Ο Μπουτάρης, η ΝΔ και η ρήξη με τη βάση της

  • Δημοσιεύτηκε: 11 Ιούλιος 2018

    Tο δημοσίευμα της εφημερίδας της Θεσσαλονίκης «ThessNews» (Σάββατο 7 Ιουλίου) με τίτλο «Στηρίζει η ΝΔ τον Γιάννη Μπουτάρη;» χαρακτηρίστηκε από πολλούς υπερβολικό και ύποπτο, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

    Καταρχάς, η πρώτη εκλογή του νυν δημάρχου Θεσσαλονίκης στον δημαρχιακό θώκο, το 2010, πραγματοποιήθηκε υπό το βάρος δύο καθοριστικών παραγόντων. Ο πρώτος ήταν το βαρύ κλίμα που είχε δημιουργηθεί από τα οικονομικά σκάνδαλα που στιγμάτισαν την διοίκηση Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, οι συνέπειες των οποίων ταλαιπωρούν ακόμη και σήμερα την λειτουργία του δήμου. Ο δεύτερος ήταν η καταλυτική, όπως αποδείχθηκε, στήριξη του Γιάννη Μπουτάρη από το επιτελείο της αδελφής του σημερινού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και βουλευτού της ΝΔ Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία τότε τον στήριξε επισήμως ως αρχηγός του κόμματος που είχε ιδρύσει (Δημοκρατική Συμμαχία - ΔΗΣΥ), παίρνοντας μάλιστα ως αντάλλαγμα μία αντιδημαρχία!

    Η οικογένεια Μητσοτάκη, εξάλλου, δεν έκρυψε ποτέ την συμπάθειά της προς το πρόσωπο του Γιάννη Μπουτάρη, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που και ο νυν πρόεδρος της Ν.Δ. αναλώθηκε σε φιλοφρονήσεις προς το πρόσωπό του, όπως πρόσφατα σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ (26/05/2018), όταν τον χαρακτήρισε συμπαθή (!), ενώ το πήγε ακόμη πιο πέρα, επισημαίνοντας με νόημα ότι «το ζήτημα στις δημοτικές εκλογές δεν έχει να κάνει με την ιδεολογική προέλευση των υποψηφίων, αλλά με την αποτελεσματικότητα να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της καθημερινότητας». Δεν ήταν λίγα τότε τα τοπικά στελέχη του κόμματος που ανησύχησαν από την δήλωση αυτή.

    Από τότε και μέχρι σήμερα, ίσως και με την αφορμή αυτή που υπέκρυπτε την πιθανή πρόθεση του αρχηγού της ΝΔ για επιλογή ενός μη-κομματικού υποψηφίου για τον δήμο, εμφανίστηκαν διάφοροι μνηστήρες, προερχόμενοι από τον χώρο της λεγομένης Κεντροδεξιάς, οι οποίοι δήλωσαν την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Όλοι χαρακτηρίζονται υποψηφιότητες χαμηλής δυναμικής και σίγουρα δεν αποτελούν φόβητρο για τον νυν δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Αποτελούν, όμως, ίσως την ιδανική διέξοδο για τον αρχηγό της ΝΔ, ο οποίος δείχνει να αναζητεί επιμόνως μια νέα «Ιφιγένεια», όπως ήταν η περίπτωση του βουλευτή Καλαφάτη, που θυσιάστηκε για το «καλό» της παράταξης, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η μάχη εναντίον του Μπουτάρη, το 2014, δεν ήταν απλώς άνιση, αλλά μάταιη και με προκαθορισμένο αποτέλεσμα.

    Αυτά, όμως, πολύ λίγο έως καθόλου ενδιαφέρουν τον οπαδό της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος βλέπει τα τελευταία χρόνια να διασύρονται οι αξίες και τα ιδανικά της παράταξής του από επιόρκους, ανίκανους και άσχετους εκπροσώπους της στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, πολλοί εκ των οποίων παρεισέφρησαν ως σώγαμπροι σε αυτήν. Αν λάβει κανείς μάλιστα υπ’ όψιν του ότι οι πολίτες της Θεσσαλονίκης αυτοπροσδιορίζονται ως παραδοσιακοί αστοί και συντηρητικοί, τότε αναρωτιέται εύλογα κάποιος ως ποιο σημείο θα γίνουν ακόμη ανεκτές οι πρακτικές και οι συμπεριφορές του νυν δημάρχου της πόλης, αλλά και η νομιμοποίησή τους από την μείζονα αντιπολίτευση του δήμου μέσω της περίεργης ανοχής, αν όχι και της ύποπτης στήριξής τους (λ.χ. Gay Pride, αλλαγή της ιστορικής φυσιογνωμίας της πόλης, ανοχή στις πολυπολιτισμικές εμμονές της διοίκησης του δήμου, αλλά και στην εν γένει αντεθνική πολιτική που αυτή ασκεί ποικιλοτρόπως, ανικανότητα αντιμετώπισης των οξυμένων προβλημάτων των δημοτών κ.λπ.).

    Όλα τα παραπάνω είναι βέβαιο ότι, σε περίπτωση που η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον δήμο είναι μια έμμεση στήριξη στον Μπουτάρη, θα οδηγήσουν στην οριστική ρήξη του κόμματος με την εκλογική βάση του, τουλάχιστον στο επίπεδο των αυτοδιοικητικών εκλογών, η οποία είναι πολύ πιθανόν να αποτυπωθεί και σε επίπεδο εθνικών εκλογών. Δεν θα πρέπει μάλιστα να αγνοηθεί και η δυσαρέσκεια των πολιτών της Μακεδονίας γενικότερα από την επαμφοτερίζουσα και όχι ξεκαθαρισμένη στάση του κόμματος για την ντροπή των Πρεσπών, αφού δεν λέει τίποτα η «μη κύρωση» της συμφωνίας, την στιγμή που όλοι οι Έλληνες απαιτούν «ακύρωσή» της, απαιτώντας από τα κόμματά τους να δεσμευθούν επί αυτού.