βρίσκονται, σύμφωνα με δηλώσεις του ιδίου, στην «θεολογία της απελευθέρωσης» που είχαν εφεύρει καθολικοί θεολόγοι στην Νικαράγουα των φιλοσοβιετικών Σαντινίστας. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' είχε μιλήσει κατά της «θεολογίας της απελευθέρωσης» σε μία δραματική επίσκεψή του στην Μανάγκουα, πρωτεύουσα της Νικαράγουας, το 1983. Τρεις καθολικοί ιερείς που συμμετείχαν στην κυβέρνηση των Σαντινίστας αποσχηματίστηκαν από την Καθολική Εκκλησία.

    Τις καταδικασμένες από την Καθολική Εκκλησία απόψεις της «θεολογίας της απελευθέρωσης» μετέφερε στην Αμερική ο Αφρο-Αμερικανός Προτεστάντης θεολόγος Τζέιμς Κόουν. Ο Κόουν ήταν ο πρώτος που δημιούργησε μία «αφροκεντρική» θεολογία: θεωρούσε πως οι μαύροι στις ΗΠΑ δεν πρέπει να ακολουθούν την «λευκή Εκκλησία» γιατί δεν τους είχε υποστηρίξει αρκετά στον αγώνα τους για ίσα δικαιώματα. Στα πλαίσια της «αφροκεντρικής» θεολογίας, το Ευαγγέλιο ερμηνεύεται εντελώς διαφορετικά, πάντα υπό το πρίσμα του «αφροκεντρισμού»: ο Ιησούς Χριστός ήταν ένας φτωχός μαύρος που καταδικάστηκε σε θάνατο από τους πλούσιους λευκούς Ρωμαίους και υποχρέωση της Εκκλησίας είναι η απελευθέρωση και η κοινωνική χειραφέτηση των καταπιεσμένων μαύρων μαζών. Μερικές ομάδες, όπως οι Μαύροι Εβραίοι Ισραηλίτες, πιστεύουν ότι οι μαύροι κατάγονται από τους Ισραηλίτες.

    Στο κλίμα της «αφροκεντρικής» θεολογίας υπάγεται και ο Ιερεμίας Ράιτ και η εκκλησία του στο μαύρο Νότιο Σικάγο (Trinity United Church of Christ). Ενδεικτικό της επικρατούσας νοοτροπίας στις «αφροκεντρικές» εκκλησίες είναι πως ο Ράιτ είχε βραβεύσει πριν λίγα χρόνια τον Λούις Φάραχαν, ηγέτη της εξίσου «αφροκεντρικής», πλην όμως μουσουλμανικής, οργανώσεως «Έθνος του Ισλάμ», λέγοντας πως «είναι η επιτομή του μεγαλείου». Ο Ομπάμα ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από την ενορία του Ράιτ και «έχτισε» την εκλογική του βάση στηριζόμενος στους 10.000 μαύρους πιστούς της. Τώρα βέβαια ο Ομπάμα ισχυρίζεται ότι, αν και παρακολουθούσε τα κηρύγματα του Ράιτ επί 20 χρόνια, δεν είχε ακούσει ποτέ ύβρεις, ούτε ήξερε ότι ο Ράιτ είχε τόσο δηλητηριώδεις απόψεις. Αλλά αυτό δεν είναι καθόλου πειστικό. Ο Ράιτ ήταν ο πνευματικός οδηγός του Ομπάμα, πάντρεψε τον Ομπάμα με την εκλεκτή της καρδιάς του Μισέλ και βάφτισε τα δύο παιδιά τους. Μέχρι και το όνομα του τελευταίου βιβλίου του Ομπάμα («Το θράσος της ελπίδος») προέρχεται από ένα κήρυγμα του Ράιτ.

    Όσο και αν προσπαθεί ο Ομπάμα να αποστασιοποιηθεί από τις ακραίες θέσεις του Ράιτ, η εκλογική του εκστρατεία έχει υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Ακόμα και αν κερδίσει περισσότερους εκλέκτορες από την Χίλαρι Κλίντον, οι εναπομείναντες υπερ-εκλέκτορες (εκλέκτορες που δεν εκλέγονται σε πολιτείες) θα πρέπει να αποφασίσουν αν επιθυμούν ως υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος για την Προεδρία των ΗΠΑ κάποιον που ο ιερέας και μέντοράς του είναι η προσωποποίηση του μαύρου ρατσισμού και του αντι-αμερικανισμού. Πιθανότατα όχι.


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 10 (Απρίλιος 2008) του μηνιαίου περιοδικού Patria.
    Κατηγορία: