Οι εργάτες δεν ψηφίζουν πια την Αριστερά

  • Δημοσιεύτηκε: 19 Απρίλιος 2008

    Η άκρα Αριστερά εξαφανίστηκε. Κομμουνιστές και Πράσινοι εξαφανίστηκαν, τουλάχιστον από το κοινοβούλιο. Δεν έχουν ούτε έναν γερουσιαστή ή βουλευτή στην ιταλική βουλή. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ανθρώπων του «Ουρανίου Τόξου», η νύχτα έγινε ακόμη μπιο μαύρη με τον θρίαμβο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, τα εντυπωσιακά κέρδη της Λίγκας του Βορά και τον δύσκολο να διαψευστεί ισχυρισμό του επικεφαλής της, Ουμπέρτο Μπόσσι. «Οι εργάτες ψήφισαν την Λίγκα του Βορρά. Οι εργάτες δεν ψηφίζουν πια την Αριστερά. Η Λίγκα του Βορρά είναι το νέο κόμμα των εργατών».

    Ο ισχυρισμός του κ. Μπόσι επαληθεύεται από τους αριθμούς. Για παράδειγμα, στην περιοχή της Βενετίας. Πρόκειται για μία βιομηχανική περιοχή. Η Λίγκα του Βορρά συνέτριψε το «Ουράνιο Τόξο» της Αριστεράς στο Βαλντάνο (30% προς 2,1%), σε μία πόλη όπου προ τεσσαρακονταετίας, σε συγκρούσεις που έγιναν, οι εργάτες γκρέμισαν το άγαλμα του βιομήχανου Γκαετάνο Μαρτζότο. Η Αριστερά εκμηδενίστηκε σε δύο καθαρά εργατικές περιοχές, αυτήν του Τσιάμπο (41% προς 0,9%) και του Σαν Πιέτρο Μουσσολίνο, όπου η τοπική εκλογική βάση, κατά πλειοψηφία αποτελούμενη από βιομηχανικούς εργάτες και τις οικογένειές τους, έδωσε στον Ουμπέρτο Μπόσσι ένα καταπληκτικό 49,8% των ψήφων, εν αντιθέσει με την αριστερή γκρούπα «Μόνο Αριστερά» που εισέπραξε το μίζερο 0,6%.

    Ποτέ ξανά, ωστόσο, δεν έχουμε δει μία ολόκληρη πολιτική παράταξη να εξαφανίζεται σαν να την κατάπιε η ίδια η γη. Για πρώτη φορά στην ιστορία από την πτώση του φασιστικού καθεστώτος, το ιταλικό κοινοβούλιο δεν θα έχει ούτε έναν «κόκκινο» να κάθεται στα έδρανά του. Η αλήθεια είναι ότι η ευερέθιστη, ονειροπόλα, επιθετικά ειρηνιστική Αριστερά, η οποία τα τελευταία χρόνια είπε «όχι» στα τραίνα υψηλής ταχύτητος, στην αιολική ενέργεια, τις ειρηνευτικές αποστολές, την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και σχεδόν σε κάθε άλλη αλλαγή, έχασε σε όλα τα μέτωπα. Καθώς η Αριστερά σκυθρωπή διπλώνει τις σημαίες της, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο Τζιανφράνκο Φίνι και, προ πάντων, ο Ουμπέρτο Μπόσσι, χαμογελούν θριαμβευτικά ανάμεσα στους πανηγυρίζοντες εργάτες που η Αριστερά δεν μπορεί πλέον να αγγίξει.