Ο Οσάμα είναι νεκρός. Αλλά οι ιδέες του;

  • Δημοσιεύτηκε: 22 Μάιος 2011

    Όταν ο πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε ότι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ είχαν μεταφερθεί με ελικόπτερα στο Πακιστάν, εισέβαλλαν σε ένα μυστικό συγκρότημα μία ώρα απόσταση από την πρωτεύουσα και σκότωσαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, πανηγυρισμοί ξέσπασαν σε όλη την Αμερική. Ο άνθρωπος που είχε σχεδιάσει την μαζική δολοφονία 3000 χιλιάδων Αμερικανών είχε επιτέλους λάβει την δίκαιη ανταμοιβή του. Φοιτητές πανεπιστημίων έσπευσαν στον Λευκό Οίκο για να φωνάξουν «USA! USA!» Ακόμα και αν κάποιος πιστεύει ότι οι πανηγυρισμοί για εκτελέσεις δολοφόνων δεν ταιριάζουν σε ένα Χριστιανικό λαό, η απαίτηση για δικαιοσύνη έχει ικανοποιηθεί. Ο κόσμος είναι καλύτερος χωρίς τον Μπιν Λάντεν, ο οποίος σχεδίαζε να ανατινάξει επιβατικά τραίνα στις ΗΠΑ στην 10η επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου.

    Ωστόσο στο Πακιστάν και σε όλη την Μέση Ανατολή, ακόμα και στο Λονδίνο, εμφανίστηκαν μερικοί που επαινούν τον «μάρτυρα» και απειλούν με εκδίκηση. Κατά κάποιο τρόπο, αυτό είναι ένα ενδιαφέρον φαινόμενο. Γιατί άνθρωποι, που θεωρούν τους εαυτούς τους δίκαιους και ηθικούς, θρηνούν τον θάνατο ενός τέρατος το οποίο έκανε ότι έκανε ο Μπιν Λάντεν;

    Αν και η δημοφιλία του Οσάμα ανήκε στο παρελθόν - μόλις 18% του αραβικού κόσμου είχε θετική γνώμη για αυτόν την στιγμή του θανάτου του - κάποτε ήταν μία από τις πιο αγαπητές μορφές στον Ισλαμικό κόσμο. Το 2003 στην Ιορδανία, το 56% εξέφραζε την εμπιστοσύνη του στον Οσάμα. Το 2005 στο Πακιστάν το 52% συμφωνούσε. Τον Ιούλιο του 2009, μετά την ομιλία του Ομπάμα από το Κάιρο προς τον Μουσουλμανικό κόσμο, το 22% των Παλαιστινίων εμπιστευόταν τον Αμερικανό πρόεδρο, έναντι 52% που εμπιστευόταν τον Μπιν Λάντεν. Πως μπορεί να εξηγηθεί αυτό; Επικροτούν οι Άραβες και οι Μουσουλμάνοι την μαζική δολοφονία αθώων πολιτών; Γιατί τόσοι πολλοί έβρισκαν τόσο πολλά να θαυμάσουν σε έναν άνθρωπο που σχεδίασε την σφαγή της 11ης Σεπτεμβρίου;

    Σύμφωνα με μία άποψη, ο Οσάμα ήταν αντικείμενο θαυμασμού επειδή αυτός μόνος του στον Αραβικό κόσμο είχε το απίστευτο θράσος να σταθεί όρθιος και να ρίξει μία γροθιά στο πρόσωπο της τελευταίας παγκόσμιας υπερδύναμης, η οποία είχε γίνει μία από τις πιο αντιπαθείς δυνάμεις στην Μέση Ανατολή. Τον επικροτούσαν επειδή είχε καταφέρει το πιο βίαιο χτύπημα στην Αμερική από το 1814, όταν Βρετανικά στρατεύματα έκαψαν το Καπιτώλιο και τον Λευκό Οίκο. Εν συντομία, το δέος και ο θαυμασμός προς τον Μπιν Λάντεν κατά το πρώτο μισό της τελευταίας δεκαετίας σχετίζονταν άμεσα με το μέγεθος της έχθρας και της οργής των Αράβων και των Μουσουλμάνων έναντι των ΗΠΑ. Τον θαύμαζαν εξαιτίας του εχθρού που μισούσε και είχε επιτεθεί.

    Αυτό δεν είναι σπάνιο φαινόμενο.

    Γιατί ο Μάο Τσε Τουνγκ, ο οποίος δολοφόνησε 10 φορές περισσότερους Κινέζους απ' ότι οι Ιάπωνες κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τιμάται σε μία κρυστάλλινη σαρκοφάγο στην Πλατεία Τιέν Αμέν; Επειδή ο Μάο θεωρείται ότι «απελευθέρωσε» την Κίνα από έναν αιώνα κυριαρχίας από τις μισητές Ιαπωνικές και Δυτικές επεκτατικές δυνάμεις και τους συνεργάτες τους.

    Γιατί η Σαϊγκόν μετονομάστηκε προς τιμήν του Χο Τσι Μινχ; Γιατί τα λείψανά του αναπαύονται εν τιμή στο Ανόι; Επειδή ο «θείος Χο» θεωρείται από τον λαό του ότι εκδίωξε τους Ιάπωνες, τους Γάλλους και τους Αμερικανούς, και ένωσε όλους τους Βιετναμέζους σε μία ενιαία πατρίδα.

    Ακόμα και ο Φιντέλ Κάστρο, ο οποίος ισοπέδωσε την πιο επιτυχημένη χώρα της Λατινικής Αμερικής στο επίπεδο της Αϊτής, έχει ακόμα τους θαυμαστές του εντός και εκτός της Κούβας; Γιατί; Επειδή αψήφησε τους «Γιάνκηδες» και τους πέταξε έξω, μαζί με τον συνεργάτη τους Φουλγκένσιο Μπατίστα.

    Όπως ο Μάο, ο Χο και ο Κάστρο, ο Οσάμα εκμεταλλεύθηκε το πιο δυναμικό ρεύμα της εποχής μας: τον εθνοτικό εθνικισμό, την επιθυμία των λαών να απαλλαγούν από την ξένη κυριαρχία και από κάθε καταπιεστική ξένη παρουσία, και να στήσουν στον τοίχο όλους τους ντόπιους προδότες που υπηρετούν τις επιθυμίες των ξένων. Μην ξεχνάμε ότι ο Οσάμα ήταν κάποτε σύμμαχος της Αμερικής του Ρόναλντ Ρέιγκαν. Εμείς παρείχαμε τους πυραύλους Στίνγκερ και αυτός παρείχε τα λεφτά ώστε οι Αφγανοί μουτζαχεντίν να καταφέρουν το θανάσιμο πλήγμα στην Σοβιετική Αυτοκρατορία. Μερικοί υποστηρίζουν ότι ο Οσάμα και η Αλ Κάιντα μας επιτέθηκαν επειδή μισούσαν τις ελευθερίες μας. Γιατί, τότε, πολέμησαν τους Ρώσους; Μισούσαν την ελευθερία που απολάμβαναν οι Σοβιετικοί πολίτες την εποχή του Λεονίντ Μπρέζνιεφ;

    Στην κήρυξη πολέμου το 1998, ο Οσάμα έδωσε τρεις λόγους. Οι Αμερικανοί, είπε, είχαν εγκαταστήσει τον άπιστο στρατό τους στο ιερό Σαουδαραβικό έδαφος. Οι Αμερικανοί στραγγάλιζαν τον τσακισμένο Ιρακινό λαό με δολοφονικές κυρώσεις. Οι Αμερικανοί επέτρεπαν στους Σιωνιστές να καταπιέζουν και να αρπάζουν την γη των Παλαιστινίων Αράβων. Ο Οσάμα ενέταξε τον προσωπικό του πόλεμο στα αντι-αμερικανικά ρεύματα που υπήρχαν στην περιοχή. Ήταν αυτοί που εναντίον τους πολεμούσε, εμείς, όχι το νέο χαλιφάτο για το οποίο ισχυριζόταν ότι πολεμάει, μία ουτοπία, που οδήγησε εκατομμύρια κόσμου να τον θαυμάζουν, αν και σε πολλούς προκαλούσαν φρίκη οι μέθοδοί του. Όταν η Αλ Κάιντα άρχισε να σκοτώνει Άραβες και Μουσουλμάνους, τότε ο Οσάμα έχασε την φήμη που κάποτε είχε.

    Ο Οσάμα είναι νεκρός και παρελθόν. Αλλά οι ιδέες που εκμεταλλεύθηκε – η επιθυμία των Αραβικών λαών να απελευθερωθούν, να ανακτήσουν την κυριαρχία τους, να αποκαταστήσουν το παλιό μεγαλείο τους, να απελευθερωθούν από τους ξένους και τους συνεργάτες τους – είναι και οι κινητήριες δυνάμεις της Αραβικής Άνοιξης. Και όπως ο Βίκτω Ουγκώ μας υπενθύμισε: «Ισχυρότερη από τις πιο δυνατές στρατιές είναι μία ιδέα της οποίας η στιγμή έχει έρθει».