Ο καλός παππούλης

  • Δημοσιεύτηκε: 16 Απρίλιος 2018

    Δεν εξεπλάγην, όταν άκουσα διάφορες ετερόκλητες προσωπικότητες να εκφράζουν την θλίψη τους για τον θάνατο του κομμουνιστοσυμμορίτη «καπετάν Ερμή». Κλαυθμοί και οδυρμοί στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, της πολιτικής στέγης που ο ίδιος επέλεξε κατά την επιστροφή του από την εξορία το 1978, ώστε να εξαργυρώσει με τον καλύτερο τρόπο την «συμβολή» του στην πατρίδα.

    Αυτό που με εξέπληξε ήταν η σιγή του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον οποίον όμως πρόλαβε ο ανιψιός του Κώστας Μπακογιάννης με ένα διθυραμβικό σχόλιο σε κοινωνικό δίκτυο, στο οποίο τον αποκαλεί «σύμβολο για την πίστη στις ιδέες και στο όραμα του καθένα μας». Έτσι απεκατεστάθη και η απότιση φόρου τιμής στην Αριστερά και στους αγώνες της από πλευράς του ισχυρότερου πολιτικού τζακιού στις μέρες μας.

    Η οργή, ωστόσο, για το σχόλιο του φερέλπιδος πρίγκιπος της δυναστείας των Μητσοτάκηδων ήταν μεγαλύτερη εντός των κόλπων της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί υπάρχει πληθώρα νέων ανθρώπων, οι οποίοι δεν δείχνουν να συμμερίζονται αυτήν την ανοχή απέναντι στην Αριστερά και στους αιματηρούς «αγώνες» της. Έχουν βαρεθεί να βλέπουν να εκθειάζονται διάφοροι τέτοιοι αιωνόβιοι «παππούληδες», οι οποίοι στα νιάτα τους δεν υπήρξαν τίποτε άλλο παρά σφαγείς, βιαστές, πλιατσικολόγοι και προδότες. Προδότες, που πριν καν εκκενώσουν την χώρα οι Γερμανοί, από τον Σεπτέμβριο του ‘44 κιόλας, κατέσφαξαν χιλιάδες βασανισμένους και άοπλους Έλληνες.

    Εκείνο όμως που ενόχλησε περισσότερο ήταν ο «δεύτερος γύρος» της δράσεως του εκλιπόντος καλού παππούλη. Διότι ο Βασίλειος Πριόβολος, αφού το 1981 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, διορίστηκε αντιπρόεδρος της Επιχειρήσεως Αστικών Συγκοινωνιών (ΕΑΣ). Ήταν η περίοδος που οι οδηγοί των λεωφορείων έβριζαν όποιον τολμούσε να τους κοιτάξει έστω και λίγο στραβά, οδηγούσαν με σαγιονάρα, τσιγάρο στο ένα χέρι και τον φραπέ στο άλλο και, φυσικά, είχαν καταργήσει κάθε έννοια συνεπείας, απεργώντας μάλιστα για ψύλλου πήδημα.

    Αναλαμβάνοντας την κυβέρνηση το ‘90, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, παππούς του προαναφερθέντος πρίγκιπος, κατήργησε τότε την ΕΑΣ, κάνοντας μια αποτελεσματική ιδιωτικοποίηση, με τους απολυμένους οδηγούς να έχουν την δυνατότητα να εξαργυρώσουν την απόλυσή τους με ένα λεωφορείο. Ο καλός παππούλης τότε και ο αρχισυνδικαλιστής της ΕΑΣ Κολλάς έκαναν αντάρτικο, λιντσάριζαν και διαπόμπευαν τους «προδότες», κατεβάζοντάς τους από τα λεωφορεία και ξεβρακώνοντάς τους στην μέση του δρόμου.

    Ε, και; Ο καλός παππούλης δεν πλήρωσε ποτέ και για τίποτε. Μη μου πει κανείς για την εξορία του στην Γιουγκοσλαβία και την Ρουμανία. Μια χαρά πρέπει να πέρασε στους παραδείσους του οράματός του. «Έφυγε» τώρα και τον κλαίει σύσσωμη η πολιτική ελίτ της πατρίδος μας. Και ύστερα κάποιοι επιμένουν ότι υπάρχει ισχυρή Δεξιά σε αυτή την χώρα...