Ο Ομπάμα και το τζαμί στο Ground Zero

  • Δημοσιεύτηκε: 20 Αύγουστος 2010

    Είχαμε ποτέ άλλο πρόεδρο τόσο ξεκομμένο από την καρδιά της Αμερικής; Την Παρασκευή το βράδυ σε γιορτή στον Λευκό Οίκο για το «ιφτάρ», το τέλος της νηστείας του Ραμαζανιού, ο Ομπάμα βρέθηκε στο επίκεντρο των διαφωνιών που υπάρχουν για το αν πρέπει να χτιστεί ένα τζαμί δύο τετράγωνα από το Ground Zero, το σημείο στο οποίο βρίσκονταν οι Δίδυμοι Πύργοι.

    Μιλώντας σαν αυτό να ήταν μία απλή περίπτωση εφαρμογής του Συνταγματικού Δικαίου, ο καθηγητής Ομπάμα δήλωσε ότι «οι μουσουλμάνοι έχουν το ίδιο δικαίωμα να ασκούν την θρησκεία τους όπως οποιοσδήποτε άλλος σε αυτή την χώρα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να χτίσουν ένα μέρος λατρείας και ένα πολιτιστικό κέντρο σε ιδιωτική περιουσία στο κάτω Μανχάταν».

    Η δήλωση χαιρετίστηκε από τον δήμαρχο Μάικλ Μπλούμπεργκ, ο οποίος θεωρεί ότι πρόκειται για ένα θέμα ανοχής και θρησκευτικής ελευθερίας, αλλά ο Ομπάμα είχε ρίξει πετρέλαιο σε μία φωτιά. Το Σάββατο το πρωί είχε ήδη αναγκαστεί να οπισθοχωρήσει: «Δεν σχολίασα και δεν θα σχολιάσω την σοφία της επιλογής να χτιστεί ένα τζαμί εκεί. Σχολίασα πολύ συγκεκριμένα το δικαίωμα που έχουν οι πολίτες από την ίδρυση της χώρας μας. Αυτό είναι η ουσία της χώρας μας».

    Ο καθηγητής Ομπάμα έδειξε να αντιλαμβάνεται επιτέλους την ουσία της συζήτησης. Δεν πρόκειται για ένα ερώτημα της μορφής: «Μπορούν να χτίσουν ένα τζαμί κοντά στο Ground Zero;» Πρόκειται για ένα ερώτημα της μορφής: «Πρέπει να χτίσουν ένα τζαμί στην σκιά των Δίδυμων Πύργων, όπου 3000 Αμερικανοί πέθαναν από ασφυξία, συνθλίφθηκαν ή κάηκαν από Ισλαμιστές φανατικούς, των οποίων η μουσουλμανική πίστη έπαιξε κεντρικό ρόλο στην αποστολή μαζικής αυτοκτονίας και στην ταυτότητά τους;» Εκτός αν κάποιος δεν έχει νεφρά, σπλήνα, καρδιά ή κοινή λογική, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι «Όχι!»

    Ένας στοιχειώδης σεβασμός για την γνώμη της πλειοψηφίας των Αμερικανών θα οδηγούσε στην αντιπρόταση: «Χτίστε το τζαμί κάπου αλλού. Αυτό είναι αγιασμένο έδαφος. Αυτός είναι τόπος ταφής ιερός για τις οικογένειες αυτών που πέθαναν, για τους Νεο-υορκέζους, για όλους τους Αμερικανούς. Ένα μουσουλμανικό τζαμί είναι εκτός τόπου εκεί».

    Πράγματι αν, όπως ισχυρίζονται οι υποστηρικτές του τζαμιού, ο σκοπός αυτού του τζαμιού «Κόρδοβα» και του πολιτιστικού κέντρου είναι η συμφιλίωση και η αρμονία, έχει αποτύχει στον σκοπό του. Έχει ήδη το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, εξοργίζοντας και διαιρώντας την πόλη και την χώρα. Γιατί οι υποστηρικτές του έργου επιμένουν όταν αυτός ο σκοπός είναι αδύνατος, εκτός αν ο αληθινός σκοπός τους είναι να επιβάλουν στους κατοίκους της Νέας Υόρκης ένα τζαμί που δεν επιθυμούν εκεί.

    Με την παρέμβαση του προέδρου Ομπάμα, το ζήτημα έχει μετατραπεί σε μία μεγάλη σύγκρουση στον θρησκευτικό και πολιτιστικό πόλεμο στις ΗΠΑ. Έχει γίνει παγκόσμιο ζήτημα, καθώς η Χαμάς έχει τώρα ταχθεί υπέρ της κατασκευής του τζαμιού κοντά στο Ground Zero. «Πρέπει να χτίσουμε το τζαμί, όπως επιτρέπεται εσείς να κτίσετε εκκλησίες, και όπως οι Ισραηλινοί χτίζουν τους δικούς τους τόπους λατρείας» δήλωσε ο Μαχμούτ Αλ Ζαχάρ, συνιδρυτής της Χαμάς και επικεφαλής της οργάνωσης στην Γάζα. Τα επιχειρήματά του είναι παρόμοια με του Μπλούμπεργκ και του Ομπάμα: «Έχουμε το δικαίωμα και ως μουσουλμάνοι πρέπει να προχωρήσουμε τώρα στην κατασκευή του τζαμιού».

    Με τον αρχηγό του κράτους των ΗΠΑ στην μία πλευρά της σύγκρουσης και τους περισσότερους Αμερικανούς στην άλλη, η εθνική ενότητα βλάπτεται και θα υπάρξουν συνέπειες και για το κόμμα του προέδρου. Ας είναι έτσι. Γιατί αν ο πρόεδρος πιστεύει ότι το Σύνταγμα είναι ξεκάθαρο σε αυτό το ζήτημα, είναι εντελώς γελασμένος. Ήμασταν μία χώρα και πριν να αποκτήσουμε Σύνταγμα. Ήμασταν ένα έθνος, γεννημένο στην φωτιά ενός επαναστατικού πολέμου. Αυτό το νέο έθνος έγραψε το δικό του πιστοποιητικό γεννήσεως, 12 χρόνια μετά τις μάχες στο Λέξιγκτον και στo Κόνκορντ.

    Αν και το Σύνταγμα εγγυάται την ελευθερία πίστεως και εξασκήσεως της θρησκείας σε όλους τους Αμερικανούς, ήμασταν από τότε μία χριστιανική χώρα. Και παραμένουμε μία χριστιανική χώρα, παρά την διαφωνία του προέδρου Ομπάμα. 3 στους 4 Αμερικανούς ανήκουν σε κάποιο χριστιανικό δόγμα. Αυτή η πραγματικότητα δεν έχει αλλάξει επειδή ο δικαστής Warren απαγόρευσε την ανάγνωση της Βίβλου και την προσευχή στα δημόσια σχολεία, διέταξε να κατέβουν οι Δέκα Εντολές από τους τοίχους των αιθουσών διδασκαλίας, εκδίωξε τον Χριστιανισμό από τους δημόσιους θεσμούς ή αρνείται στους Αμερικανούς να τοποθετήσουν χριστουγεννιάτικες φάτνες στις πλατείες τους.

    Το Ισλάμ είναι μία ανερχόμενη πίστη, η μεγαλύτερη στην γη, με 1,5 δισεκατομμύριο πιστούς. Είναι μία φανατική πίστη που πιστεύει ότι μία μέρα θα την ασπαστεί όλη η ανθρωπότητα. Πιστεύει ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός, ο Αλλάχ, ότι ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης του είναι ο Μωάμεθ, ότι το Ισλάμ (που σημαίνει δρόμος της υποταγής) είναι ο δρόμος της σωτηρίας. Πιστεύει ότι το ιερό βιβλίο του, το Κοράνι, πρέπει να καθορίζει τον πολιτισμό, ότι η Σαρία πρέπει να είναι η βάση του αστικού δικαίου.

    Όπου έχει γίνει η κυρίαρχη θρησκεία, έχει αποδειχθεί εχθρικό προς τις αντίπαλες, ειδικά τον Χριστιανισμό. Κατά κανένα τρόπο δεν είναι όλοι ή οι περισσότεροι μουσουλμάνοι φανατικοί σαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, αλλά πολλοί είναι αμείλικτοι στην άποψη ότι όταν η θρησκεία τους γίνει η κυρίαρχη σε μία κοινότητα ή κοινωνία, οι μουσουλμάνοι πρέπει να καθορίζουν τους κανόνες και να γράφουν τους νόμους.

    Και αν οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Ισλάμ είναι συμβατό με τον πλουραλισμό, τον οικουμενισμό και την πίστη στην ισότητα όλων των θρησκειών και όλων των τρόπων ζωής, τότε κατευθυνόμαστε προς μία «ενδιαφέρουσα εποχή», όπως λένε οι Κινέζοι.