Ιράκ: Τελικώς, η αποστολή εξετελέσθη;

  • Δημοσιεύτηκε: 23 Δεκέμβριος 2011

    Για τον Στρατό και τους Πεζοναύτες που έχασαν 4.500 νεκρούς και περισσότερους από 30.000 τραυματίες, πολλούς από αυτούς ακρωτηριασμένους, ο δεύτερος μεγαλύτερος σε διάρκεια πόλεμος στην Αμερικανική ιστορία είναι παρελθόν. Την 1η Μαΐου 2003, στο αεροπλανοφόρο «Αβραάμ Λίνκολν», ένα τεράστιο μήνυμα πίσω από τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον νεώτερο διακήρυσσε «Η αποστολή εξετελέσθη!» Αυτό έγινε 8 χρόνια πριν. Τελικώς, η αποστολή εξετελέσθη;

    Τα δύο τρίτα των Αμερικανών πιστεύουν ότι ο πόλεμος δεν άξιζε να γίνει. Και διαβάζοντας την περιγραφή του Ιράκ από την συντακτική σελίδα της φιλοπόλεμης «Washington Post», ποιός μπορεί να απαντήσει ναι; «Η Αλ Κάιντα εξακολουθεί να πραγματοποιεί τρομοκρατικές επιθέσεις. Οι χρηματοδοτούμενες από το Ιράν πολιτοφυλακές δρουν ακόμα και ένας αγώνας εξουσίας μεταξύ του ελεγχόμενου από τους Κούρδους βόρειου Ιράκ και την κυβέρνηση του κ. Μαλίκι μαίνεται. Πολλοί Ιρακινοί ανησυχούν ότι μετά την αποχώρηση των Αμερικανικών στρατευμάτων αυτόν τον μήνα, το ενδομουσουλμανικό αιματοκύλισμα που διέλυσε την χώρα μεταξύ 2002 και 2007 θα συνεχιστεί».

    Και δεν επιστρέφουν στο σπίτι τους όλοι οι Αμερικανοί. Περίπου 16.000 θα μείνουν στο μεγάλο στρατόπεδοφρούριο που στεγάζει την Αμερικανική πρεσβεία και στα οχυρωμένα προξενεία στην Βασόρα, στα Άρβηλα και στο Κιρκούκ. Και οι τέσσερεις τοποθεσίες θα είναι αυτάρκεις, συνεπώς το Αμερικανικό προσωπικό μπορεί να αποφύγει αυτό που η «Wall Street Journal» αποκαλεί «την επικίνδυνη κατάσταση ασφαλείας στους δρόμους των πόλεων του Ιράκ». Σε κάθε διπλωματική τοποθεσία, οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Εξωτερικών θα είναι λιγότεροι από τους εργαζόμενους ιδιωτικών εταιρειών ασφάλειας, εκ των οποίων 5.000 θα φροντίζουν για την προστασία τους και την ασφαλή μεταφορά τους.

    Ο Αμερικανός πρεσβευτής Τζέιμς Τζέφρυ προειδοποιεί για τους κινδύνους που περιμένουν τους Αμερικανούς διπλωμάτες που ριψοκινδυνεύουν έξω από τα φρούρια: «Αν βγούμε εξώ στην Ιρακινή οικονομία, έξω στην Ιρακινή κοινωνία κατά οποιοδήποτε σημαντικό τρόπο, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να προστατεύσουμε τους ανθρώπους μας». Το NBC ανέφερε αυτή την εβδομάδα ότι δύο κομβόι των 5 οχημάτων φορτωμένα με εξοπλισμό ασφαλείας της Blackwater ήταν απαραίτητα για να συνοδεύσουν δύο Αμερικανούς δασκάλους σε μία συνάντηση σε ξενοδοχείο της Βαγδάτης.

    Τι είδους νίκη κερδίσαμε αν, 8 χρόνια αφού ανατρέψαμε τον Σαντάμ Χουσεΐν και βοηθήσαμε στην εγκατάσταση μίας δημοκρατικής κυβέρνησης, οι Αμερικανοί στο Ιράκ πρέπει να φοβούνται για τις ζωές τους; Κερδίσαμε τις «καρδιές και τα μυαλά» των Ιρακινών όταν καίνε Αμερικανικές σημαίες στην Φαλούτζα για να πανηγυρίσουν για την αποχώρησή μας; Γιατί δεν οργανώθηκε καμία παρέλαση, ώστε οι Ιρακινοί να μπορέσουν να επευφημήσουν τους αποχωρούντες Αμερικανούς επειδή τους απελευθέρωσαν από την τυραννία του Σαντάμ; Τι επιτύχαμε αν το μίσος για την Αμερική είναι τόσο διαδεδομένο που οι διπλωμάτες μας ζουν σε συνεχή κίνδυνο;

    Ο νεοσυντηρητικός Φρεντ Κάγκαν γράφει ότι όσοι νομίζουν ότι όλα θα είναι καλά αφού η Αμερική θα φύγει, πιστεύουν σε ένα θαύμα. «Η κυβέρνηση Ομπάμα στερείται οράματος και στρατηγικής και το καθεστώς στην Βαγδάτη στερείται των δυνατοτήτων να εξασφαλίσει τα Αμερικανικά «ζωτικά συμφέροντα» στο Ιράκ», γράφει. Ανάμεσα σε αυτά είναι ότι το κράτος δεν θα καταρρεύσει, ότι δεν θα ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος, ότι η Ιρανική επιρροή δεν θα εξαπλωθεί, ότι η Αλ Κάιντα ή οι Ιρανικές πολιτοφυλακές δεν θα δημιουργήσουν καταφύγια. Επιπλέον, γράφει ο Κάγκαν, ο Ιρακινός πρωθυπουργός Νουρί Αλ Μαλίκι «ξετυλίγει την πολυεθνική διαμουσουλμανική Ιρακινή πολιτική συμφωνία». Για τον Κάγκαν, έναν ενθουσιώδη υποστηρικτή του πολέμου, ότι ζωτικό κερδίσαμε με περίπου 9 χρόνια πολέμου είναι σε κίνδυνο.

    Αλλά αν δεν έχουμε καμία διαβεβαίωση ότι οι καταστροφές που απαριθμεί δεν θα συμβούν, πιθανώς εντός μηνών από την αναχώρησή μας, τι είδους νίκη είναι αυτή; Τι επιτύχαμε με έναν πόλεμο που το κόστος του σε αίμα, Ιρακινών και Αμερικανών, και χρήμα ήταν τόσο υψηλό; «Αφήνουμε πίσω ένα κυρίαρχο, σταθερό και αυτάρκες Ιράκ, με μία αντιπροσωπευτική κυβέρνηση που εξελέγη από τον λαό του», είπε ο πρόεδρος Ομπάμα στα στρατεύματα στο Φορτ Μπραγκ. Είναι έτσι;

    Οι Κούρδοι κλείνουν συμφωνίες με Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες που η Βαγδάτη αρνείται να αναγνωρίσει, επιδιώκοντας να ενσωματώσουν το Κιρκούκ και προχωρώντας προς την ανεξαρτησία, η οποία είναι «κόκκινη γραμμή» όχι μόνο στην Βαγδάτη, αλλά και στην Άγκυρα. Τα μουσουλμανικά πογκρόμ έχουν ξεριζώσει το μισό χριστιανικό πληθυσμό, και οι μισοί από τους ξεριζωμένους Χριστιανούς έχουν φύγει από την χώρα, πολλοί στην Συρία. Ο Μαλίκι κινείται εναντίον των πολεμιστών του «Σουνιτικού Ξυπνήματος», τους οποίους ο στρατηγός Ντέιβιντ Πετρέους έπεισε να πολεμήσουν την Αλ Κάιντα και σε αντάλλαγμα να ενταχθούν στον στρατό. Οι Σουνίτες βλέπουν τους εαυτούς τους ως διωγμένους και περιθωριοποιημένους σε μία χώρα που ιστορικώς κυριαρχούσαν. Η Αλ Κάιντα συνεχίζει να εξαπολύει τρομοκρατικές επιθέσεις σε αμάχους ώστε να προκαλέσει ενδομουσουλμανικό πόλεμο. Και καθώς οι Αμερικανοί κατηφορίζουν τον αυτοκινητόδρομο προς το Κουβέιτ, το Ιράν εργάζεται για να εκτοπίσει την Αμερική ως η κυρίαρχη ξένη επιρροή στην Βαγδάτη.

    Το ότι εξαπατηθήκαμε για να πιστέψουμε ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε όπλα μαζικής καταστροφής έτοιμα προς χρήση, και ότι ήταν ο άνθρωπος πίσω από την 11η Σεπτεμβρίου, το ότι μας παρέσυραν με ψεύδη στον πόλεμο, είναι ένα αναγνωρισμένο γεγονός. Αλλά, εξίσου εκπληκτικό είναι ότι, αν και οι Μπους και σία είχε σχεδιάσει αυτόν τον πόλεμο από την 11η Σεπτεμβρίου, αν όχι νωρίτερα, κανένα δεν φαίνεται να τον είχε σκεφθεί προσεκτικά πριν τον εξαπολύσουμε. Γιατί όπως είπε ο Τζον Μακ Κέιν χθες, μέχρι το 2007, «ο πόλεμος ήταν σχεδόν χαμένος».

    Ωστόσο η καταστροφή που μπορεί να μας συμβεί στο Ιράκ, δεν έχει καθόλου συγκρατήσει τα γεράκια του πολέμου που, ακόμα και τώρα, προβάλλουν παρόμοια επιχειρήματα για έναν νέο πόλεμο στο Ιράν, μία χώρα τριπλάσια σε μέγεθος από το Ιράκ.