Η τυραννία της μειοψηφίας | Ελληνικές Γραμμές

    Η τυραννία της μειοψηφίας

  • Δημοσιεύτηκε: 10 Ιούνιος 2018

    Η Βουλή των Ελλήνων ποτέ δεν «ντύθηκε» χρώματα για τους 1.619 αγνοουμένους της Κύπρου, τους χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες αυτού του τιτάνιου αλλά προδομένου αγώνα. Ποτέ η Βουλή δεν φόρεσε γαλανόλευκα για να τιμήσει το ιερότερο πρόσωπο του Έθνους σε όλη τη διάρκεια της διαχρονίας του, την Ελληνίδα Μάνα. Γιατί μόνον οι Μάνες γεννάνε Έλληνες σε αυτήν την γη που έχει το χνάρι μας, λεύτερη ή σκλάβα, και τώρα πια αργοπεθαίνει από την υπογεννητικότητα, ενώ την υπονομεύει ο επιδοτούμενος από την Ε.Ε. και την Ύπατη Αρμοστεία εποικισμός. Κράτος που δεν τιμά τη μητρότητα και τους πεσόντες του όπως αρμόζει κάνει έρπειν στην λάσπη της παρακμής και έχει ραντεβού με τον αφανισμό.

    Τι και αν το Σύνταγμα έχει ρητές και θεμελιώδεις προβλέψεις για την προστασία του κράτους στη μητρότητα, στη νεότητα και την παιδική ηλικία; Τι κι αν έχει ξεκάθαρη, ήδη από το προοίμιο, Ορθόδοξη ταυτότητα και κατά το άρθρο 16 υποχρέωση της Παιδείας για εθνική, ηθική και θρησκευτική ανατροφή των παιδιών; Το πραξικόπημα του «πολιτισμικού μαρξισμού» από χρόνια είναι σε εξέλιξη, με συνεχείς παραβιάσεις του Συντάγματος. Το σαράκι του «δικαιωματισμού» τρώει τα θεμέλια της χώρας και ο δημόσιος βίος έχει γίνει πεδίο ολοκληρωτισμού, λεκτικής και φυσικής βίας, όπου μια ασήμαντη μειοψηφία, που όμως κατοικοεδρεύει στην καρδιά της εξουσίας, στην οποία βρέθηκε για λάθος λόγους («σκίζουμε Μνημόνια και καταπίνουμε φωτιές»), επιβάλλει μια αρρωστημένη και παρακμιακή ατζέντα στην πλειονότητα, της οποίας η οργή συμπιέζεται σαν ατμός σε τεράστιο λέβητα, έτοιμο να εκραγεί.

    Είναι τόσο θρασεία και προκλητική η συμπεριφορά του παρακράτους των «δικαιωματιστών» και των κυβερνώντων σταλινικών ομοϊδεατών τους, που αποτελεί πλέον ξεκάθαρο ρατσισμό σε βάρος της πλειονότητας των κανονικών ανθρώπων. Βίτσια, απωθημένα, αποκλίσεις συμπεριφορών, διαταραχές, που είναι της αρμοδιότητας των ψυχιάτρων, γούστα που αφορούν μόνον την κρεβατοκάμαρα καθενός ενδύονται τον μανδύα της «επαναστατικότητας», του δήθεν καταπιεσμένου «δικαιώματος» και ονομάζονται «φύλα», ευτελίζοντας κάθε έννοια αξιοπρέπειας, περιφρονώντας την ίδια τη φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος. Πρόθυμη δε από κοντά η προοδευτικιά μαρξιστική «επιστήμη» να φτιάξει ψευτοεπιστημονικά επιχειρήματα για τα «62 φύλα» ή για να δικαιολογήσει την παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών με την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια και την επιδιωκόμενη υιοθεσία, αφού κανείς δεν τα ρώτησε αν μετά την ορφάνια και την εγκατάλειψη θέλουν να υποστούν και την αποστέρηση του πατρικού ή του μητρικού προσώπου και της παρουσίας και να θέλουν να γίνουν αξεσουάρ σε ένα παράδοξο και αφύσικο κοινωνικό πείραμα.

    Το κράτος, που επιδοτεί μερικές εκτρώσεις κάθε χρόνο για τις γυναίκες, αλλά ούτε μια εξωσωματική, σε μια χώρα με υπογεννητικότητα, τώρα, και ενώ πλήθος συμπολιτών μας πένεται, όχι μόνο αφήνει να ξοδεύεται πακτωλός για την μόνιμη εγκατάσταση παράνομων εποίκων, αλλά διά της Περιφέρειας και άλλων ξόδεψε χρήμα, όσο κι αν είναι, για τα καρναβάλια των «δικαιωματιστών» ως χορηγός. Με απόφαση δε της Βουλής, διά του προέδρου της Νίκου Βούτση, ντύθηκε στα παρδαλά χρώματα για να συμμετάσχει στο καρναβάλι της αλμπάνικης θεωρίας των «62 φύλων». Δεν τιμάμε τον Κατούντα, τον Κρατημένο, τον Καλμπουρτζή, τον Κουρούπη, την Μάνα, καρδιά του Έθνους και κάθε οικογένειας, αλλά τιμάμε τα παραδείσια πουλιά του φαιδρού «δικαιωματισμού». Άντε, λίγο ακόμη και θα φτάσουμε στον πάτο της παρακμής και της αναξιοπρέπειας, ώστε να απαλλαγούμε από τον «πολιτισμικό μαρξισμό» και τις ολοκληρωτικές φιέστες επιβολής του.

    Εκεί, στον σοφό λιμένα του Πειραιώς, του λιμενεργάτη παππού μου και αργότερα του πατέρα μου, λέμε «ψωμί, τυρί δεν έχουμε, λουλούδια για τ’ αρχ... μας γυρεύουμε». Είπαμε όμως, οι μόδες αλλάζουν. Θα έρθει η ώρα, θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, θέλουν δεν θέλουν, και θα ξηλωθεί όλο το θεσμικό πλαίσιο αυτού του απεχθούς ολοκληρωτισμού, που με τα φερέφωνα του καθυβρίζει συνεχώς τη συντριπτική πλειονότητα για να επιβάλλει τα γούστα της. Κανείς σοβαρός άνθρωπος, που ξεχωρίζει όχι για τα γούστα του στο κρεβάτι αλλά για την αξιοσύνη του, την επαγγελματική ή την καλλιτεχνική ικανότητά του, την παιδεία και την καλοσύνη του, δεν συμμετέχει σε διαδικασίες αυτογελοιοποίησης, ούτε αναζητεί καταξίωση με στρας, φτερά και πούπουλα, τρίβοντάς μας στα μούτρα αυτό για το οποίο δεν δίνουμε δεκάρα, τι κάνει, δηλαδή, στο κρεβάτι του. Η τυραννία της μειοψηφίας και ο ρατσισμός κατά της κανονικής οικογένειας και της πλειονότητας θα τελειώσουν.

    Κατηγορία: